پیشنهادی برای یک امر نیکو

در گفت‌وگوهایم در برنامه مجله‌های تئاتر و تلویزیون با مشاور اجرایی معاونت هنری این پرسش و دغدغه را مطرح کردم و خوشحال شدم که افراد دیگری جلوتر هستند و دست به اقدام زده‌اند. ولی ما نیازمند یک حرکت مدون هستیم تا غافلگیر و انگشت به‌دهان نمانیم.

پیشنهاد تشکیل دفتری ثابت برای رسیدن به این هدف است و البته منظور از دفتر، ساختمانی با کلی کارمند نیست. اساسا یکی از مسائلی که مانع یاری‌رسانی‌ها می‌شود همین بروکراسی دست و پاگیر است. منظورم از دفتر، یکی دو نیروی دلسوز و تمام وقت است که دغدغه اجرایی یا تولید هنری نداشته باشند.

این دفتر، از یک شورا یا هیات امنا بهره می‌گیرد که رئیس یا (مدیرعامل) نهادهای هنری (موسیقی، تئاتر، سینما، تجسمی و..) و نماینده معاونت هنری را دربرمی‌گیرد. این گروه، آیین‌نامه درآمدزایی و هزینه کردن‌ها را تدوین خواهد کرد. در این آیین‌نامه خواهد آمد که این دفتر به صورت مستمر با برگزاری فعالیت‌های فرهنگی و هنری (کنسرت موسیقی، اجرای نمایش، اکران ویژه فیلم، نمایشگاه‌ها و..) به چه نحو از آنها بهره‌مند خواهد شد. و دیگر آن که تشخیص هنرمند نیازمند با چه ضوابط و معیارهایی صورت می‌گیرد.

این دفتر به صورت موازی و در کنار کمک‌های مادی، می‌کوشد همیاری‌های معنوی را نیز در نظر داشته باشد. عیادت از هنرمندان بیمار، دلجویی‌ها و پیگیری مشکلات می‌تواند با توجه به حوزه اختیارات این دفتر و توان آن در نظر گرفته شود و البته می‌توان با پژوهش‌هایی به تجربیات مشابه نهادهای فرهنگی کشورهای دیگر نیز دست یافت.

معاونت هنری ارشاد نشان داده دغدغه انجام این کار را دارد. می‌ماند تبدیل آن به همت و راه‌اندازی دفتری که نامی نیک از بانیان آن برجا خواهد گذاشت. سخن گفتن از این که راه‌اندازی چنین دفتری چه شوقی در هنرمندان ایجاد خواهد کرد، بیهوده است. چرا که هر آنچه به امنیت شغلی آنها یاری برساند، انگیزه آنها را در حضور بیشتر و متعهدانه‌تر در عرصه هنر افزونی خواهد بخشید.

باقی سخن می‌ماند برای زمانی که خبرهای خوشی در این زمینه بشنویم.