قطعنامه ای برای نجات امریکا!
آخرین قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل درباره عراق را می توان از یک منظر به عنوان ناکامی واشنگتن در پیشبرداهداف انحصارطلبانه اش در ادامه اشغال این کشور تلقی کرد.
همین که مقامات پنتاگون پذیرفتند ، عملیات نظامی خود را با اطلاع مقامات عراقی انجام دهند ، خود به منزله عقب نشینی از سوی رامسفلد و معاونان لجوج و یک دنده او محسوب می شود. از طرفی ، پیش بینی تشکیل واحدهای امنیتی از سوی دولت عراق نیز، اقدامی است که واشنگتن بناچاری در آخرین لحظات حاضر به پذیرش آن در متن قطعنامه پیشنهادی شد. چه بسا از نظر مردم عراق ، این قطعنامه حتی کف مطالبات آنان را محقق نکرده و پاسخگوی آرمان ها وخواسته های آنان نباشد. اما باید دانست شرایط کنونی عراق مستلزم ایجاد تغییری هر چند ظاهری برای جابه جایی نوع آرایش نیروهای بازیگر در این کشور بود. امریکایی ها، به دلیل تلفات غیرقابل باور، مایل بودند به کمک سازمان ملل نقش انحصارطلبانه خود را در اشغال عراق پایان دهند. انگلیسی ها مانند همیشه ، خود را ملزم به تبعیت از درک تازه امریکا از تحولات عراق می دانند. از این رو، عدم استناد به قانون اساسی موقت که در شورای انتقالی سابق به تصویب رسید، یک نقطه قوت قطعنامه شورای امنیت است . یعنی ، همان موضوعی است که آیت الله سیستانی درباره آن ، به طور جدی به سازمان ملل هشدار داده بود. نارضایتی مشهود کردها و احتمال کنار رفتن آنها از تحولات جاری در عراق ، بخشی از تغییر و تحول جدید در صحنه عراق است . اما نقطه شاخص دیگر قطعنامه این است که باوجود اتفاق نظر کم سابقه 15عضو دایمی درباره آن ، هیچ تعهدی نسبت به اعزام نیرو از سوی سازمان ملل و یا اعضای دایمی این شورا - بجز امریکا و انگلیس داده نشده است . به عبارت دیگر، این مساله ، به منزله نمادی از ظن و تردیدی تلقی می شود که هنوز درباره قصد و نیت اصلی امریکا از ابقای نیروهایش در سایه ترتیبات جدید در عراق ، در ذهن دولتمردان اروپا و روسیه باقی مانده است . با این حال هنوز یک مساله دیگر مورد بحث است و به برگزاری انتخابات عمومی که برای سال آینده مسیحی موکول شده است ، مربوط می شود. در قطعنامه شورای امنیت به لزوم استقرار ثبات و امنیت به منزله پیشفرض برگزاری انتخابات اشاره شده است . این امر ، ابهامات زیادی درخصوص چرایی گنجاندن این تبصره مشروط در ذیل ماده واحده ایجاد کرده است . با توجه به این که حضور سربازان امریکایی در عراق خود بزرگ ترین منشا ایجاد کننده ناامنی و بی ثباتی در عراق است ، این پرسش مطرح است که آیا افزودن چنین قیدی در این ماده ، به هدف طولانی کردن حضور نامشروع سربازان امریکایی در عراق نیست؛ در هر حال ، تمکین مقامات واشنگتن به قطعنامه شورای امنیت که دست کم چهار بار از سوی مخالفان اشغال عراق تغییر یافته است ، بسترساز ایجاد تحول درونی در این کشور به نفع حاکمیت مردم عراق خواهد بود.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
