بیتردید المپیک لندن مهمترین رویدادی است که در یک سال اخیر مورد توجه هر کشوری و از جمله ایران قرار خواهد گرفت و باید با استفاده درست از تمام ظرفیتهای ورزش، حضوری موثر و غرورانگیز در این بازیها داشت.
نکتهای که محمد عباسی نیز به درستی روی آن تاکید دارد و امیدوار است که جامعه ورزش ایران با استفاده درست از فرصتها، تدارکی خوب برای «لندن 2012» داشته باشند.
جدا از این مساله موضوعی که باید بدان توجه اساسی داشت کیفیت حضور در این بازیهاست که به هیچوجه نباید با رویکرد حضور کمی در بازیها، مورد غفلت قرار گیرد. این را از این حیث مورد تاکید قرار میدهیم که المپیک جای تجربهاندوزی نیست و به تبع آن صرف حضور با کاروان بیشتری از ورزشکاران در این بازیها، نمیتواند موفقیتی برای ورزش ایران تلقی شود.
مروری به تجربه بازیهای المپیک پکن و همینطور المپیکهای قبلی، میتواند در این زمینه رویکردهای بهتر و متفاوتتری را پیشروی برنامهریزان ورزش ایران قرار دهد.
شاید عدهای هنوز هم بر این عقیدهاند که کمیت حضور در بازیهای المپیک مهم و قابل توجه است، اما برخلاف تصور این عده باید عرض کنیم که اگر این حضور کمی، با کیفیت لازم در زمینه موفقیت و مدالآوری توام و همراه نشود، خود این مساله بار منفی و فشار روانی زیادی را ایجاد خواهد کرد که تبعات منفی آن برای مدتها، افکار عمومی را تحتتاثیر قرار خواهد داد. اتفاقی که در پکن رقم خورد تا تنها با طلای هادی ساعی در روز پایانی بازیها، کمی غرور زخم خوردهمان التیام یابد.
حجتالله اکبرآبادی
دبیر گروه ورزش
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم