روح موسیقی ایرانی در آثار مشکاتیان

او در 8 سالگی اولین کنسرت خود را در مدرسه‌ امیر معزی نیشابور برگزار کرد و سال 1353 وارد دانشکده هنرهای زیبای تهران شد و به آموختن ردیف میرزاعبداله نزد نورعلی خان برومند و ردیف موسیقی سنتی نزد داریوش صفوت پرداخت.

مشکاتیان نوازندگی سنتور را به‌طور جدی ادامه داد و توانست در نوازندگی این ساز به مهارت‌های ویژه و چشمگیری دست پیدا کند.

او همچنین توانست کارهای فراوانی را در زمینه‌ آهنگسازی و نوازندگی سنتور بویژه در زمینه‌ ساخت قطعات ارکسترال تصنیف و تکنوازی انجام دهد و سال 1356 گروه عارف را تشکیل داد.

مشکاتیان غیر از شجریان با خوانندگانی چون علی جهاندار، ایرج بسطامی، ‌علیرضا افتخاری، حمیدرضا نوربخش و شهرام ناظری همکاری کرد و در جشنواره جهانی موسیقی تحت‌عنوان «روح زمین» در کشور انگلستان مقام نخست را از آن خود کرد.

این نوازنده سنتور از سال 76 اجراهای صحنه‌ای و انتشار آلبوم را متوقف کرد و تا تابستان 84 کنسرتی در کشور نداشت.

​ پرویز مشکاتیان 29 شهریور 88 بر اثر نارسایی قلبی در تهران از دنیا رفت و با حضور 15 هزار نفر در نیشابور آرام گرفت.

استاد غلامحسین بنان از نام‌های ماندگار موسیقی ایرانی هم در اردیبهشت به دنیا آمده است.

استادی که خیلی‌ها او را به‌واسطه آثار زیبا و بخصوص آهنگ زیبای «الهه ناز» می‌شناسند.

این استاد موسیقی متولد اردیبهشت ۱۲۹۰ است. او در خیابان زرگنده (قلهک) تهران به دنیا آمد. پدرش کریم‌خان بنان‌الدوله نوری و مادرش دختر شاهزاده محمدتقی میرزا رکنی (رکن‌الدوله) برادر ناصرالدین شاه یا پسر محمد شاه قاجار بود.

بنان از 6 سالگی به توصیه استاد نی‌داود به خوانندگی و نوازندگی ارگ و پیانو پرداخت. اولین استاد او پدرش بود و دومین استادش نیز مرحوم میرزا طاهر ضیاءذاکرین رثایی و سومین استادش مرحوم ناصرسیف بوده‌اند.

بنان سال ۱۳۲۱ خوانندگی را در رادیو آغاز کرد و از سال۱۳۲۱ صدای غلامحسین بنان، همراه با همکاری عده‌ای از هنرمندان از رادیو تهران به گوش مردم ایران رسید و دیری نگذشت که نام بنان زبانزد همه شد و شیفتگان فراوانی در سراسر کشور پیدا کرد.

او در برنامه‌های ماندگاری چون «گل‌های جاویدان» و «گل‌های رنگارنگ» نیز شرکت داشت و در طول فعالیت هنری خود حدود ۴۵۰ آهنگ اجرا کرد. بنان نه تنها در آواز قدیمی و کلاسیک ایران استاد بود، بلکه در نغمات جدید و مدرن ایران نیز تسلط کامل داشت.

او سال ۱۳۳۲ به پیشنهاد شادروان روح‌الله خالقی به اداره کل هنرهای زیبای کشور منتقل شد و به سمت استاد آواز هنرستان موسیقی ملی مشغول به کار شد و سال ۱۳۳۴ رئیس شورای موسیقی رادیو شد.

غلامحسین بنان مدت‌ها ​ به ناراحتی جهاز هاضمه مبتلا بود، از طرف دیگر حنجره‌اش نیز آمادگی بیان نیازهای درونی اش را نداشت و به همین دلیل کم‌کم از خواندن فاصله گرفت و از صحنه هنر کناره کشید. این هنرمند حدود 20 سال آخر عمرش تقریبا فعالیت چشمگیری نداشت و سرانجام 8 اسفند ۱۳۶۴ خورشیدی در بیمارستان ایرانمهر قلهک جهان را بدرود گفت.