تعطیلی لیگ، شوخی یا جدی؟!

عزیزالله محمدی در حالی وضعیت مالی باشگاه‌های لیگ برتری فوتبال را بحرانی دانسته است که معلوم نیست چرا در چنین وضعیت بغرنجی، قراردادهای قریب به میلیاردی با بازیکنان و مربیان بسته شده است؟!

برای بررسی و ریشه‌یابی موضوع، باید واقعیت‌های فوتبال کشور را درنظر گرفت، یعنی نه خود را گول زد و نه با فرافکنی توپ را به زمین دیگران و مجلس انداخت. می‌گوییم خود را نباید گول زد چون با وجود تمام مانورها و شعارها، فوتبال ایران هنوز هم دست به جیب دولت دارد و نمی‌تواند یک روز را نیز بدون استفاده از منابع دولتی نفس کشیده و طی‌طریق کند. در حقیقت باید از مسوولانی که وظیفه خصوصی شدن باشگاه‌ها را برعهده داشته‌اند، پرسید که چرا در این زمینه به وظایفشان به‌درستی عمل نکرده‌اند. جالب این که نه تنها برنامه خصوصی شدن باشگاه‌ها در مقام عمل مورد توجه قرار نگرفته، بلکه به گفته رئیس کمیته تربیت بدنی مجلس، در گزارش ارائه شده فدراسیون به مجلس اعلام شده که به غیر از پرسپولیس و استقلال، بقیه باشگاه‌های لیگ برتری خصوصی شده‌اند که در این صورت دیگر نباید محلی برای مناقشه باقی مانده باشد که البته در مقام عمل این‌طور نیست. در حال حاضر تنها تیم‌های خصوصی حاضر در لیگ برتر راه‌آهن و داماش گیلان هستند که البته این دومی نیز به دلیل هزینه‌های سرسام‌آور فوتبال، این روزها وضعیت چندان مساعدی ندارد. بنابراین اگر خودمان کوتاهی کرده و به پارامترهای خصوصی شدن واقعی نه صوری بی‌توجهی کرده‌ایم، نباید توپ را به زمین دیگران انداخت و به اصطلاح تلاش کرد که با اعلام خطر تعطیلی لیگ، توجه دولتی‌ها و نمایندگان مجلس را به این سمت جلب کرد. بی‌شک یا نباید کاری را انجام داد، یا اگر قصد خصوصی شدن باشگاه‌ها، استقلال مالی و مثبت شدن تراز مالی‌شان را داریم باید فوتبال را به‌مثابه صنعتی پولساز دید و از فکر و اندیشه مدیرانی در این زمینه بهره جست که در امور اقتصادی کارنامه روشنی دارند؛ چه در غیر این صورت اگر همچنان نظر به استفاده از منابع دولتی در فوتبال باشد، برای 10 سال آینده نیز اتفاق خاصی در فوتبال این مملکت نخواهد افتاد و همچنان مجبور خواهیم بود با ظاهرسازی، ذهن بازرسان و کارشناسان کنفدراسیون آسیا در بازدید از امکانات باشگاه‌ها در ایران را به سمت و سویی دیگر هدایت کرده و برای چند صباحی نیز که شده موقعیت خود را در لیگ حرفه‌ای آسیا حفظ کنیم. به‌هر صورت وقتی هنوز فوتبال ما آماتور است، نباید ادای حرفه‌ای شدن درآوریم که صدالبته یک جای این قضیه مثل امروز خواهد لنگید و نمی‌دانیم چگونه باید باز هم کنفدراسیون فوتبال آسیا را مجاب به ندیدن بسیاری از ضعف‌های ساختاری فوتبال خود کنیم. به هر حال فوتبال حرفه‌ای تنها در پول خرج کردن خلاصه نمی‌شود، فوتبال حرفه‌ای نیازمند تفکرات حرفه‌ای و مدیران توانمند و هوشمندی است که فعلا در فوتبال ما کم دیده می‌شود.