با حسین رضازاده، رئیس فدراسیون وزنه برداری

چشم ما به 3 مدال المپیک لندن است

حسین رضازاده در هفتاد و نهمین دوره رقابت‌های جهانی پاریس که حکم گزینشی بازی‌های المپیک لندن 2012 را داشت، در پوست خود نمی‌گنجید. انگار در عرصه قهرمانی تولدی دوباره یافته است. کسب 2 مدال طلا، یک نقره و یک برنز که برای نخستین بار وزنه‌برداری ایران به دست آورد سبب شد تا به پاس این موفقیت بزرگ، ایران برای اولین بار به سکوی سوم جهان صعود کند و از همه مهم‌تر کسب 6 سهمیه کامل حضور در بازی‌های المپیک، خاطرات خوب و خوشی بود که شاید کسی پیش از رقابت‌های پاریس به آن نمی‌اندیشید. جدا از مدال طلایی که برای بهداد سلیمی و با توجه به فاصله رکوردی‌اش با دیگر رقبا متصور بودیم، نمی‌شد با قطعیت از مدال‌های دیگر سخن به میان آورد. همه اظهارات نیز ناظر به ابراز امیدواری‌ها می‌شد و این‌که اگر شانس یاری کند، می‌توان روی 2 مدال نقره و برنز نیز حساب باز کرد، اما همه این احتمالات در میدان عمل، فرجامی نیکو و خوب یافت تا شجاعان وزنه‌برداری ایران، جهان را از فروغ دوباره خود به حیرت واداشته و پرچم افتخار را به اهتزاز درآورند.
کد خبر: ۴۴۲۴۴۹

کسب 2 مدال طلا و 2 نقره و برنزی که به نام سلیمی، رستمی، انوشیروانی و محمدپور در اوزان فوق سنگین، 85، فوق سنگین و 94 کیلوگرم در این رقابت‌ها ضرب شد،‌ یک بار دیگر مهر تاییدی شد بر فعل خواستن جوانان ایرانی که در همه حال نشان داده‌اند مرد روزهای سخت هستند.

چشم‌انداز این فروغ کم‌نظیر چنان بود که تاماش آیان، رئیس فدراسیون جهانی وزنه‌برداری نیز به شوق آمد تا او بر خلاف همیشه که مدال‌های مجموع دسته فوق سنگین را خودش اهدا می‌کرد، به نفع حسین رضازاده کنار برود و با توجه به حضور دو جوان ایرانی بر سکوهای اول و دوم جهان، این افتخار تکرار نشدنی را به مرد شماره یک وزنه‌برداری ایران اعطا کند. این لحظه در شرایطی رقم خورد که رضازاده با توجه به حضور حمید سجادی، معاون قهرمانی وزارت ورزش در سالن رقابت‌ها، از رئیس فدراسیون جهانی خواسته بود که وی در مراسم اهدای مدال شرکت کند، که البته«ایان» به این درخواست پاسخ منفی داد تا دارنده 2 مدال طلای المپیک با حضور در مراسم اهدای مدال، جمع هرکول‌های ایرانی را کامل سازد. به انگیزه رقابت‌های جهانی پاریس، با حسین رضازاده به گفت‌وگو نشسته‌ایم که مشروح این گپ و گفت تقدیم شما می‌شود.

پیداست که از موفقیت به دست آمده و ایستادن بر سکوی سوم جهان، حسابی شیرین کام شده‌اید. می‌توانم بپرسم رضازاده الان چه حس و حالی دارد؟

حس شادی و موفقیت؛ موفقیتی کم نظیر که راستش را بخواهید خودم نیز فکر آن را به این شکل نمی‌کردم، اما گویا تقدیر بر این قرار گرفته بود که در جهانی پاریس تاریخ ساز شویم. همین که توانسته‌ایم دل مردم و رهبر فرزانه انقلاب را شاد کنیم، بزرگ‌ترین افتخار ماست. وظیفه خودم می‌دانم از پیام محبت‌آمیز رهبر معظم انقلاب تشکر و قدردانی کنم.

اما به نوعی نوار موفقیت‌های وزنه‌برداری در 2 سال گذشته در این رقابت‌ها تکمیل شد.

همین‌طور است. ما جدا از موفقیت در رقابت‌های جهانی سال گذشته در آنتالیای ترکیه که با یک طلای بهداد سلیمی و البته مدال برنز کیانوش رستمی در حرکت یکضرب دسته 77 کیلو همراه شد، 3 ماه قبل نیز برای نخستین بار در عرصه رقابت‌های جوانان، قهرمان جهان شدیم تا موفقیت پاریس، به نوعی پاسخی روشن باشد به تمام کسانی که طی این مدت چوب لای چرخ ما در فدراسیون گذاشتند و باور نمی‌کردند که کسی غیر از خودشان بتواند این کشتی توفان‌زده را به ساحل آرامش برساند.

حالا رمز موفقیت خود را در چه می‌دانید؟

در کنار برنامه‌ریزی، تلاش و ممارست چند ماهه ملی پوشان در تمرینات و توان فنی بالای کادر فنی و بویژه کورش باقری، من به شخصه دعای خیر مردم و حمایت‌های مادی و معنوی مسوولان کشور را در دستیابی به این موفقیت دخیل می‌دانم. باید اضافه کنم اعضای تیم برای حضور در آوردگاه پاریس، از 7ماه قبل در اردوهای شبانه‌روزی به سر بردند و بعضا نیز روزانه 4جلسه تمرین را سپری کردند تا برای حضور در رقابت‌های جهانی، بدن‌هایشان حسابی ورزیده شود.

هدف‌گذاری شما کسب 6 سهمیه حضور در المپیک بود و شاید اصلا پیش‌بینی کسب این تعداد مدال و ایستادن بر سکوی سوم جهان را نداشتید.

به طور طبیعی هدف اول ما کسب سهمیه کامل حضور در المپیک بود که به دست آمد. همان‌طور که گفتید برای ما هم کسب این نتایج غیرقابل پیش‌بینی بود و فکر می‌کنم الطاف الهی نیز شامل حالمان شد تا نزد مردم سربلند شویم و حلاوت این پیروزی بزرگ که برای نخستین بار برای وزنه‌برداری ایران به دست می‌آمد، کام همه ایرانیان را در اقصی نقاط جهان شیرین سازد. کسب 2 مدال طلا، یک نقره و یک برنز از مسابقات جهانی در شرایطی برای کشورمان به دست آمد که قدرت‌های این رشته نظیر چین، روسیه، ترکیه، لهستان، کره جنوبی و... با قدرت در عرصه کارزار حاضر بودند و از این حیث رقابت‌ها بسیار حساس و میلی‌متری بود. کسب این مدال‌ها و نیل به سکوی سوم بخوبی نشان داد که وزنه‌برداری ایران با وجود تک ستاره‌ها وابسته نیست. در حقیقت تیم ملی امروز در کنار جوانی نفراتش، یک تیم متحد و منسجم است که جملگی نفراتش نیز شانسی برای کسب مدال هستند.

و طبیعتا باید از کار تیم راضی باشید؟

هر چند کار نفراتی چون کیانوش رستمی، سعید محمدپور، سجاد انوشیروانی و بهداد سلیمی ارزشمند است، اما از دیگر بچه‌ها نیز انتظارات بیشتری داشتیم که بعضا جواب لازم را ندادند و نیاز است که با بازنگری لازم در سیاست‌های خویش، در جهت رفع نقاط ضعف‌ها قدم برداریم.

یعنی باید انتظار تغییر و تحولاتی چند در تیم ملی را داشت؟

قطعا همین‌طور خواهد بود. واقعیت این است که من هم مثل کورش باقری از عملکرد دو، سه نفر از اعضای تیم ناراضی هستم و آنها در این رقابت‌ها قدر خود را ندانستند. برای مثال باید عرض کنم که نواب نصیر شلال هنوز نتوانسته است موجودیت حقیقی خود را باز یابد. من چند سال پیش به نواب گفتم که اگر قدر خود را بداند و تمام فکر و ذهن خود را متوجه تمریناتش سازد می‌تواند با زدن وزنه‌های 190 یکضرب و 233 کیلو دوضرب، روی سکوی جهانی قرار گیرد، اما افسوس که این وزنه‌بردار هنوز آنی نیست که باید باشد. اصغر ابراهیمی و محمدرضا براری هم پایین‌تر از حد انتظار ظاهر شدند، برای همین نیز بنا داریم با میدان دادن بیشتر به جوانانی که شایستگی خود را به اثبات رسانده‌اند، برای حضوری قوی در المپیک لندن دورخیز کنیم.

اما جدا از نتیجه نگرفتن لازم از سوی چند وزنه‌بردار، جوانانی چون رستمی، محمدپور و انوشیروانی فراتر از انتظار ظاهر شدند.

دقیقا، کیانوش رستمی در شرایطی به مدال طلای وزن 85 کیلوگرم رسید که از ناحیه زانوی چپ آسیب دیده است و ماه‌ها بود که روی پای خود فشار نمی‌آورد و تنها روی توان دستانش کار می‌کرد. او نشان داد که مرد میدان مسابقه است و می‌تواند به وزنه‌هایی حمله کند که شاید در تمرینات، یک بار نیز آنها را به روی سینه نکشیده است. به کیانوش برای مدال‌آوری در المپیک امیدوارم و ا‌نشاءالله با مداوای زانوی مصدومش، بدون دغدغه برای حضور در این بازی‌ها آماده خواهد شد. سعید محمدپور نیز در شرایطی به 2 مدال برنز دسته 94 کیلوگرم رسید که تنها 18 سال دارد. این جوان با آتیه در شرایطی وزنه 181 کیلویی را در حرکت یکضرب مهار کرد که در تمرینات بیشتر از وزنه 180 کیلویی نزده بود. انوشیروانی نیز به مانند محمدپور فراتر از انتظارها ظاهر شد و با مهار وزنه 241 کیلویی و رسیدن به مجموع 439 کیلوگرم بعد از بهداد سلیمی به مقام نایب قهرمانی رسید که برای ما بسیار ارزشمند است.

و بالاخره بهداد سلیمی نیز رکورد یکضرب شما را پس از چند سال شکست تا به نوعی نفسی تازه کنید. آخر عده‌ای می‌خواستند این طور وانمود کنند که شما دوست ندارید رکوردت شکسته شود.

آقا، این هم از آن حرف‌های خنده‌داری بود که عده‌ای در جامعه ورزش پراکنده بودند و حالا از این بابت خیلی خوشحالم. من همیشه دوست داشتم که یک ایرانی رکوردهایم را بشکند و برای همین وقتی سلیمی در پاریس موفق به زدن وزنه 214 کیلویی شد، انگار خودم رکورد جهان را شکستم. روی همین اصل بلافاصله روی صحنه رفتم و با در آغوش کشیدن بهداد،‌ او را غرق بوسه کردم.

اما به نظر می‌رسد که وزنه‌برداری حالا حالا‌ها نتواند رکوردهای دوضرب و مجموع شما را (263 دوضرب و مجموع 472 کیلو) بشکند.

به هر حال همه چیز در سایه خواستن و کوشیدن به دست می‌آید و کار غیرممکنی برای انسان وجود ندارد. مگر خود من روزی تصور می‌کردم که به چنین رکوردهایی برسم، اما وقتی دیدم کادر فنی خوب مرا می‌خواهند و هر تصمیم‌شان در جهت موفقیت من است، بنابراین تمریناتم را سخت و فشرده دنبال کردم تا در عرصه رقابت‌های جهانی و المپیک به توفیق برسم. بنابراین بهداد سلیمی یا هر وزنه‌بردار دیگری نیز می‌تواند در سایه تلاش و عزمی راسخ، رکوردهای مرا بزند که سخت امیدوارم بهداد در المپیک لندن، کار نیمه تمام خود را در زدن رکوردهای جهانی تکمیل سازد.

و به طور طبیعی برای حضوری قدرتمند در المپیک لندن، نیاز است که حمایت‌های ویژه‌ای از وزنه‌برداری ایران به عمل آید. مشخصا انتظار شما در این زمینه از وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک چیست؟

خوشبختانه امروز در وزارت ورزش تفکرات خوبی پیرامون ورزش قهرمانی وجود دارد و نیک آگاهند که باید رشته‌های مدال‌آور را برای حضور در المپیک تحت پوشش ویژه قرار دهند. تمام هدف ما این است که وزنه‌برداری ایران در المپیک لندن شگفتی‌ساز شود. برای این کار نیز به طور طبیعی باید اهداف بزرگ را مورد توجه قرار دهیم، چرا که المپیک شوخی‌بردار نیست و یک لحظه غفلت می‌تواند ما را از آمال خود دور سازد. به‌طور مسلم وزنه‌برداری برای حضوری شایسته در المپیک 2012 لندن امکاناتی خوب و مجهز می‌خواهد و نمی‌توان چنین اندیشید که رضازاده به تنهایی می‌تواند همه شرایط را برای وزنه‌برداران فراهم کند. من از تمام حمایت‌های مسوولان ورزش تشکر و قدردانی می‌کنم، اما باید در نظر داشت که در راه حضور در رقابت‌های جهانی پاریس، هزینه اردوها از طریق اسپانسر و دوستانم تامین شد که جا دارد از تمام کسانی که طی این مدت به یاری وزنه‌برداری شتافته‌اند تشکر و قدردانی کنم. برای همین است که می‌گویم جهت حضور در المپیک باید شرایطی بهتر و متفاوت‌تر را تجربه کنیم و بدون دغدغه برای حضور در المپیک در لندن آماده شویم.

و برنامه خاص شما برای حضور در این رویداد چیست؟

بعد از استراحت لازم و ریکاوری وزنه‌برداران، با نظر کادر فنی اردوهای تیم ملی را برگزار خواهیم کرد. ضمن آن که بنا داریم اگر شرایط مهیا باشد یک اردوی خارجی نیز برگزار کنیم. البته طی یک ماه آینده هم با نظر کادر فنی 2 نفر از وزنه‌برداران ما در جام ریاست جمهوری روسیه شرکت خواهند کرد.

اما ابتدا که قرار بود در این رقابت‌ها شرکت نکنید!

درست می‌گویید و من در این ارتباط همه چیز را موکول کردم به نظر کورش باقری سرمربی تیم که او نیز گفت بهتر است در این رقابت‌ها شرکت نکنیم، چون نمی‌تواند نفعی برای وزنه‌برداری ما در برداشته باشد، اما وقتی این مساله را به روس‌ها اعلام کردیم، رئیس فدراسیون وزنه‌برداری روسیه با اصرار از من خواست که با توجه به اهمیت رقابت‌ها و حضور دیمیتری مدودوف رئیس‌جمهور روسیه در مسابقه شرکت کنیم که ما هم پس از مشورت با باقری تصمیم گرفتیم که 2 وزنه‌بردار خود را در این رقابت‌ها که به صورت جایزه بزرگ و در 3 وزن 94، 105 و 105+ کیلوگرم برگزار می‌شود، شرکت دهیم.

یقینا بهداد سلیمی را در این رقابت‌ها شرکت نخواهید داد.

همین‌طوره و با نظر باقری، بنا داریم سعید محمد پور و بهادر مولایی را 2 دسته 94 و فوق سنگین در رقابت‌ها شرکت دهیم. به هر حال مولایی نیز یکی از سرمایه‌های خوب وزنه‌برداری است که آینده خوبی پیش رو دارد.

با توجه به کسب 6 سهمیه کامل حضور در المپیک، هدف‌گذاری شما برای حضوری پر بار در المپیک لندن به لحاظ مدالی چیست؟

به هر حال ما روی دو تا سه ورزشکار خود برای کسب مدال المپیک حساب می‌کنیم، ضمن آن که با توجه به حرکت رو به رشد آغاز شده، می‌توانیم بیشتر از اینها هم مدال بگیریم.

