ضرب المثلی میان موتور سواران در و دهاتهای تبت رواج دارد که می گوید اگر سرت 10دلار می ارزد یک کلاه 10دلاری بخر و اگر فکر می کنی سرت 1000دلار می ارزد، 10هزار دلار برای خرید کلاه کنار بگذار.
تو هم اگر می خواهی برای خرید کلاه ایمنی بروی این ضرب المثل یادت بماند. همیشه یادت باشد که سرت آنقدر می ارزد که برایش یک مقدار بیشتر خرج کنی و یک کلاه خوب بخری.
مارک کلاهی را که انتخاب می کنی علاوه بر آن که ظاهرش باید ردیف باشد باید دارای استاندارد DOT/ SNELL باشد که روی برچسبی در قسمت پشتی کلاه حک شده است.
داشتن این استاندارد یعنی این که کلاه ایمنی از آزمایش ها وتستهای کیفی زیادی عبور کرده و می شود رویش حساب کرد.بعد از آن که دیدی مارک کلاه مورد نظرت این استاندارد را داشت نوبت به آن می رسد که سایز و شکل مناسب کلاه را انتخاب کنی.
برای خریدن کلاه ایمنی به مغازه ای برو که کلاههای مختلفی در اندازه ها ورنگهای مختلف دارد. در آنجا کلاهی را انتخاب کن که درست اندازه سرت باشد و تنگ یا بعکس بیش از حد بزرگ نباشد. برای آن که مطمئن باشی که کلاه حسابی به سرت می رود بهتر است یک شماره کوچکتر و یک شماره بزرگتر از آن را هم امتحان کنی.
هنگام خرید کلاه توجه داشته باش که کلاه ، گوشها را تحت فشار قرار ندهد و سرکاملا راحت و آزاد باشد. هنگام تصادفات گاه دیده شده است که کلاه به قدری تنگ بوده است که بیرون کشیدن سر مصدوم از کلاه مشکل بوده است ، البته گشادی بیش از اندازه هم خوب نیست. درصورت استفاده از عینک ، کلاه ایمنی باید به اندازه عینک جا داشته باشد.
لبه پشتی کلاه باید کمی بالا باشد، به طوری که وقتی سر را به عقب می کشیم با مهره های گردن تماس پیدا نکند. پشت کلاه ایمنی باید به حدی جا داشته باشد که فرد دیگری بتواند آن را به آسانی و بدون گرداندن ستون فقرات از روی سر مصدوم بردارد، باید به خاطر داشت زمانی که مصدوم بی هوش است خود او نمی تواند کلاه را ازروی سرش بردارد.
یک نوع از کلاهها، کلاهی است که قسمت سر وصورت را می پوشاند و به کلاه هواپیمایی یا کلاه پلیس معروفند. نوع دیگر کلاههای ایمنی به کلاه تکمیل معروف است.
این کلاههای تکمیل قسمت جلوی صورت و فک را نیز می پوشانند. جنس این کلاهها معمولا سخت تر است و چون جلوی چشم با شیشه گرفته می شود ، به نظر می رسد این نوع کلاهها با توجه به این که جلوی صورت و فک را می پوشانند نسبت به کلاههای نوع قبل بهتر هستند.