فوریت پزشکی

مکانی برای تشخیص بیماری‌های وخیم

اورژانس شلوغ است. یکی از بیماران به دلیل سرگیجه مراجعه کرده و حالش که بهبود یافت رو به پزشک اورژانس می‌کند و تقاضای معاینه برای شکستگی پایش دارد، چون حدود 15 سال قبل پایش شکسته و همچنان او را اذیت می‌کند. بیمار دیگری در حین نمونه دادن برای سنگ کلیه می‌گوید: اگر ممکن است نمونه کامل بفرستید که چک آپ کامل هم بشوم.
کد خبر: ۴۵۳۷۱۵

هیچ کدام از این درخواست‌ها مورد قبول پزشک اورژانس قرار نمی‌گیرد؛ چرا پزشک اورژانس تقاضای بیماران را رد می‌کند؟

بیماران به دلیل ایجاد علامتی جدید یا تشدید علائم قبلی خود به اورژانس مراجعه می‌کنند، اما بسیاری از این بیماران پس از مدتی که در اورژانس معاینه می‌شوند، ممکن است ترخیص شوند. تعدادی از بیماران برای بررسی بیشتر به مراکز تخصصی معرفی می‌شوند. این سوال مطرح است که چرا تشخیص قطعی و بررسی کامل برای تعدادی از بیماران انجام نمی‌شود؟

اورژانس مانند دیگر بخش‌های بیمارستان برای بستری و بررسی بیمارانی خاص و نه همه بیماران ایجاد شده است. همان‌گونه که از نام اورژانس یا فوریت‌ها مشخص است تنها برای بیماری‌هایی که فوریت در درمان بیماری شان وجود دارد، فعالیت می‌کند.

در علم پزشکی برای هر علامت یا مجموعه علائم، تشخیص‌هایی مطرح می‌شود که شایع‌ترین علت، محتمل‌ترین است، ولی در اورژانس اصل بر رد بدترین احتمال استوار است. باید احتمالاتی را در نظر داشت که با بیشترین خطر عوارض و مرگ و میر همراه هستند، نه شایع‌ترین‌ها!

به فرض بیماری با سردرد به اورژانس مراجعه می‌کند. میگرن، عفونت‌های ویروسی و سردردهای ناشی از استرس احتمال بیشتری دارند، اما در اورژانس باید به خونریزی‌های مغزی فکر کرد که عوارض بیشتری دارند. وقتی احتمال وجود شرایط خطرناک از بین می‌رود، می‌توان با آسودگی خیال روی علل خوش‌خیم متمرکز شد. بررسی علل خوش‌خیم می‌تواند به صورت سرپایی انجام شود. در بررسی سرپایی نیاز به بستری و تقبل شرایط مالی و ایجاد استرس برای بیمار از بین می‌رود.

در اورژانس قبل از ترخیص، هدف کاهش علائم و رفع آزردگی بیمار است. با بهبود بیمار، پیگیری و بررسی بیشتر به سرویس تخصصی مرتبط واگذار می‌شود.

اگر اورژانس مکانی برای تشخیص قطعی تمام بیماری‌ها باشد با توجه به فضای کم در مقایسه با مراجعات فراوان و نیاز به بررسی‌های دراز مدت بسیاری از بیماری‌ها، می‌توان تصور کرد چه ازدحامی در اورژانس و چه دردسری برای بیمار شکل می‌گیرد.

اقدامات آزمایشگاهی و عکسبرداری نیز به منظور تشخیص بدترین‌ها درخواست می‌شود. بسیاری از آزمایشات در آزمایشگاه‌های اورژانس‌ها انجام نمی‌شود، چرا که در بررسی بیماری‌های اورژانسی جایی ندارد. در اقدامات عکسبرداری هم به همین منوال است؛ نمونه آن عدم درخواست ام.آر.ای در اورژانس است. نتیجه این که، اورژانس برای شناسایی بدترین شرایط در کمترین زمان طراحی شده و تشخیص قطعی بیماری فرد جزو وظایف آن نیست و تنها لازم است که شرایط بدخیم و خطرناک، تشخیص داده شده یا رد شود.

دکتر بهروز هاشمی / متخصص طب اورژانس

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها