شعر و دیگر هیچ!

گاه به این می‌اندیشم که اگر شاعران نبودند چطور می‌شد شکست‌ها و نومیدی‌ها و محرومیت‌های عاطفی و روحی را به وسیله این ذهن و زبان الکن بیان کرد و خالی شد؟! ایجاز در این شعر کوتاه خود موید سخن من است:
کد خبر: ۴۷۳۰۳۳

آغاز و انجامِ داستانِ ما هر دو یکی بود:

یکی بود

یکی نبود.

از: وبلاگ ترنج

rahayi110.blogfa.com

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها