فضای داخلی این بنا از 99 پله تشکیل شده که بلندای آن بر اثرعوامل طبیعی کاهش یافته و اکنون با احتساب پایه سنگی، ارتفاع آن به 30 متر میرسد. قطر بنا در پایینترین قسمت به 5/4متر کاهش مییابد و با توجه به سبک معماری مناره، تاریخ ساخت آن به دوره فرمانروایی دیلمیان (آلبویه) برمیگردد.
وجود بقایای معماری سنگ و گچ با دیوارههای ضخیم در مجاورت مناره (پارک، میدان شقایق) حاکی از وجود تاسیساتی نظیر کاروانسرا، مسجد و... گرداگرد بنا در گذشته است.
مدیرکل میراث فرهنگی، صنایعدستی وگردشگری استان لرستان در مورد این بنا میگوید: این بنای استوانهای شکل به شماره 1930 در مورخ 23/7/76 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
محمد رحمدل با اشاره به این که ابعادآجرهای مناره 25×5 سانتیمتر و ضخامت آنها 7 سانتیمتر است، تصریح میکند: مناره دارای یک در ورودی در قسمت غربی و 6 باجه نورگیر برای تامین روشنایی داخل آن در بدنه مناره است.
به گفته مدیرکل میراث فرهنگی، صنایعدستی و گردشگری لرستان، موقعیت مناره بیانگر این نکته است که این بنا برای هدایت کاروانیانی که از شرق به غرب و بعکس در رفت و آمد بودهاند، استفاده میشده است.
در سال های گذشته اقداماتی از قبیل مرمتهای داخلی و بیرونی و بخشهای فوقانی مناره مطابق الگوهای اولیه صورت پذیرفته و همچنین نورپردازی کامل داخل، محوطه و پیرامون این بنا انجام گرفته است.
فاطمه عزیزپوریان/ جامجم خرمآباد
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم