در تهران رانندگی نمی‌کنم

با خودم فکر ‌کردم شاید ترافیک خیابان‌های تهران باعث شده او پشیمان شود، اما دلیل این مخالفت و تغییر عقیده هر چیزی که بود باعث شد تا مسیرش را عوض کند؛ حالا به جای خیابان‌های شلوغ مرکز شهر، راننده به سمت دارآباد در حرکت بود. رانندگی کردن در خیابان‌های شلوغ تهران، اصلاً لذت‌بخش نیست. من رانندگی را دوست دارم و هر وقت بی‌حوصله هستم، خودم را با رانندگی سرگرم می‌کنم، اما اینجا فکر نمی‌کنم کسی از رانندگی لذت ببرد.

بله، این سفر سوم من به ایران است. البته، در سفر قبلی بیشتر وقتم را در لرستان گذراندم؛ آنجا واقعاً زیباست.

می‌خندد و با لحنی که گویا حسرت آن روزها را می‌خورد می‌گوید: «با خودم فکر می‌کردم کاش می‌توانستم همیشه آنجا بمانم و هر روز کباب بخورم.»

بله، سفر خیلی خوبی بود. یک روز هم به موزه مردم‌شناسی رفتیم. به نظرم جالب بود و آنجا بیشتر متوجه تفاوت زندگی مردم اینجا و آلمان شدم.

از خاطراتش درباره سفر به لرستان گفت و این‌که از آن سفر خیلی راضی بوده، اما متاسفانه تهران او را کلافه کرده بود.

‌بله. پسته، زعفران و باقلوا را از قبل می‌شناختم و برای همین در همان روزهای اول سفرم خریدم چون می‌ترسیدم فرصت نشود و وقت رفتن برسد.

پیرمرد سیگارش را روشن می‌کند و می‌گوید عادت دارد وقتی خسته است سیگار بکشد. برایم عجیب بود که او هم در این هوای دود گرفته تهران، سیگار را کنار نگذاشته است.

نیلوفر اسعدی‌بیگی