مواهبی که از آنها غافلیم

البته آنچه در این میان حداقل از دید خیلی‌ها پنهان مانده این است که تنها دود خروجی اگزوز اتومبیل‌ها نیست که ریه‌های شهر را آلوده کرده‌اند. در واقع دود و ذرات سمی حاصل از اگزوز اتومبیل‌ها، دودکش کارخانه‌ها، نیروگاه‌ها، وسایل تولید حرارت مانند بخاری‌ها، شوفاژ، آبگرمکن و سوزاندن زباله‌ها و ده‌ها مورد دیگر دست به دست هم داده‌اند تا آسمانی خاکستری داشته باشیم. برای خودروهای تک‌سرنشین می‌توان قانون منع رفت وآمد وضع کرد یا تردد در خیابان‌های شهر را زوج وفرد کرد اما برای دیگر آلاینده‌ها ـ که اتفاقا سهم عمده‌ای از مشکلات را هم به خود اختصاص می‌دهندـ باید فکری جدی کرد و راهکاری اساسی به کاربرد.

به‌طورکلی نمی‌توان گفت رسیدن به هوای پاک امری محال است؛ چراکه درحالی ما از دود و هوای ناسالم درآستانه خفگی قرار گرفته‌ایم که مواهب طبیعی موجود در اقصی نقاط کشور می‌توانند ما را به‌طور کل از سوخت‌های فسیلی بی‌نیاز و به سمت انرژی‌های نو سوق دهند. موضوع استفاده از منابع انرژی پاک سال‌هاست که در کشورهای پیشرفته و حتی درحال پیشرفت دنیا با جدیت اجرا می‌شود. کافی است سفری به یکی از این کشورها داشته باشید یا حتی با گذر از آسمان این کشورها نیم‌نگاهی به زیر پای خود بیندازید تا به عنوان مثال ببینید در اکثر کشورهای اروپایی توربین‌های بادی حتی در حیاط منازل هم برای تامین انرژی مورد نیاز افراد خانه تعبیه شده‌اند یا در کشورهای حاشیه مدیترانه آب گرم فقط و فقط از طریق آبگرمکن‌های خورشیدی تعبیه شده در پشت بام منازل تامین می‌شود.

نتیجه این توجه عمومی و استفاده گسترده از مواهبی که طبیعت در اختیار انسان قرار داده است، موجب شده تا کمیسیون اروپا با انتشار گزارش سالانه خود در خصوص وضعیت پیل‌های فتوولتائیک اعلام کند، در سال 2010 تولید جهانی انرژی از خورشید به رکوردی قابل توجه دست یافته است. به طوری که در طول 20 سال اخیر تولید برق از انرژی خورشیدی از تنها 46 مگاوات در سال 1990 به 5/23 گیگاوات در سال 2010 افزایش یافته است.

در شرایطی که انرژی‌های تجدیدپذیر، روزبه روز سهم بیشتری در سیستم تأمین انرژی جهان به عهده می‌گیرند، مصرف انرژی‌های تجدیدپذیر در کشور ما همچنان پایین و محدود به چند مرکز دولتی و پژوهشی است. این در حالی است که ایران روی کمربند خورشیدی جهان قرار گرفته است و یکی از کشورهایی است که از تابش نور خورشید با قدرت و توان مطلوب برخوردار است و در نتیجه از مناطق بسیار مستعد برای بهره‌گیری از این انرژی به حساب می‌آید، به طوری که میزان تابش متوسط روزانه آفتاب در کشور ما به ۴ کیلووات ساعت بر متر مربع می‌رسد و متوسط تعداد ساعات آفتابی، از ۲۸۰۰ ساعت در سال بیشتر است که البته در شهرهای کویری کشور همچون یزد، این میزان به ۳۲۰۰ ساعت هم می‌رسد.

به‌راستی چه کسی پاسخگوی این اهمال و بی‌توجهی به صنعت بزرگ تولید انرژی خورشیدی در کشور ماست.

بهاره صفوی / گروه دانش