در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
سیاهیلشکر در سینمای جهان
بازیگر در دورنمای صـحنـه
در فیلمهای سینمایی، نمایشهای تلویزیونی، تئاترها، اپراها، باله و نمایش موسیقی، کارگردان از افرادی استفاده میکند که در دورنمای صحنه فقط حضور فیزیکی دارند و برای پر کردن صحنه به کار گرفته میشوند. آنها هرگز حرف نمیزنند، آواز نمیخوانند و حرکات موزون انجام نمیدهند.
در واقع میتوان آنها را به ستونها در ساختمانسازی تشبیه کرد. این افراد برای هر چه بیشتر واقعی به نظر رسیدن محیط صحنه فیلم استخدام میشوند. برای مثال آنها در نقش مردم کوچه بازار و خیابانی شلوغ یا تماشاچی در استادیوم ورزشی، مجرمان زندانی در سلولهایشان، سربازان در میدان نبرد، دانش آموزان در راهروهای مدرسه و افراد حاضر در رستورانها و بیمارستانها حضور دارند. در فیلمهای جنگی و حماسی از این هنرورها یا همان سیاهی لشکر به تعداد زیاد استفاده میشود. گاهی این تعداد از 100 نفر به هزار نفر میرسد. در اپراهای بزرگ نیز این افراد به استخدام درمیآیند. نکته بسیار مهم درباره آنها این است که هرگز کلامی به زبان نمیآورند، چون به محض ادای یک کلمه، از جرگه سیاهیلشکر بیرون میآیند و به حلقه هنرپیشهها میپیوندند.
انتخاب بازیگر برای سیاهیلشکر
ملاک انتخاب بازیگران سیاهیلشکر به نوع تولید بستگی دارد. در واقع برای بازیگری در نقش سیاهیلشکر به تجربه کم نیاز است و حتی میتوان گفت اصلا این هنروران به استعداد و تجربه نیاز ندارند. پس از انتخاب شدن از سوی بازیگردان، به سر صحنه هدایت میشوند و دستورات برای ایفای نقش به آنان در سر صحنه داده میشود. فاکتورهای مهم مورد نیاز در این حرفه شامل موارد زیر میشود:
وقتشناسی، مورد اطمینان بودن، و توانایی اجرای دستورات.
باید گفت بنگاههایی در این زمینه فعال هستند. این مراکز افراد جویای کار در حرفه هنروری را جذب و به مسوول انتخاب بازیگران معرفی میکنند. معمولا چهره هنروران باید با نقشی که ایفا میکنند همخوانی داشته باشد، به طور مثال در نقشهای جنگی از افرادی برای سیاهیلشکر استفاده میشود که چهرهای رزمجویانه و خشن دارند.
دستمزد هنروران
شرایط کار در فیلم و نمایشهای تلویزیونی برای آنها همیشه فراهم است و نیاز ندارند به اتحادیه خاصی وابسته باشند. دستمزد یک هنرور از 7 دلار در روز در نقش تماشاچی شروع میشود و گاهی به 50 دلار برای یک نقش 12 ساعتی میرسد. البته گاهی هم میزان دستمزد به تصمیم کارفرما بستگی دارد. پس از تشکیل اتحادیه هنرپیشههای سینما (SAG) در سال 1933، فیلمسازان موظف شدهاند برای همه بازیگران در سر صحنه، خواه عضو این اتحادیه باشند، خواه نباشند شرایط خاص را فراهم آورند. حداقل دستمزد ساعتی یا روزانه باید به آنها پرداخت شود. گاهی در انتهای همان روز به آنها دستمزد میپردازند و گاهی در تاریخی دیگر از طریق نمایندهای تحویل داده میشود. همچنین اگر بازیگران یک روز کامل بازی داشته باشند باید برایشان غذا تهیه کنند.
نکات مثبت و منفی این حرفه
نکته مثبت این حرفه، آن است که براحتی میتوان کار پیدا کرد، چون در این حرفه ظاهر و چهره اصلا مطرح نیست و تجربه در این پیشه محلی از اعراب ندارد. بازیگران این نقش هرگز دغدغه درخشیدن را در فیلم مانند یک هنرپیشه معروف ندارند. بازیها آسان، اما در عین حال بسیار ملالآور و طولانی هستند. یکی از نکات مثبت این حرفه آشنایی با فضای سینما و بازیگری است بدون آنکه مجبور باشی برای رسیدن به صحنه تلاش فراوان کنی. گاهی اوقات نیز دستاندرکاران سینما استعداد خاصی در اینگونه بازیگران کشف میکنند و در نهایت به هنرپیشگانی معروف تبدیل میشوند. اما اگر همیشه در این حرفه باقی بمانید از ماشینهای گرانقیمت، محبوبیت و شهرت خبری نیست برای این هنروران اقدامی صورت نمیگیرد . شاید درستتر این باشد که بگوییم کسی این افراد را تحویل نمیگیرد.
بهنوش بهروان
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
