تنبیه بدنی؟ بله، نه، شاید

وزیر فرضی: نه فرزندم، تنبیه در مدارس کشور ما کاملا منسوخ شده اما یک جاهایی هست توی دنیا که.....

شاهدان فرضی: به‌به! چه عالی!

5 دقیقه دوم:

من فرضی: اجازه آقا؟ اجازه؟ پس ما در مدارس تنبیه بدنی نداریم؟

وزیر فرضی: سفارش می‌کنیم تنبیه بدنی صورت نگیرد.

من فرضی: اگر منسوخ شده پس چرا سفارش می‌کنید؟

شاهدان فرضی: هیسسسس.

5 دقیقه سوم:

من فرضی: اجازه آقا؟ اجازه؟ پس گفتید که ما بالاخره در مدارس تنبیه بدنی نداریم؟

وزیر فرضی: اگر کسی این کار را بکند ما با او قانونا برخورد می‌کنیم.... اصلا تنبیه بدنی کاهش یافته.....

من فرضی: شما که گفتید منسوخ شده، پس با کی می‌خواهید برخورد کنید؟ اگر کاهش یافته، یعنی منسوخ نشده آقا، نه؟

شاهدان فرضی: ای بابا! مجادله نکن! وگرنه.....

حمیدرضا حاجی‌بابایی، وزیر آموزش و پرورش دیروز در گفت‌وگو با یکی از خبرگزاری‌ها درباره تنبیه بدنی دانش‌آموزان مطالبی متناقض با هم را در فواصلی چند ثانیه‌ای عنوان کرد؛ حرف‌هایی که مثل همیشه حاشیه‌هایش را هم به همراه خودش آورد.

او ابتدا در پاسخ به این پرسش که آیا تنبیه بدنی در مدارس کشور وجود دارد، گفت: «سفارش‌ها بر این است که تنبیه بدنی صورت نگیرد.»

این حرف از دیدگاه مخاطبان به این معناست که مسوولان آموزش و پرورش به کارکنان مدارس سفارش می‌کنند کودکان و نوجوانان را در مدارس تنبیه نکنند.

از سوی دیگر می‌شود از این اظهار نظر چنین برداشت کرد که ممکن است اقدام به تنبیه در مدارس وجود داشته باشد، چون اگر وجود نداشته باشد، پس سفارش کردن درباره امری محال، عبث است.

اما چند ثانیه بعد حاجی بابایی اعلام کرد: «تنبیه‌بدنی دیگر منسوخ شده». کلمه منسوخ در فرهنگ لغت ـ که احتمالا اگر مدارس امکانات کافی داشته باشد باید در کتابخانه‌هایش موجود باشد ـ به معنای زایل شده و از بین رفته است.

پس در این لحظه، وزیر آموزش و پرورش برخلاف چند لحظه پیش از آن، اعتقاد داشت که تنبیه بدنی در کشور کاملا از بین رفته است.

او اما در ادامه این اظهار نظر، چیزی گفت که نظر قبلی‌اش را نفی می‌کرد: «البته ممکن است تنبیه بدنی در دنیا انجام شود و در برخی از نقاط کشور افرادی استثنائا آن را انجام دهند، اما در اصل منسوخ شده است.»

حاجی‌بابایی به این هم بسنده نکرد و زیاد نگذشت که گفت: «اگر کسی تنبیه‌بدنی انجام دهد، خلاف قانون عمل کرده و مورد سوال قرار می‌گیرد و عملی بشدت اشتباه است.» توجه داشته باشید که اگر پدیده تنبیه به قول وزیر منسوخ شده باشد، پس چگونه کسی آن را انجام می‌دهد؟

در چند سال اخیر حاجی‌بابایی یکی از کسانی بوده است که اغلب، گفته‌هایش خبرنگاران را بر آن داشته تا به جای انتقال خبرش، در تحلیل آنها بنویسند و حرف‌های دیروز حاجی‌بابایی هم از همان دست بود و به همین دلیل شاید بهتر باشد به چند نکته درباره گفته‌های این مسوول اشاره‌ای داشته باشیم:

اول ـ قاطعانه ابراز نظر کردن درباره مساله‌ای که حتی آماری درباره‌اش وجود ندارد مصداق ابراز نظرهای غیرکارشناسانه است. پس چطور می‌شود وزیر در بخشی از سخنانش با قطعیت از نبود تنبیه در کشور حرف بزند؟ آیا او همه مدارس را کنترل و بازبینی کرده است؟

دوم ـ به فرض محال که تنبیه بدنی در مدارس کشور «منسوخ» شده باشد. هنوز هم در بسیاری از مدارس توهین و تحقیر کودکان و نوجوانان امری عادی و بخشی از تربیت آنها به حساب می‌آید و گاهی چند کلمه حرف، تاثیر دردناک‌تری از کشیده‌ای سنگین بر آنها دارد.

سوم ـ از گفته‌های وزیر آموزش و پرورش چنین برمی‌آید که او هنوز درباره وجود داشتن یا نداشتن تنبیه بدنی در مدارس به قطعیت نرسیده است. چون از یک طرف مدعی است تنبیه از بین رفته و از طرف دیگر معتقد است کم شده است.

مریم یوشی‌زاده - گروه جامعه