در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
دهخدا متولد 1257 خورشیدی در تهران است. تحصیلات مقدماتی را نزد بزرگانی چون شیخهادی نجمآبادی فراگرفت و دور از نظر نیست که این روحانی نواندیش در گرایشهای روشنفکرانه و تظاهرات آزادیخواهانه او تأثیرگذار بوده باشد.
سپس وارد مدرسه علوم سیاسی شد که از نخستین مدارس عالی ایران و به نوعی مدرسه کادرسازی وزارت امورخارجه بود.
مدتی هم دبیر اول سفارت ایران در بالکان بود و چون در اوج شور مشروطهخواهی به کشور بازگشت، در روزنامه صوراسرافیل نوشتن مقالات انتقادی و فکاهی «چرند و پرند» را آغاز کرد و نامش خیلی زود بر سرزبانها افتاد. اما وقتی محمدعلیشاه بساط مشروطهخواهی را برچید، به اروپا تبعید شد و تا فتح تهران بهدست مشروطهخواهان، همانجا به کارهای سیاسی و فرهنگی پرداخت.
وقتی به ایران آمد، در دوره دوم مجلس شورای ملی به نمایندگی برگزیده شد و فعالیتهای سیاسی خود را تا پس از جنگ جهانی اول ادامه داد.از این زمان بهتدریج از صحنه سیاست کناره گرفت و به کارهای علمی و ادبی از جمله تصحیح دیوانهای شاعران و متون کهن همت گماشت، اما بیشک هیچ کار او در زندگی بهاندازه تألیف لغتنامه بزرگش منشأ اثر نشد. چندان که هنوز اهل علم و ادب از آبشخور آگاهیهای پربها و تلاشهای سترگ او دراینباره سیراب میشوند.
دهخدا 8 اسفند 1334 خورشیدی در سن 77 سالگی درگذشت و در گورستان ابنبابویه تهران به خاک سپرده شد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: