گام‌هایی برای کم کردن فاصله ورزش بانوان با دنیا

در کشور ما اما به دلایل مختلف در طول سال‌های متمادی ورزش بانوان در سایه قرار گرفت و در مقاطعی بلندمدت حتی به دست فراموشی سپرده شد،‌ آنقدر که فاصله ما با ورزش بانوان در بعد قهرمانی با خیلی از کشورهای دنیا زیاد و زیادتر شد تا این‌که در سال‌های اخیر، مسوولان وقت سازمان تربیت‌بدنی و فدراسیون‌ها به این باور رسیدند که توجه به ورزش بانوان و تلاش برای پیشرفت آنها در رشته‌های مختلف ورزشی به افتخار‌آفرینی بیشتر ورزش ایران در جهان می‌تواند کمک شایان توجهی کند.

بازی‌های آسیایی گوانگجو نقطه عطفی در ورزش بانوان ایران بود، جایی که کسب مدال‌های رنگارنگ توسط بانوان ملی‌پوش کشورمان همه را به یقین رساند که این گروه از ورزشکاران با پتانسیل بالای خود می‌‌توانند سهم بسزایی در ارتقای جایگاه ورزش ایران در مسابقات بین‌المللی داشته باشند.

وقتی المپیک پکن به پایان رسید محمد علی‌آبادی، رئیس وقت سازمان تربیت‌بدنی وعده داد شمار نمایندگان زن ایرانی در المپیک‌ بعدی افزایش می‌یابد. این وعده‌ها بعد از بازی‌های آسیایی گوانگجو از سوی مسوولان وقت جدی‌تر مطرح شد، چون سطح توقع هم از بانوان بالاتر رفته بود، اما بخشی از موفقیت بانوان در گوانگجو در رشته‌هایی رقم خورد که در فهرست ورزش‌های المپیکی قرار نداشت و همین باعث شده کارشناسان با نزدیک‌تر شدن به المپیک و با توجه به رشته‌هایی که ایران در بخش بانوان در آنها شانس کسب سهمیه دارد بخت زیادی برای بانوان ملی‌پوش قائل نباشند. اما بعد از کسب 2 سهمیه تیراندازی، آرزو معتمدی در قایقرانی با کسب سهمیه به عنوان نخستین زن المپیکی قایقرانی شناخته شد تا معلوم شود همه چیز ممکن است طبق پیش‌بینی‌ها جلو نرود. بدون شک اگر رشته‌هایی مثل کاراته و ووشو و حتی شطرنج المپیکی بودند سهم ملی‌پوشان ما بیشتر از این بود.

به هر حال تلاش برای حضور در بزرگ‌ترین رویداد ورزشی جهان ادامه دارد، اما ما بیشتر باید در فکر کم کردن فاصله ورزش بانوان کشورمان با دنیا باشیم و هر سدی که مانع پیشرفت است را بشکنیم تا روزی بتوانیم به مدال‌آوری بانوان، در المپیک رشته‌های مختلف تکیه کنیم.

مرضیه اکبرآبادی، معاون امور بانوان و توسعه ورزش همگانی وزارت ورزش و جوانان در این زمینه به «جام‌جم» می‌گوید: درست است که با هدف و ایده‌آل خود در این بخش فاصله زیادی داریم، اما مهم این است که با سرعت خوبی به سمت توسعه پیش می‌رویم تا بتوانیم در آینده‌ای نزدیک به‌آنچه شایسته ورزش بانوان در ایران است دست یابیم.

وی ادامه داد: قهرمانی ملی‌پوشان ما در گوانگجو گویای این واقعیت است که ما در تعدادی از رشته‌ها توانستیم سهمیه المپیک را کسب کنیم و در مدت باقیمانده امیدواریم سهمیه بیشتری بگیریم. از بعد از بازی‌های آسیایی برنامه‌ریزی دقیقی برای حضور ورزشکاران زن در تورنمنت‌ها و مسابقات برون‌مرزی و داخلی انجام دادیم که امیدواریم نتیجه‌بخش باشد.

وی درخصوص قرار گرفتن ورزش بانوان و همگانی در قالب یک معاونت در چارت جدید وزارت ورزش و جوانان گفت: این نشان‌دهنده نگاه ویژه به ورزش زنان در دو بعد قهرمانی و همگانی است. در حقیقت باید تلاش کنیم ورزش بانوان را در هر دو مسیر توسعه دهیم که در دو حوزه پیگیری خواهیم کرد و پرداختن به هر یک به موفقیت بانوان ورزشکار در عرصه قهرمانی می‌انجامد.

اکبرآبادی با اشاره به سهم غیرقابل انکار بانوان در مدال‌آوری و ارتقای جایگاه کشورها در میادین بین‌المللی خاطرنشان کرد: خوشبختانه در 4 سال اخیر نگاه متفاوتی به ورزش بانوان در کشور وجود داشته که نشان‌دهنده علاقه برای پیشرفت ورزش بانوان است. بنابراین در همین راستا سعی می‌کنیم با سرمایه‌گذاری و برنامه‌ریزی، بهره‌گیری از مربیان داخلی و حتی خارجی، استفاده از پزشک متخصص و روان‌شناس در اعزام و حضور در دوره‌های آموزشی مختلف که با هدف ارتقای سطح علمی مربیان انجام می‌شود، زمینه لازم برای پیشرفت را فراهم کنیم. آنچه مسلم است این که در برخی رشته‌ها به دلایل مختلف هنوز قابلیت رقابت یا حتی کسب سهمیه حضور در المپیک را نداریم، اما قرار نیست این موضوع دائمی باشد چون می‌توانیم زمینه پیشرفت را فراهم کنیم و نتیجه آن را هم ببینیم. این را در بازی‌های آسیایی گوانگجو ثابت کردیم.

در حال حاضر، الهه احمدی و مه‌لقا جان‌بزرگ در تیراندازی و آرزو معتمدی در قایقرانی در بخش بانوان به 3‌سهمیه حضور در المپیک رسیده‌اند، اما واقعیت این است که در برخی رشته‌ها، بانوان ما یا فعالیت آنچنانی ندارند یا تصمیم گرفته شده شرکت نکنند. هرچند همین حضور حداقلی در بخش بانوان و امیدواری‌هایی که معاون ورزش بانوان در وزارت ورزش و جوانان برای آینده می‌دهد می‌تواند برای المپیک 2012 هم غنیمت باشد. بد نیست با هم نگاهی داشته باشیم به وضعیت ورزش بانوان در برخی رشته‌ها و نقاط قوت و ضعف آنها در آستانه المپیک لندن.

بانوان ملی‌پوش کشورمان در مسابقات قهرمانی آسیا که در ژاپن برگزار شد شرکت کردند که در واقع آزمون ورودی المپیک هم محسوب می‌شد، اما در این مسابقات لیلا رجبی در پرتاب وزنه موفق شد تک‌مدال بانوان اعزامی به این مسابقات را بگیرد که او هم حدنصاب تعیین شده را نیاورد و در کسب سهمیه المپیک با وجود کسب مدال برنز قهرمانی آسیا ناکام ماند.

لیلا رجبی برای کسب سهمیه باید در مسابقات برون‌مرزی دیگری شرکت می‌کرد که به دلایل مختلف ازجمله نابسامانی‌های موجود در فدراسیون، چنین فرصتی به دست نیاورد. برای او تنها یک راه باقی مانده که آن ثبت رکورد ورودی المپیک در مسابقات داخلی لیگ است که به‌عقیده کارشناسان کار دشواری است.

تیم ملی والیبال زنان کشورمان که در پله هشتم آسیا قرار دارد و شانسی برای کسب سهمیه المپیک ندارد، به بازی‌‌های آسیایی گوانگجو هم اعزام نشد.

در بسکتبال هم تیم ملی بانوان کشورمان به دلیل این که استفاده از پوشش اسلامی به تصویب نرسیده، مجوز حضور در میادین بین‌المللی را پیدا نکرده و عملا شانسی هم برای حضور در المپیک ندارد. تیم ملی هندبال هم در مسابقات انتخابی المپیک شرکت نمی‌کند.

در بدمینتون، بانوان ایرانی حتی نسبت به حریفان خود در آسیا سطح پایین‌تری دارند. در این رشته ضرورت استفاده از مربیان خارجی احساس می‌شود. به دلیل همین فاصله، ایران در رقابت‌های انتخابی المپیک شرکت نمی‌کند. البته در بخش مردان هم وضعیت چندان تفاوتی با بانوان ندارد. در مسابقات قهرمانی جهان تنها یک نماینده مرد داشتیم که در دور نخست حذف شد.

در این رشته بانوان موفقیت بیشتری داشتند و در واقع بیشترین سهمیه را گرفتند. مه‌لقا جان‌بزرگ و الهه احمدی دو سهمیه کسب کردند و امیدوارند در المپیک لندن بتوانند از حق ورزش بانوان به نحو شایسته‌ای دفاع کنند.

تیم ملی فوتبال بانوان که به مرحله گروهی رقابت‌های المپیک راه یافته بود با تصمیم فیفا و به دلیل استفاده از پوشش نامناسب از حضور در دیدار با اردن محروم شد و به این ترتیب بدون برگزاری بازی از دور مسابقات کنار رفت تا از این بابت شباهت‌هایی به تیم ملی امید فوتبال مردان داشته باشد و نمره‌ای منفی برای فدراسیون فوتبال محسوب شود.

با وجود نتایج قابل قبولی که ملی‌پوشان تکواندوی کشورمان در بخش بانوان در بازی‌های آسیایی گوانگجو کسب کردند در رقابت‌‌های آذربایجان که کسب سهمیه المپیک بود ناکام ماندند، اما بانوان تکواندوکار در اردوی تیم‌ملی مشغول تمرین هستند تا در آخرین مسابقه گزینشی که مرحله آخر رقابت‌های ورودی به المپیک است، شرکت کنند.

پینگ‌پنگ ایران تا به حال نماینده‌‌ای در المپیک نداشته است، اما پینگ‌پنگ‌بازان ملی‌پوش ایران برای شرکت در مسابقات آسیای میانه که دی ماه 90 در ایران برگزار می‌شود، آماده می‌شوند تا در صورت موفقیت در این رقابت‌ها به رقابت‌های انتخابی آسیا برای شرکت در المپیک لندن راه پیدا کنند.

در قایقرانی اتفاق پیش‌بینی نشده‌ای رخ داد و آرزو معتمدی، ملی‌پوش کایاک کشورمان توانست به عنوان نخستین زن المپیکی قایقرانی ایران سهمیه حضور در المپیک لندن را کسب کند.