فشار مضاعف خون بر بارداری

متخصصان، فشار خون حاملگی را به 4 گروه تقسیم کرده‌اند: معمولی، مزمن، اضافه بر مزمن و گذرا. نشانه‌های آن در 3 ماهه‌ سوم بارداری ظاهر و اغلب نیز چندی پس از زایمان برطرف می‌شود. تظاهرات آن معمولا شکلی خفیف دارد و با افزایش آنزیم‌های کبدی، پلاکت کم، دفع پروتئین بیشتر در ادرار و تجزیه‌ خون جاری در رگ‌ها همراه است، اما شکل شدید آن هم ممکن است بروز کند. اگرچه نشانه‌ قابل اعتمادی برای پی بردن به آن طی آزمایش‌ها در دسترس نیست، اما معمولا از نیمه‌ دوم حاملگی، پروتئین موجود در ادرار و مقدار فشار خون به گونه‌ای پیاپی بررسی و اندازه‌گیری می‌شود و اگر ادم یا تورم بخصوص در نواحی دست و صورت مادر مشاهده شود امکان ابتلا به پره‌اکلامپسی محتمل است. در شکل خفیف مقدار فشار خون به 90/140 میلی‌متر جیوه می‌رسد و در بروز شدید آن تا بیش از 110/160 هم پیش خواهد رفت که در این حالت خطرات دیگری چون سکته‌ مغزی، سلامت مادر را تهدید خواهد کرد. گفته می‌شود اختلالاتی در عروق خونی غیرطبیعی جفت باعث و بانی پره‌اکلامپسی است ولی هنوز برخی متخصصان چنین گفته‌ای را سخنی مطمئن و قابل اثبات نمی‌دانند. خطر وجود نوع خفیف آن گاهی با مشاهده‌ یک یا چند مشخصه‌ خاص در زنانی که اولین حاملگی خود را طی می‌کنند، حدس زده می‌شود: فشار خون بالا، دیابت حاملگی، لوپوس یا دیابت قبل از حاملگی، دوقلوزایی، سابقه‌ قبلی در خانواده، بیماری کلیوی، حاملگی قبل از 20 سالگی یا بعد از 35 سالگی. خطر نوع شدید نیز با فشار خون 110/160 همراه با سردرد طویل‌المدت و حالت تهوع، تاری یا دوبینی یا هر اختلالی در دید، کاهش دفع ادرار، اختلال‌های کبدی و... در بررسی‌های سونوگرافی از جنین هم رشد کند و اندک جنین مشهود بوده، مقدار مایع اطراف جنین در رحم کم می‌شود.