ترسی از این ندارید که اگر نتوانید به این هدف برسید، دشمنانتان بار دیگر عملکرد فدراسیون را به چالش بکشند؟

اینها بیش از همه دشمن خود هستند، چرا که دشمن وزنه‌برداری هستند نه حسین رضازاده. در واقع من موضعگیری بعضی‌ها را در این دو ساله به حساب حسودی‌شان می‌گذارم، کسانی که از ق‍ِبَل وزنه‌برداری، صاحب همه چیز شده‌اند، اما چون امروز خود نیستند، می‌خواهند به روش‌های مختلف چوب لای چرخ فدراسیون بگذارند. خودتان بهتر از من می‌دانید، اینها کسانی هستند که می‌گفتند وزنه‌برداری باید 2 سال تعطیل شود تا به خیال خام آنان، این‌گونه بتوان با دوپینگ مقابله کرد. اما ما بدون توجه به این حرف‌ها و افکار پلید که بی توجه به آینده جوانان این مرز و بوم گفته می‌شد، کار خود را مصمم و با انگیزه آغاز کردیم و در کنار توجه اصولی به تیم‌های ملی رده‌های مختلف، وزنه‌برداری پاک را نیز دنبال کردیم تا با وجود آزمایش‌های مختلف و حضور ماموران آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ در ایران و انجام تست‌های مختلف از ملی پوشان، در تمام این آزمون‌ها سربلند از کارزار خارج شویم. بی‌شک حالا که در عرصه‌های مختلف موفق شده‌ایم، پاسخی روشن داده‌ایم به آنانی که طی این مدت، خلاف مسیر آب شنا می‌کردند و تلاش داشتند مسائل را تیره و تار نشان دهند. البته این را به شما بگویم که من طی این مدت به باورهای قلبی‌ام عمل کرده‌ام و لطف خداوند را نیز در همه حال یار و همراه خودم دیده‌ام.

و البته تاماش آیان نیز به عنوان رئیس جهانی این رشته ملی رقابت‌های جهانی پاریس، خیلی خوشحال بود از این‌که وزنه‌برداری ایران با شما سرفصل تازه‌ای از موفقیت را مورد توجه قرار داده است.

در حاشیه این رقابت‌ها ایان با من دیداری داشت و اعلام کرد که بسیار خوشحال است از این‌که می‌بیند وزنه‌برداری ایران در 2 سال گذشته، موردی از دوپینگ نداشته و در عین حال موفق می‌شود در رده جوانان قهرمان جهان شود. به هر حال، تفکرات مثبتی دوباره پیرامون وزنه‌برداری ایران شکل گرفته و بر همین اساس است که خیلی از کشورها و از جمله انگلیس، لهستان، آلمان، کره جنوبی و روسیه خواستار برپایی اردوهای مشترک با وزنه‌برداران ایران شده‌اند. نکته اساسی و مهم این است که ما این بار با یک مربی ایرانی صاحب چنین موفقیت‌هایی شده‌ایم، این‌که هم صاحب مدال جهانی شدیم و هم به رکوردهای جهانی یورش ببریم.

پیداست که از عملکرد کورش باقری رضایت کامل دارید؟

خوشحالم که کورش را در کنار خود دارم. او علاوه بر این‌که همیشه در کنار بوده، دلسوزانه پیگیر مسائل است و از هیچ نظر برای موفقیت تیم ملی کم نمی‌گذارد. در حقیقت با حضور کورش خیالم از بابت تیم ملی راحت است، هر چند که هر موقع نیز توانسته‌ام با سرمربی تیم مشورت و همفکری لازم را در جهت بهبود امور داشته‌ام.

مثل جلسه‌ای که در پایان مسابقه دسته 69 کیلو با کورش باقری داشتی و راجع به شرایط و آینده سجاد بهروزی به تبادل نظر پرداختید.

