بهار افسونگر ورمقان

این روستا در دامنه‌های سلسله کوه‌های مرتفع بدر، در 35 کیلومتری شمال شهر سنقر در دهستان باوله واقع شده و آب‌وهوای آن در بهار و تابستان معتدل و مطبوع است.

کوهستان بدر اگرچه حالا در فصل زمستان پوشیده از برف است، اما در بهار دامنه‌های آن پر از مراتع سبز و گیاهان خودرویی می‌شود که تابلوهای طبیعی و شگفت‏انگیزی را پیش چشمانتان به نمایش می‌گذارد.

علاوه بر دامنه‌های سرسبز و زیبا،‌ چشمه‌های بسیار زلال و گوارایی در اطراف روستا وجود دارد که هم آب آشامیدنی و کشاورزی مردم روستا را تأمین کرده و هم زیبایی منطقه را دوچندان می‌کند.

اگر نوروز را برای سفر به این روستا انتخاب کنید، جذابیت‌های یک بهار افسونگر که دامنه‌های سرسبز و چشم‏اندازهای کوهستانی، آهنگ آرامش‌بخش چشمه‌ها و جوی‌ها و نغمه پرندگان از مهم‌ترین نشانه‌های آن است را تجربه می‌کنید و از آن لذت می‌برید.

اما اگر سفرتان را عقب بیندازید تا تابستان از راه برسد، آن وقت مناظر و چشم‏اندازهای بسیار زیبا و کم‏نظیر دیگری همچون جنگل‌ها و باغ‏های انبوه و سرسبز به روی شما آغوش می‌گشاید، باغ‌ها و جنگل‌هایی که زیباترین و پرجاذبه‏ترین مناطق طبیعی روستا به شمار می‌رود و با میوه‌هایی نظیر انگور، گردو، زردآلو، آلو و آلبالو و همچنین بلوط و بادام کوهی دورتا دور روستا را احاطه کرده‌ و منظری رنگارنگ را به‌وجود آورده‌ است.

بافت مسکونی روستا نیز که در سراشیبی ملایم دامنه کوه قرار گرفته، با آن سقف‌های مسطح و دیوارهای خشتی و گلی همرنگ طبیعت، منظره خوشایند و دلچسبی را به وجود آورده است.

البته در سال‌های اخیر معماری ساختمان‌های این روستا نیز همانند بسیاری از روستاهای کشور تغییر یافته و ساختمان‌های سفید و آجری بزرگ و چند طبقه از روی ویرانه‌های خانه‌های قدیمی کاهگلی سربرآورده است، به طوری که دیگر کمتر می‌توان همسویی و همرنگی طبیعت و بافت مسکونی را یکجا در روستا مشاهده کرد، اما با این حال تماشای روستایی با منظری تنیده از نماهای شهری و بافتی روستایی، آن هم در دامنه کوهی سرسبز که به دریایی از باغ و جنگل کشیده می‌شود، ‌خالی از لطف نیست.

زندگی در کوهستان و دشت‌های حاصلخیز آن، باعث شده روستاییان ورمقان که به زبان کردی و لهجه‌ کلهری سخن می‌گویند، بیشتر به زراعت و دامداری مشغول باشند و برخی نیز از راه تولید صنایع دستی که مواد اولیه آن را خودشان به دست می‌آورند و به فروش می‌رسانند، روزگار را سپری می‌کنند.

مردمان این روستا آداب و رسوم جالبی هم دارند؛ رسومی مانند شال درکی یا شال‌اندازی که مخصوص شب عید است.

شب عید که فرا می‌رسد جوانان روستا ابتدا بر بام خانه‌هایشان آتش روشن کرده و سپس بالای پشت‌بام منازل همسایه‌ها رفته و دستمال یا شال خود را از منافذی که در سقف خانه‏ها و پنجره‏ها وجود دارد، به داخل اتاق آویزان می‏کنند و با ذکر اشعاری از صاحب‌خانه عیدی می‌خواهند. صاحب‏خانه نیز در شال آنها گردو، بادام، شیرینی، نخودچی، کشمش و تنقلات می‌ریزد.

در این روستا موسیقی جایگاه ویژه‏ای دارد و در مراسم عروسی و عزاداری از انواع آلات موسیقی همچون سرنا و دهل استفاده می‌شود. ضمن این‌که اجرای موسیقی «گورانی‏چر» هم یکی از انواع متداول موسیقی در این روستاست.

صنایع‌دستی و هنری روستا هم شامل قالی، گلیم، جاجیم و سجاده، سوغاتی‌های خوبی است. در ایام نوروز مردم روستا در حالی که لباس‌های محلی با طرح‌ها و رنگ‌های شاد و متنوع بر تن دارند با غذای رایج و مخصوص خود یعنی «گنونه» یا آش ترخینه سفت که ترکیبی از بلغور گندم، آب گوجه‏فرنگی تازه، دوغ ترش، ادویه‏جات و... است، از شما پذیرایی می‌کنند.

ورود به این روستا از شهرهای سنقر و کامیاران در استان کرمانشاه و قروه در استان کردستان امکان‌پذیر است. نوروز ورمقان با آن طبیعت افسونگر را از دست ندهید.

فاطمه مرادزاده - گروه ایران