حاج کاظم مهربان است!

 اما وقتی در فیلم مهمان مامان ساخته داریوش مهرجویی بازی کرد، همه او را تحسین کرده و باور کردند که در این بازیگر حتما، ویژگی‌ خاصی وجود دارد که کارگردانانی مانند بیضایی و مهرجویی به سراغش می‌روند و مهرجویی تصمیم می‌گیرد نقش اول مرد فیلم مهمان مامان را به پورشیرازی بسپارد.

نقش اول فیلم را گلاب آدینه بازی می‌کرد. او محور داستان بود. زنی با همه اضطراب‌های مادری که نداری اذیتش می‌کند و شوهرش (پورشیرازی) درک درستی از این نداشتن‌ ندارد. او فقط می‌خواهد همسرش را خوشحال کند اما نمی‌داند که وقتی هیچ در خانه نداری، مهمانی دادن، چیزی شبیه محالات است. این مرد را نه می‌توان دوست داشت نه می‌توان او را نادیده گرفت. هر چند گلاب آدینه‌ آنقدر نقش خود را خوب بازی کرد که در طول فیلم انگشت اتهام مخاطبان به سوی مرد نشانه می‌رفت. مهمان مامان با همه خوبی‌هایش بعد از اکران در سینما به آرشیو سپرده شد و عموم مردم آن را ندیدند، فقط آنهایی مهمان مامان را تماشا کردند که به سینما می‌روند. همین اتفاق برای سگ‌کشی هم رخ داد و پورشیرازی فقط برای مردم سینمارو به بازیگری با قابلیت‌های زیاد تبدیل شد. اما وقتی همین بازیگر با نقش «شوکت» و سریال نرگس به تلویزیون آمد، تبدیل به یک ستاره شد که نامش را بیشتر مردم می‌دانستند و درباره او صحبت می‌کردند. شوکت را می‌توان یکی از بهترین، بدمن‌های تلویزیون به شمار آورد. مردی که در عین‌حالی که شخصیت منفی بود اما موتور داستان را گرم می‌کرد و مخاطبان زیادی با او همراه بودند تا عاقبت کردار او را ببینند.

پورشیرازی سال‌های زیادی زیر سایه نام شوکت ماند. حتی زمانی‌که در تله‌فیلم‌هایی مانند «فریدون مهربان است» و «حق‌السکوت» بازی کرد یا در سریال مختارنامه با گریمی بسیار سنگین نقش بهرام رنگرز را به تصویر کشید. اما در این میان سریال‌هایی مانند قلب ساخته مسعود تکاور به پورشیرازی برای ایفای یک نقش متفاوت فضای خوبی داد. در این سریال پورشیرازی در کنار حسین محجوب بازی کرد. محجوب در سریال قلب نقش جانبازی را داشت که شغلش پرنده‌ فروشی بود و پورشیرازی دوست قدیمی و وفادار او بود که جوانمردانه در کنارش ماند و حتی در جایی از سریال از حق خود گذشت تا دوست و یار قدیمی خود را خشنود کند. حالا پورشیرازی تقریبا با همین ویژگی‌ها به سریال «فرات» آمده تا در نقش حاج‌کاظم آنقدر مهربان و وفادار باشد که از همه خواسته‌های خود بگذرد تا دوست و یار دیرینش، حاج‌ابراهیم (اکبر زنجان‌پور) آن‌چنان‌ که دوست دارد از او به خاطر خبطی که 20 سال پیش مرتکب شده، انتقام بگیرد. حاج‌کاظم در فرات شخصیتی کاملا سفید و مثبت است. نقشی که می‌توانست در سایه حاج‌ابراهیم و دامنه بازی زنجان‌پور قرار بگیرد. اما پورشیرازی بازیگر باتجربه‌ای است که می‌داند چگونه با ظرافت بازی و نقش خود را در اوج نگه‌دارد. او در قسمت ششم سریال فرات مقابل اکبرزنجان‌پور که در نقش حاج‌ابراهیم مانند کوهی آتشفشانی شده بود، یکی از بهترین بازی‌های خود را به نمایش گذاشت. پرقدرت و عصبانی وارد شد اما در مقابل دوست قدیمی‌اش فروتنی را پیش گرفت و اشک ریخت... این‌گونه بازی، یعنی این‌که بازیگر کارش را بلد است و می‌داند که چگونه یک نقش آرام و کاملا مثبت را دیدنی کند.

طاهره آشیانی ‌‌/گروه رادیو و تلویزیون