جنایت شیشه‌ای چگونه اتفاق افتاد

هاشم دوست ندارد درباره پرونده‌اش توضیح دهد، او می‌گوید دوست ندارد در مورد اتفاقی که افتاده است، صحبت کند. اما سوالات پی در پی بالاخره سکوت او را می‌شکند.

چه مدتی است که در زندان هستی؟

ـ‌ بعد از بازداشتم در زندان هستم فکر می‌کنم حدود یک سال می‌شود.

ـ‌ چند ماهی می‌شد ما با هم هنگام مصرف شیشه آشنا شدیم.

ـ‌ بله، چند نفر دور هم جمع می‌شدیم و شیشه می‌کشیدیم. در این دورهم جمع شدن‌ها من با مقتول آشنا شدم و او را به خانه‌ام دعوت کردم و رابطه دوستانه‌ای با او داشتم.

ـ‌ زیاد نمی‌شناختمش، هربار که می‌خواستم شیشه بکشم، او را دعوت می‌کردم.

ـ‌ دوست داشتم کسی کنارم باشد. آدم‌های سیگاری هم دوست دارند با کسی سیگار بکشند، شیشه هم همینطور است.

ـ‌ از من فیلمبرداری کرده بود، او آدم بدی بود.

ـ‌ وقتی که فیلم خودم را دست اهالی محل دیدم.

ـ‌ نمی‌دانم فقط یک روز متوجه شدم که این‌کار را کرده است. او فیلم من را بین مردم بلوتوث کرده بود.

ـ‌ آن‌طور که من متوجه شدم، او در یکی از دعوت‌هایی که کرده بودم با خودش دوربین مداربسته آورده بود، وقتی که من شیشه کشیده بودم و حالیم نبود آن را در خانه نسبت کرده بود و بعد از تنهایی من فیلم گرفته و بین مردم توزیع کرده بود.

ـ‌ نمی‌دانم، در این مورد از او سوال نکردم کاری که با من کرده بود، آنقدر زشت بود که اصلا به انگیزه‌اش فکر نکردم.

ـ‌ نمی‌دانم چه بگویم، به نظر من که او این‌کار را کرده بود البته خودش هم یکبار به من گفت من کرده‌ام خب که چه.

ـ‌ خب من او را با ضربات چاقو زده بودم و می‌دانستم که می‌میرد. کاری نمی‌توانستم بکنم، باید فرار می‌کردم.

ـ‌ سابقه آنچنانی ندارم چندباری برای شیشه بازداشت شدم بعد آزادم کردند.

ـ‌ از خانواده‌ام می‌گرفتم. گاهی هم مواد می‌فروختم.

ـ‌ خودم را مخفی کرده بودم، کمی پول داشتم که با آن غذا می‌خریدم.

ـ‌ بله قبول دارم این‌کار را کردم اما اصلا یادم نمی‌آید چرا اینکار را کردم. البته با هم درگیر شدیم، او از من پولش را خواست و من هم گفتم ندارم بعد از او خواستم 10 هزار تومان قرض بدهد، نداد و به من توهین کرد، من هم نتوانستم حرف‌هایش را تحمل کنم خیلی عصبی بودم به همین خاطر او را زدم.

ـ‌ بله، البته حال بدی نداشت، فقط زخمی شد. می‌دانستم که می‌تواند خودش را نجات دهد.

ـ‌ نمی دانم چرا، حالم خوب نبود عصبی بودم نمی‌توانستم خودم را کنترل کنم.

ـ‌ یک هفته بعد از این که مرد ، دوستانم به من خبر دادند.

ـ‌ نه، در زندان ترک کردم.

ـ‌ نه مجبور شدم در زندان مواد پیدا نمی‌شود چاره‌ای نیست باید ترک می‌کردم.

ـ‌ نه فکر نمی‌کنم من پولی ندارم، خانواده‌ای هم ندارم که بتوانند این پول را برایم تهیه کنند. اگر می‌خواهند من آماده اعدام هستم.

ـ‌ امیدی به زندگی ندارم بهتر است که بمیرم. اگر امیدی به زندگی داشتم که معتاد نمی‌شدم و حالا هم می‌خواهم بمیرم این بهترین راه است.

علیرضا رحیمی‌نژاد