دستگیری شکارچیان شاهین در گیلان

به گزارش ایسنا، امیر عبدوس افزود: شکارچیان پرنده‌های شکاری، پلک‌های پرندگان را می‌دوزند تا از استرس آنها کاسته شود و راحت‌تر بتوانند تربیت‌شان کنند؛ هرچند پلک‌ها سه تا پنج روز پس از شروع آموزش برای قوش بازی، باز می‌شوند اما این سرنوشت تلخ شاهین‌های بزرگ جثه ایران شامل بالابان، شاهین، بحری و لاچین است.

عبدوس ادامه داد: این پرندگان هر ساله بخصوص در ماه‌های مهر و آبان در جزایر جنوب تا سواحل خزر و از غرب تا شرق کشور توسط بازگیران صید می‌شوند تا به بازارهای پرپول کشورهای حاشیه خلیج فارس قاچاق شوند. پرندگانی که ثروت ملی سرزمینمان هستند و همیشه مورد توجه خاص و احترام ایرانیان بوده‌اند.

وی عنوان کرد: در گذشته دور برای تامین غذا، پرندگان شکاری را برای شکار کبک، قرقاول، هوبره، کبوتر و مرغابی تربیت می‌کردند اما با ظهور ابزار جدید برای شکار و تامین غذا کم کم این شیوه شکار به یک ورزش، آن هم مختص طبقه خاص تبدیل شده است.

عبدوس افزود: سرعت و جسارت شاهین‌ها در پرواز و شکار مثال زدنی است. همین عوامل بلای جان شاهین‌ها شده و هر ساله تعداد زیادی از آنها توسط عده‌ای ناآگاه و سودجو صید می‌شوند. به این افراد در اصطلاح «بازگیر» گفته می‌شود.

وی ادامه داد: آنها به شیوه‌های مختلف شاهین‌ها را صید می‌کنند؛ متداول ترین شیوه صید شاهین‌ها در ایران «کوخه» نام دارد. در این روش چاله‌هایی معروف به چاله بازگیری ایجاد می‌کنند؛ شکارچیان اغلب، صبح زود در چاله می‌نشینند و با کمک کوچک‌جثه‌گان مثل “دلیجه و لیل که قبلا از آشیانه برداشته شده و برای این کار تربیت شده‌اند، با شگردهای خاص شاهین‌ها را به سمت چاله می‌کشانند، با تور می‌گیرند و چشم‌هایشان را به هم می‌می‌دوزند و در نهایت پرنده را در پارچه می‌پیچانند.