کردستان؛ پنجره ای رو به ایران

دوستی داشتم که هر وقت صحبت از کردستان و سفر به سنندج می‌شد، می‌گفت: کردستان پنجره‌ای رو به ایران اصیل است و بشدت معتقد بود که اهالی کردستان را می‌توان ایرانی‌ترین ایرانیان نام نهاد.
کد خبر: ۴۴۸۶۹۶

این دوست همچنین زبان کردی امروزی را نزدیک‌ترین زبان به زبان پهلوی می‌دانست و می‌گفت: زبان کردی مردم سنندج بیش از 70 درصد کلماتش از زبان اصیل ایرانی (پهلوی) گرفته شده است و البته چون خودش دانشجوی دکترای زبان‌شناسی بود ما هم می‌پذیرفتیم!

اما از این حرف‌ها که بگذریم سفر به کردستان و سنندج و مهمان مردم خونگرم و بسیار مهمان‌نواز این شهر شدن، انصافا حال و هوای وی‍ژه‌ای دارد، شهری که از پایتخت حدود 500 کیلومتر فاصله دارد.

در سفر به سنندج شما می‌توانید به مراکز تاریخی، تفریحی و گردشگری فراوانی سر بزنید که در راس آن خانه کرد و مسجد جامع و... قرار دارد، اما از نظر من نخستین جایی که در سنندج هر مسافر و گردشگری باید تشریف ببرد، خیابان فردوسی است.

بالاخره کردستان هم مانند دیگر مناطق، شهرها و استان‌های کشور که در هفته‌های پیش به آن پرداختیم، غذاها و شیرینی‌های مخصوص خودش را دارد که بخش عمده آن هم قابلیت تبدیل شدن به سوغاتی را دارند.

مهم‌ترین و شاید خوشمزه‌ترین شیرینی ‌که خاص شهر سنندج است، شیرینی کنجد باشد که در مدل‌های مختلف ازجمله شکری و گزانگبین فروخته می‌شود.

نان‌برنجی، بادام‌سوخته و باسلق هم از دیگر شیرینی‌های خوشمزه سنندج است که معمولا توسط گردشگران به عنوان سوغاتی خریده می‌شود.

همچنین به علت وضعیت جغرافیایی و کوهستانی کردستان، خشکبار به عنوان سوغات در تمام شهرهای این استان ازجمله خود سنندج با‌قیمت و کیفیتی بسیار مناسب عرضه می‌شود.

در شهر بانه هم (اگر تا سنندج رفتید حتما سری به بانه هم بزنید) نوعی مویز سیاه بسیار خوشمزه هست که تا مدت‌ها هر جا بنشینید از طعم آن صحبت خواهید کرد.

خب از سنندج زیاد فاصله نگیریم، داشتم می‌گفتم اولین جایی که باید در سنندج سری به آن زد خیابان فردوسی است؛ چراکه مرکز خرید شیرینی و سوغات در این شهر عمدتا در خیابان فردوسی و بویژه روبه‌روی سینما بهمن قرار گرفته است.

از هر کسی که بپرسید (بویژه آن گروه از مردمی که با شلوارهای کردی و لباس‌های زیبای محلی در خیابان قدم می‌زنند)‌‌ شما را بلافاصله به خیابان فردوسی راهنمایی می‌کنند و هنگامی که وارد این خیابان شوید 4 شیرینی‌فروشی در کنار هم کاملا شما را سردرگم می‌کند.از نان‌برنجی، نان خرمایی و نان کنجدی گرفته تا باقلوا رشته‌ای، باقلوا گلی، بادام سوخته، باسلق کماج و... تازه به تازه در ویترین این مغازه‌ها صف کشیده‌اند.

البته خودم همین جا یک پرانتز باز کنم و بگویم تا آنجا که ما اطلاع داشتیم نان برنجی سوغات کرمانشاه است ولی این شیرینی در سنندج هم حضور پررنگی دارد.

از شیرینی و سوغات خوشمزه هم که بگذریم نوبت به رستوران و غذاهای خوشمره می‌رسد، برای این که یک تیر و چند نشان شود باید خدمتتان عرض کنم یکی از مراکز مهم گردشگری سنندج موزه این شهر است؛ موزه‌ای که در خیابان امام خمینی(ره) قرار دارد و به بناهایی مانند خانه کرد، مسجد جامع و خانه مجتهدین هم نزدیک است.

خود ساختمان موزه از بناهای تاریخی استان کردستان است، اما در این گزارش خود موزه و داخل آن برای ما چندان اهمیت ندارد، اما در همسایگی موزه و در همین خیابان امام رستورانی وجود دارد که جای شما خالی و دلتان به قول قدیمی‌ها نخواهد ته چین‌های گوشتی دارد که تا مدت‌ها طعم آن زیر زبانتان خواهد ماند.

یکی از پیشنهادهای جدی ما در سفر به سنندج خوردن همین ته چین گوشت است؛ البته خود رستوران هم محیط جالبی دارد و در و دیوارش با اشیا، ظروف، مجسمه و تابلو و خلاصه هر چیزی که به ذهنتان برسد به شکل کاملا سنتی تزئین شده بود.

از دیگر مناطقی که در سنندج حتما باید به آن سری بزنید و هم از نظر آب و هوایی و هم غذایی کلا در آن خوش می‌گذرد، پارک آبیدر است که به نوعی بام شهر سنندج محسوب می‌شود، اگر قرار باشد توصیفش کنم جایی شبیه همین بام تهران و توچال خودمان با این تفاوت که آب و هوا در حد بیست! زیبایی طبیعت هم در حد بیست! و اصلا کلا ربطی به تهران آلوده و تصنعی ما ندارد!

پارک آبیدر در واقع تفرجگاه و محلی برای پیک‌نیک مردم شهر سنندج محسوب می‌شود، برای رفتن به این پارک جنگلی تا یک بخش‌هایی می‌توان از اتوبوس‌های عمومی استفاده کرد و تا جایی که اتوبوس بالا می‌رود شما هم بروید، ولی کم‌کم راه باریک و باریک‌تر می‌شود و بقیه مسیر را باید پیاده طی کرد، اما انصافا این سختی پیاده‌روی به حضور در قهوه‌خانه بالای پارک و خوردن چای گرم همراه با شیرینی‌های سنتی و محلی سنندج می‌ارزد.

آن بالا یک آش خوشمزه‌ای هم فروخته می‌شود که بعید می‌دانم در هیچ کجای ایران بتوانید آن را امتحان کنید، اسم این آش دوغه‌وا یا بهتر است بگویم همان آش دوغ است که داخل آن تکه‌های گوشت مانند کوفته ریزه، مى‌ریزند و البته حبوباتش هم عمدتا نخود و بلغور و برنج است همراه با نوعی سبزی که فوق‌العاده به شما می‌چسبد و در آن آب و هوا و در این ارتفاع و در قلب کردستان خاطره‌ای خوش و به یادماندنی و خوشمزه برای شما رقم می‌زند.

سینا علی‌محمدی

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها