سفرهای مجازی در سکوت مخاطره آمیز

اوایل خیلی هم راضی بودند. نوجوان پرجنب و جوش و پردردسرشان با ورود رایانه به خانه و اتصال به اینترنت ، به فردی ساکت و خاموش و سر به راه تبدیل شده بود که از صبح تا نیمه شب ، در اتاقش ، پای رایانه می نشست و چشم به صفحه نمایشگر می دوخت و حتی برای صرف ناهار و شام هم ، اتاقش را ترک نمی کرد.

کد خبر: ۴۷۹۲۱

آنها دیگر دردسرهای سابق را نداشتند. می توانستند بدون مخالفت های فرزندشان ، با هم بیرون بروند ، در میهمانی ها شرکت کنند و خاطرشان جمع باشد که نوجوانشان ، از اتاقش تکان نمی خورد. غافل از آن که او ، در غیاب والدینش ، از داخل همان اتاق کوچک و به وسیله صفحه نمایشگر رایانه ، به سفرهای دور و دراز می رود ، بی آن که هیچ راهنمای دلسوز و هیچ مراقب هشیاری ، همراه او باشد. در مدت این سفرهای مجازی ، او به جاهایی سر می زد که برایش تازگی داشتند ، جاهایی که اصلا با تربیت او هماهنگ نبودند. مکان هایی که اطلاعات و عکسهای اغواگر غیراخلاقی را عرضه می کردند ، نشانی هایی که او را به مکانهای ممنوعه می بردند. پدر و مادر زمانی متوجه شدند که دیگر خیلی دیر شده بود. نوجوان پاک و بی آلایش آنها ، در سفرهای بدون راهنمای اینترنتی ، چیزهایی دیده و آموخته بود که نگرش تربیتی او را متحول کرده و رفتارش را تحت تاثیر قرار داده بود. طرز لباس پوشیدن و نوع سلوک فرزندشان ناگهان چشمان والدین او را به روی حقیقت باز کرد. گفتگوهای اینترنتی او با دوستان چتی ، کم کم به رفت وآمد تبدیل شد و هنگامی که والدینش از دهان او بوی سیگار شنیدند ، تاوان سنگینی برای آن آرامش های کوتاه مدت پرداختند. حالا آنها هر جا می نشینند به سایر والدین در مورد اینترنت هشدار می دهند و توصیه می کنند که فرزندشان را به تنهایی در دنیای بی در و پیکر و بدون محدودیت و ممنوعیت اینترنت رها نکنند و اگر نوجوانشان به اقتضای آموزش ، نیاز به استفاده از اینترنت دارد ، حتما از پیش ، آموزش های لازم را برای حذرکردن از دامهای اینترنتی به او بدهند و چون دوستی صمیمی ، در کنارش باشند.