در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
تصادفی ها حر ف اول را می زنند
دکتر احمدی با همان روپوش سفید همیشگی اش به استقبالمان آمد. وقتی قرار شد با او گفتگو کنیم که ازدحام و آمد و شدهای بیمارستان سینا تمامی نداشت.
صدای فریاد و درد موتورسواری که تصادف کرده بود و طلب آرام بخش می کرد
با این حال چاره ای نبود و وجود تمام گرفتاری ها دکتر احمدی طبق قرار قبلی به گفتگویمان تن داد و به قولش وفادار ماند.
بیمارستان سینا، یکی از پرکارترین بیمارستان های تهران است و علت آن هم کاملا معلوم است ؛ قرار گرفتن در شلوغ ترین نقطه تهران.
این بیمارستان روزانه جوابگوی 100 تا 130 نفر است و به گفته دکتر احمدی در هر 24 ساعت حدود 120 بیمار به این بیمارستان مراجعه می کنند که از این تعداد 70نفرشان به تصادفات و تلفات ناشی از آن مربوط است.
بیشتر این 70 نفر بنا به گفته دکتر احمدی ، موتورسواران هستند که بیشتر از ناحیه ساق پا و آن هم به دلیل حفاظ نداشتن موتورهایی است که آنها سوار می شوند.
علت تصادفات را هم دکتر احمدی رعایت نکردن قوانین راهنمایی و رانندگی از سوی سرنشینان می داند.
علت فوت در بیشتر مصدومان تصادفی بر اثر ضربه خوردن به سر و همچنین خونریزی های داخلی است و شاید علت دیگر در افزایش میزان مرگ و میر ناشی از تصادفات را بتوان دیر رساندن آسیب دیدگان به بیمارستان ها عنوان کرد.
دکتر احمدی همچنین معتقد است که بیشترین زمان کاری آنها بین ساعتهای 11 صبح تا 3 بعدازظهر است و معمولا شبها هم از ساعت 9 تا 12 شب بیشترین تصادفی ها را به این بیمارستان منتقل می کنند.
او درخصوص انتقال بیماران به بیمارستان می گوید: «انتقال بیماران به بیمارستان را می توان به 3دسته تقسیم کرد.
دسته اول که به وسیله خود کسی که با شخص مصدوم ، تصادف کرده است به بیمارستان منتقل می شوند و دسته دوم را مردم به بیمارستان می رسانند و دسته سوم هم به دلیل جراحات شدیدی که بیمار دارد به وسیله اورژانس تهران به بیمارستان منتقل می شوند».
پرداخت هزینه ها در این بیمارستان از دیگر موضوعاتی است که می توان از دکتر احمدی پرسید.
او می گوید: «اگر وضعیت مصدوم خیلی بد باشد و نیاز مبرم به درمان بدون تلف کردن وقت احساس شود، با دستور پزشک معالج ، درمان اولیه به طور رایگان انجام می شود؛ البته این مساله در اینجا فقط به مصدومان اورژانسی مربوط است و فکر می کنم این قانون در بیمارستان های دولتی وجود دارد و بیمارستان های خصوصی چنین قوانینی ندارند و اگر مصدومی را مثلا به بیمارستان خصوصی ببرند و او پولی برای پرداخت نداشته باشد، آنها او را بسرعت به نزدیک ترین بیمارستان دولتی باید منتقل کنند و این که آیا چنین کاری شدنی هست یا نه و آیا این بیمارستان ها به این قانون عمل می کنند یا نه خود بحث دیگری است».
اگر کسی که اصلا ربطی با حادثه ندارد، مصدومی را به بیمارستان برساند، حقیقت دارد که او را گرفتار می کنند؛
او می گوید: «این طوری ها هم نیست که شما می گویید. ماموران انتظامی که در تمامی بیمارستان ها مستقر هستند، ابتدا به مدارک این عزیزان رسیدگی می کنند و رانندگانی که در تصادف نقشی نداشته اند و فقط مجروح را به بیمارستان انتقال داده اند می توانند با رضایت مجروح بروند.
او البته در خصوص این که اگر مثلا مصدومی آنقدر حالش خراب بود که نتوانست رضایت بدهد یا اصلا در حین انتقال در گذشته باشد، جوابی نمی دهد و سکوت اختیار می کند و در برابر اصرار من می گوید «اینها را از ماموران نیروی انتظامی بپرسید. من در این باره چیزی نمی دانم».
از دکتر احمدی درباره مشکلات اورژانس می پرسیم. او در پاسخ مشکلات ، این بخش را به 3 دسته تقسیم می کند و می گوید: «عمده ترین مساله برای ما مساله کمبود امکانات است.
شاید بسیاری از کسانی که به این بیمارستان می آیند و از آن گله دارند از کمبود امکانات ما ناشی بشود و ما در این باره دستمان کوتاه است و به آنها کاملا حق می دهیم.
مساله دیگر کمبود نیروهای متخصص و مجرب است. ما واقعا در اینجا با کمبود نیرو روبه رو هستیم ؛ چرا که تعداد مراجعه کنندگان به این بیمارستان خیلی بیشتر از توان نیروهای ماست.
شاید برای شما این مساله تعجب آور باشد، اما ما گاهی به قدری نیرو کم می آوریم که مجبوریم از نگهبانان و دیگر کارکنان برای کمک رسانی به بیماران استفاده کنیم و نتیجه آن ازدحام و... است».
او از روزهایی می گوید که به دلیل همین شلوغی ، برخی وسایل پزشکی مثل ویلچر و دستگاه اندازه گیری فشار خون در آن میان به سرقت می رود.
مشکل دیگری که دکتر احمدی در خصوص اورژانس به آن اشاره می کند نوع مصدومان و مراجعان به این بیمارستان است. او در این باره می گوید: «بیشتر مصدومانی که به اینجا مراجعه می کنند از نظر مالی در مضیقه هستند و برخی از آنها هم متاسفانه از نظر فرهنگی در سطح پایینی از جامعه قرار دارند که تعداد آنها بسیار اندک است».
او علت اصلی نارضایتی مراجعان به بیمارستان های دولتی را عدم توازن در امکانات و خدماتی که ارائه می کنند می داند و می گوید: «مهمترین مساله برای ما نداشتن توانایی مالی و فنی لازم و متناسب بودن آن نسبت به خدماتی است که ارائه می کنیم ، بنابراین حق با مردم است.
آنها اگر از بیمارستان های خصوصی راضی هستند دلیلش در بالا بودن سطح امکانات و پایین بودن تعداد مراجعان است ، نه چیز دیگر.
ضمن آن که تعرفه های پزشکی در این بیمارستان ها شاید چندین برابرتعرفه های پزشکی بیمارستان های دولتی است».
هنگام بیرون آمدن از بیمارستان همان مریضی را که برای آمپول مسکن فریاد می کشید می بینم که روی برانکارد افتاده است و کسی بالا ی سرش نیست. او فریاد می زند «یکی به من مسکن بزند... چرا به من مسکن نمی زنید...» فریادهای دلخراش او گوش شنوایی ندارد.
از بیمارستان بیرون نیامده آمبولانسی دیگر می رسد و به سرعت کسی را که خونین و داغان است روی برانکارد به داخل بیمارستان می برند.
از راننده آمبولانس می پرسم «چش شده» با خونسردی می گوید: «هیچی بابا تصادفیه!»
علی جلاییان 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