دقیقا، به هر صورت من نیز نگاه فنی خودم را دارم و بدون آن که خدای ناکرده بخواهم در کار سرمربی تیم دخالت کنم، به صورت مشورت آنها را با کورش باقری در میان می‌گذارم. در رابطه با عملکرد سجاد بهروزی نیز باید بگویم که او تازه 4 ماه است که به وزن 69 کیلو صعود کرده و زیر نظر باقری کار می‌کند. مطمئن هستم تا المپیک لندن، باقری برنامه‌های ویژه‌ای را برای ارتقای رکوردی سجاد مورد توجه قرار خواهد داد تا او هم با تمرینات ویژه، قدرت خود را برای حضور در این بازی‌ها آماده سازد.

به هر حال نکته مهم برای وزنه‌برداری این است که برای یک لحظه نیز از پشتوانه‌سازی غافل نشود. این را از این نظر می‌گویم که با خداحافظی نسل طلایی وزنه‌برداری در دوره خود شما، یک باره دچار گسستی در زمینه مدال‌آوری شدیم.

قبول دارم و برای همین نیز امروز مشاهده می‌کنید که معدل سنی تیم ملی بزرگسالان ما 22 سال است. البته ما غیر از نفراتی که در جهانی پاریس شرکت دادیم، صاحب جوانان خوب و مستعد دیگری چون بهادر مولایی، مجید عسکری، جابر بهروزی، علیرضا کاظمی‌نژاد، احد سنجابی و... هستیم که می‌توانند عضوی موثر برای تیم ملی باشند.

از سوی دیگر، به کورش باقری ماموریت داده‌ام که به اتفاق جورج زالای، مربی تیم ملی عملکرد وزنه‌برداران را در رقابت‌های قهرمانی جوانان و بزرگسالان پیش‌روی کشور بدقت مورد ارزیابی قرار دهند تا از دل این رقابت‌ها، وزنه‌برداران مستعد و جوان را به اردوهای تیم ملی دعوت کنیم. می‌خواهم خدمت شما عرض کنم ما نتیجه این جوانگرایی را به عینه دیده‌ایم و اعتقاد راسخ داریم که همواره در کنار توجه به قهرمانان اصلی خود، باید نیم نگاهی نیز به جوانان داشته باشیم. با چنین رویکردی نیز بوده که امروز تیم ملی وزنه‌برداری به تک ستاره‌ها وابسته نیست و نفراتی را در تمامی اوزان در اختیار دارد که می‌توانند در جهان بزرگی کنند.

و به طور طبیعی نگاه شما نه به المپیک نزدیک لندن که به بازی‌های 2016 برزیل است.

دقیقا. این را نیز باید اضافه کنم که ما در کنار استعدادیابی و بها دادن به جوانان، مسائل اخلاقی و پایبندی به نظم و انضباط تیمی را مورد توجه قرار داده ایم.

چرا که معتقدم وزنه‌برداری می‌تواند در دنیا موفق شده و از سکوهای جهانی و المپیک صعود کند که در همه حال از اصول و کار تیمی تبعیت کند.

خوب به یاد دارم وقتی یک روز 10 دقیقه دیر در تمرینات تیم ملی در زمان ایوانف بلغاری حاضر شدم، وی اجازه تمرین به من نداد. شاید آن موقع از سختگیری‌های این مربی بلغاری ناراحت شدم، اما بعد که قهرمان جهان و المپیک شدم، دیدم او صلاح و موفقیت مرا خواسته است. برای همین تاکید دارم که قهرمانان امروز وزنه‌برداری باید با پایبندی به نظم و انضباط تیمی، تنها و تنها به تمرینات خود دل بدهند که در این شرایط، انجام هر کاری برای آنان ممکن است.

از جورج زالای، دستیار باقری گفتی، پیداست او را نیز در مجموعه تیم حفظ خواهید کرد.

از عملکرد جورج راضی هستیم و جدا از آن که او تا پایان امسال با ما قرارداد دارد، اگر خودش راضی باشد، قرارداد او را تمدید خواهیم کرد.

مبلغ قرارداد این مربی مجاری چقدر است؟

قبلا ماهی 3 هزار دلار بود که با توجه به عملکرد مثبتش، آن را به 3500 دلار افزایش دادم.

بنا ندارید مربی دیگری را کنار باقری قرار دهید؟

نه آقا، وقتی با کورش نتیجه گرفته‌ایم و او نیز از هر نظر راحت است، چرا باید کسی را به مجموعه کادر فنی اضافه کنیم که اعصاب خردی‌اش دامن مان را بگیرد. البته در نظر داریم به لحاظ آموزشی نیز شده، مربیان خوب شهرستانی را به اردوهای تیم ملی دعوت کرده و از وجودشان استفاده کنیم.

با توجه به دعوتنامه کشورهای مختلف، به نظر می‌رسد که بد نباشد در راه برنامه‌های آماده‌سازی المپیک، اردویی خارجی نیز داشته باشیم.

باید شرایط را دقیق بسنجیم و بعد اعلام نظر کنیم. البته مجارستان امکانات خوبی به لحاظ اردویی دارد و همه چیز در مرکز قهرمانی آنجا فراهم است. انگلیس هم خواستار اردوی مشترک در لندن است که باید با در نظر گرفتن تمام شرایط، تصمیم لازم را بگیریم. با تمام این حرف‌ها فکر می‌کنم که تمام اردوهای خود را در ایران برگزار کنیم، چرا که به لحاظ امکانات و تغذیه مشکلی نخواهیم داشت و می‌توانیم با فراغ بال، چشم‌انداز حضوری قوی در المپیک را مورد توجه قرار دهیم.

راستی چه شد که مدال‌های دسته فوق سنگین را اهدا کردید؟

با توجه به این‌که مدال طلای بهداد سلیمی برایم مسجل بود، قبل از مسابقه از تاماش ایان رئیس فدراسیون جهانی خواستم که حمید سجادی، معاون ورزشی وزارت ورزش و جوانان در مراسم اهدای مدال این وزن شرکت کند، اما ایان این خواسته مرا نپذیرفت و گفت که حتما باید خودت در اهدای مدال شرکت کنی. ایان که همیشه به من لطف داشته است، با وجود اهدای مدال‌های مجموع توسط خودش، این بار از من خواست که با توجه به قهرمانی و نایب قهرمانی بهداد سلیمی و سجاد انوشیروانی، مدال‌های مجموع را من اهدا کنم. خودش نیز به همراه رئیس فدراسیون وزنه‌برداری فرانسه مدال‌های حرکت یکضرب و دوضرب را اهدا کرد.

حرفی مانده که بخواهی در پایان این گفت‌وگو با مردم در میان بگذارید؟

فقط می‌خواهم بگویم که وزنه‌برداری ایران از پتانسیل‌های خوبی برای اوجگیری و موفقیت برخوردار است. من نیز به‌عنوان قهرمانی که سال‌ها خاک این رشته را خورده، کار خودم را بلدم و می‌خواهم این رشته را در جهان به سربلندی برسانم.

فکر هم می‌کنم که در این زمینه توانسته باشم تا حدودی در قبال وزنه‌برداری کشورم ادای دین کنم و امیدوارم در سایه دعای خیر مردم و حمایت‌های دولت محترم و مسوولان ورزش، وزنه‌برداری ایران همچنان با صلابت به راه موفقیت آمیز خود در عرصه رقابت‌های مختلف تداوم بخشد.

تمام رکوردهای سنگین وزن به نام ایران

تمام نگاهها در رقابت‌های وزنه‌برداری جهان و المپیک به رقابت غول‌های سنگین وزن است، جایی که حساسیت رقابت در آن به اوج می‌رسد و قهرمان دسته 105+ کیلو در پایان بعنوان قوی‌ترین مرد وزنه‌برداری دنیا معرفی می‌شود. خوشبختانه طی این سال‌ها و با فروغ قهرمانان بزرگی چون حسین رضازاده، بهداد سلیمی، سعید علی‌حسینی و بهادر مولایی، مدال‌های طلای این وزن در آسیا و جهان به وزنه‌برداری ایران رسیده است تا امروز و با درخشش کم‌نظیر وزنه‌بردار قائمشهری ما، طلای المپیک 2012 لندن نیز پیشاپیش برای وزنه‌برداری ایران رزرو شود. نکته جالب این که تمام رکوردهای آسیایی، جهانی و المپیک این وزن نیز به نام وزنه‌برداران شایسته کشورمان است تا با توجه به فاصله رکوردی موجود، به این زودی‌ها کسی نتواند رکوردهای وزنه‌برداران ایران را جابجا کند.

در رده جوانان رکوردهای جهانی به نام سعید علی‌حسینی است که با 206 کیلودر یکضرب و 245 کیلودر دوضرب و مجموع 451 کیلو موفق شد در رقابت‌های جهانی 2008 در کره جنوبی بر سکوی قهرمانی بایستد. اکنون قریب 4 سال است که رکوردهای او دست نخورده باقی مانده تا آفت دوپینگ، وی را از وزنه‌برداری ایران بگیرد. شاید اگر این جوان توانای اردبیلی گرفتار این مشکل و محرومیت سنگین آن نمی‌شد، می‌توانست برای سال‌ها حاکم سنگین وزن دنیا باشد، اما خوشبختانه به فاصله کوتاهی جوان شایسته دیگری از خطه قائمشهر مازندران جای خالی علی‌حسینی را پر کرد تا در حضور او، چشم به شکسته شدن رکوردهای جهانی و المپیک حسین رضازاده را داشته باشیم. در شرایطی که رکورد جهانی بزرگسالان تا قبل از مسابقات جهانی پاریس با 213 کیلو در یکضرب، 263 کیلو در دوضرب و مجموع 472 کیلوگرم در اختیار حسین رضازاده بود، بهداد سلیمی در رقابت‌های جهانی پاریس 2011 با زدن وزنه 214 کیلویی در حرکت یکضرب، یکی از رکورد‌های رضازاده را ارتقا داد. بهداد در دوضرب نیز با انتخاب وزنه 260 کیلویی در نظر داشت که رکورد مجموع دسته سنگین‌وزن جهان را ارتقا دهد که در مهار این وزنه ناموفق بود تا رکوردهای دوضرب و مجموع به نام حسین رضازاده باقی بماند.

البته با توجه به تبحر سلیمی در حرکت یکضرب، این انتظار همچنان هست که او در عرصه بازی‌های المپیک لندن، بر میزان رکوردش در این حرکت اضافه کند. این جوان مصمم و باانگیزه در اردوی سنندج که قبل از جهانی پاریس برگزار شد، وزنه 217 کیلویی را در حرکت یکضرب مهار کرد تا حریفان با آگاهی از توانایی‌های او در پاریس سر تعظیم در مقابلش فرود آورند. شایان گفتن است که حسین رضازاده رکوردهای خود را در مسابقات مختلف به ثبت رسانده است.

او در المپیک 2000 سیدنی با 212 کیلو در یکضرب و 260 کیلو در دوضرب و مجموع 472 کیلوگرم، قهرمان المپیک شد و در المپیک 2004 آتن با 210 کیلو یکضرب و 5‌/‌262 کیلو دوضرب و مجموع 5‌/‌472 کیلوگرم قهرمان شد. او برای آنکه حد نصاب تازه‌ای در دوضرب ثبت کند در همین رقابت‌ها وزنه 5‌/‌263 کیلویی را مهار کرد که چون در آن زمان انتخاب وزنه‌ها 5‌/‌2 کیلویی بالا می‌رفت، این وزنه به عنوان رکورد برای حسین رضازاده ثبت نشد. رضازاده نیز موفق شد در رقابت‌های قهرمانی آسیا سال 2003 وزنه 213 کیلویی یکضرب را به نام خود کند که البته این رکورد در جهانی اخیر پاریس یک کیلو از سوی بهداد سلیمی افزایش یافت.

حجت‌اله اکبرآبادی / گروه ورزش

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها