چمن آسیب‌پذیر آزادی

علاقه‌مندان حرفه‌ای فوتبال 14 فروردین سال 81 را خوب به یاد دارند؛ زمانی که استقلال در چارچوب جام باشگاه‌های آسیا در ورزشگاه آزادی و در زیر بارش شدید باران پذیرای پوهانگ کره جنوبی بود، دیداری که به دلیل فرط آبگرفتگی، بیشتر به واترپلو شبیه بود تا فوتبال.

اتفاقی که در آن بازی معتبر بین‌المللی رخ داد باعث شد مسوولان وقت ورزش ظرف یک سال چمن ورزشگاه را بازسازی کنند و از آن زمان تاکنون زمین آبگرفته و دل آزار آزادی به زمینی چشم نواز تبدیل شده است.

اما در شرایطی که ورزشگاه‌های معتبر دنیا به طور میانگین سالانه حدود 40 بازی رسمی را میزبانی می‌کنند، استادیوم آزادی در مدت مشابه دست کم سالی 80 بار میزبان بازی‌های رسمی است.

این موضوع باعث نگرانی مسوولان این استادیوم شده، به طوری که در روزهای گذشته بارها نسبت به وارد آمدن آسیب جدی به زمین چمن ورزشگاه هشدار داده‌اند.

در این زمینه نکته جالب توجه اصرار به برگزاری همه بازی‌های استقلال و پرسپولیس در این ورزشگاه است؛ بازی‌هایی که سکوهای خالی ورزشگاه بدجوری تو ذوق هر بیننده‌ای می‌زند، طوری که انگار این وضعیت با حکم کمیته انضباطی شکل گرفته است.

به واقع چرا باید دیداری که تعداد تماشاگر آن به 500نفر! هم نمی‌رسد در ورزشگاه یکصدهزار نفری آزادی برگزار شود و این سرمایه ملی را در معرض آسیب قرار داد؟ این در حالی است که ورزشگاه‌هایی چون تختی، دستگردی و اکباتان براحتی قابلیت میزبانی چنین بازی‌هایی را دارند.

سازمان لیگ و فدراسیون فوتبال که اصرار به برگزاری فشرده رقابت‌های لیگ و جام حذفی دارند، باید در این خصوص تدبیری بیندیشند.

امید توفیقی - گروه ورزش