سوال اساسی که در رابطه با برپایی چنین اردوهایی در ذهن مطرح میشود، جدا از مسائل فرهنگی قضیه که طبعا نمیتواند تطابقی بدین لحاظ با شرایط کشورمان داشته باشد، این است که برگزاری اردوهای خارجی در دوبی و آنتالیا تا چه اندازه توانسته است برای تیمهای باشگاهی ما موثر واقع شده و سطح فنی و کیفی آنها را ارتقاء بخشد؟ بطور طبیعی و با نگاهی واقعبینانه به بازدهی تیمهایی که تاکنون به چنین اردوهایی رفتهاند، پاسخ به این سوال منفی است و معلوم نیست مسوولان باشگاهها با چه هدف و استدلالی، راضی میشوند که با صرف ده ها میلیون تومان از پول بیتالمال به اردوهایی بروند که بار فنی خاصی ندارد اگر بخواهیم مثالی ملموس در این زمینه بزنیم باید به اردوی تیم پرسپولیس در ابتدای فصل به ترکیه اشاره کرد که نتایج آن آنقدر ملموس است که بر مبنای آن دوستداران فوتبال میتوانند به لزوم یا عدم لزوم برپایی چنین اردوهایی در خارج از کشور پی ببرند.
البته پرسپولیس شانس آورد که اردوی خود را به جای آنکارا، در آنتالیا که شهری توریستی و تفریحی محسوب میشود برگزار نکرد، زیرا در آن صورت معلوم نبود که پرسپولیس امروز به جای رتبه نهمی در لیگ، چه جایگاهی را در پایان نیم فصل به خود اختصاص میداد ؟
مسوولان باشگاهها در حالی دنبال برپایی اردوهای خارجی هستند که در کشورمان به دلیل چهار فصل بودن، این امکان برای تیمهای فوتبال باشگاهی وجود دارد که اردوهای تدارکاتی و آماده سازی خود را در مناطق مختلف ایران برگزار کنند.
حسن برپایی اردو در داخل کشور علاوه بر صرفه اقتصادی، این خواهد بود که بازیکنان بهتر و بیشتر در خدمت برنامههای آمادهسازی کادر فنی است تا با تمرکز بیشتر روی تمرینات، به لحاظ جسمی و روحی، آماده حضور در مسابقات شوند.
نه اینکه مثل اردوهای خارجی نیم نگاهی به خرید و مسائل تفریحی داشته باشند که در چنین شرایطی، نتیجه از پیش مشخص است.
به هر صورت و در شرایطی که اعلام شده در تعطیلات نیم فصل لیگ سه تیم سایپا، تراکتورسازی و راهآهن به اردوی آنتالیای ترکیه (آن هم با توجه به هوای سرد زمستانی منطقه) خواهند رفت، باید از مسوولان ورزش پرسید که چرا جلوی این ریخت و پاشهای زاید در ورزش را نمیگیرند؟!
حجتالله اکبرآبادی - دبیر گروه ورزش
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم