هری پاتر را فراموش کنید

طبیعتا خیلی سخت، ولی از همان روز اول می‌دانستم که چنین روزی از راه خواهد رسید و همه ما باید با این مجموعه فیلم و کاراکترهای آن خداحافظی کنیم. در طول این سال‌ها روزهای خوب و بد زیادی داشتیم و تجربیات خوب و جذابی کسب کردم. گر چه جدا شدن از هری‌پاتر برایم سخت است، ولی حالا فرصت آن را دارم که نقش‌ها و کاراکترهای تازه‌ای را تجربه کنم. بازی در مجموعه فیلم هری‌پاتر مانع از آن شد که به فعالیت‌های دیگر بپردازم. برنامه‌های زیادی برای آینده دارم که می‌خواهم هر چه زودتر آنها را به انجام برسانم.

من با این نقش وارد دنیای سینما شدم و طبیعی است که حس خاصی نسبت به آن دارم. هری، یک کاراکتر فانتزی بود و از بازی کردن این نقش خیلی لذت بردم.

جواب دادن به این سوال خیلی مشکل است. واقعا نمی‌دانم کدام را اسم ببرم. آنها یک مجموعه فیلم دنباله‌دار هستند که بدون یکدیگر، هیچ معنی و مفهومی ندارند. همه آنها برایم به یک اندازه ارزش دارند و هیچ‌کدام بر دیگری برتری یا مزیت ندارند.

نمی‌دانم! فکر می‌کنم هر چیزی باید بالاخره پایانی داشته باشد و در یکجا ماجراجویی‌هایش به یک پایان و نتیجه مشخص برسد. در مورد هری پاتر هم می‌شد ماجراجویی‌های او را ادامه داد، اما رولینگ به این نتیجه رسید که همان هفت قسمت برای مجموعه کتابی که می‌نوشت، کافی است. او خالق این مجموعه کتاب است و بهتر از هر کسی می‌داند که آن را کجا باید تمام می‌کرد. احساس می‌کنم به این طرز تفکر باید احترام گذاشت. شاید اگر او این قصه‌ها را ادامه می‌داد، جلدهای بعدی کتابش دیگر فاقد آن جذابیت‌های لازم می‌بود.

خیر. در صحبت‌هایمان همیشه درباره آنچه که او نوشته بود حرف می‌زدیم. صحبت‌ها بیشتر درباره کتاب‌های چاپ‌شده‌اش بود تا این که بخواهیم درباره کارهای آینده‌اش بحث کنیم.

بله. آن روز بهترین روز زندگی‌ام بود. چطور می‌توانم آن را فراموش کنم. من هم مثل خیلی‌های دیگر تست گریم داده و منتظر جواب بودم. یک روز معمولی بود که داشتم کتاب می‌خواندم. پدرم آمد و گفت: «حدس بزن آنها برای نقش هری پاتر چه کسی را می‌خواهند؟» و من شروع کردم به گریه کردن! وقتی اولین قسمت فیلم قرار بود اکران عمومی شود، بشدت عصبی و نگران بودم. نمی‌دانستم مردم آن را ـ همچنین بازی مرا ـ دوست خواهند داشت یا خیر. خودم در نمایش خصوصی، خیلی آن را پسندیده بودم. زمانی که نام خودم را در تیتراژ فیلم دیدم گریه کردم. باورم نمی‌شد که این من هستم که دارم روی پرده، نقش هری را بازی می‌کنم. بازی در این مجموعه فیلم باعث شد تا با تعدادی از بهترین آدم‌های صنعت سینما آشنا و دوست شوم. این آشنایی کمک کرد تا در کارم پیشرفت کنم. حالا که به آن روزها نگاه می‌کنم، می‌بینم چقدر پیشرفت و تغییر کرده‌ام. «هری پاتر»ها برای من حکم یک سند رویایی، اما واقعی و شگفت‌انگیز را داشت. مطمئن هستم که آن تجربه، دوباره تکرار نخواهد شد.

بله. یکی از محسنات بزرگ کار همین بود. تعدادی از بهترین فیلمسازان سینما قسمت‌های مختلف هری پاتر را کارگردانی کردند و گروهی از بهترین بازیگران سینما و تئاتر در نقش‌های مختلف آن ظاهر شدند. شما کدام فیلم را می‌توانید اسم ببرید که مثل این فیلم بتواند از همکاری این بهترین‌ها بهره ببرد؟ هر قسمت هری پاتر یک کلاس درس شیرین و آموزنده بود و من همیشه سعی داشتم در این کلاس شاگرد خوبی باشم.

اصلا. آنها برایم اهمیت خیلی زیادی داشته و دارند. البته در اوایل کار، کنار آمدن با این مساله کمی سخت بود. وقتی پس از بازی در هر قسمت به مدرسه برمی‌گشتم، با هزاران سوال روبه‌رو بودم و همکلاسی‌‌هایم با کنجکاوی می‌خواستند بدانند سر صحنه فیلمبرداری چه اتفاقاتی افتاده است، اما کم‌کم این مساله برایم عادی شد. نه هیجان زده‌ام می‌کرد و نه ناراحت.

مطمئن هستم که انگ هری‌پاتر بودن همیشه با من خواهد ماند، ولی فکر می‌کنم اگر سخت کار و تلاش کنم، می‌توانم این ذهنیت را به وجود بیاورم که مرا در نقش‌های دیگر هم قبول کنند و بپذیرند که به عنوان یک بازیگر، توانایی آن را دارم که در نقش کاراکترهای دیگری هم ظاهر شوم.

احساس خیلی خوبی دارم که در شغلی مشغول به کار هستم که دوستش دارم و از کار کردن در آن حرفه لذت می‌بردم. من هر بار که جلوی دوربین می‌روم وارد یک دنیای رویایی می‌شوم و کمی بعد، دوباره به زندگی عادی‌ام برمی‌گردم.

از مشهور بودن متنفرم، ولی واقعیت این است که من هم بخشی از این موضوع هستم. خود من هم به عنوان یک آدم معمولی، کنجکاوم که درباره چهره‌های سرشناس بخوانم و ببینم دارند چه کار می‌کنند. مردم همیشه از چهره‌های مشهور چیزهایی را می‌خواهند که شاید آنها نتوانند این چیزها را انجام دهند. مشهور بودن و همیشه مورد توجه دیگران بودن، چیز خوبی نیست، ولی وقتی در آن گیر افتادی، دیگر راه بیرون آمدن و بازگشت نداری.

حضور روی صحنه تئاتر برایم جذاب‌تر از بازی مقابل دوربین سینماست. روی صحنه مجبوری نقش را به بهترین شکل ممکن بازی کنی و باید خیلی مراقب باشی که کار خودت را درست انجام بدهی. تو نمی‌توانی برداشت مجدد کنی و نباید خبری از خراب کردن باشد. دوربین سینما ضعف‌های آدم را می‌پوشاند، ولی صحنه تئاتر به تو یاد می‌دهد کجای کارهایی که می‌کنی اشتباه است. بازی در تئاتر، یک بازی بدون نیرنگ است و جذابیت آن هم در همین نکته است.

نمی‌دانم، ولی امیدوارم واکنش معقولی داشته باشند. آنها باید هری‌پاتر را فراموش کنند و هنگام تماشای زن سیاهپوش به خودشان نگویند این همان کسی است که تا سال قبل در حال بازی در نقش هری پاتر بود. فکر می‌کنم همین اتفاق هم بیفتد. ما آدم‌ها خیلی زود چیزی را که تمام شده فراموش می‌کنیم و فقط خاطره‌ای از آن به یادمان می‌ماند.

صد درصد. در آینده مرا بیشتر از آن که روی پرده سینما ببینید، روی صحنه تئاتر خواهید دید. هری پاتر به من کمک کرد تا به آنچه می‌خواهم دست پیدا کنم. آرزوی اصلی‌ام حضور دائمی روی صحنه تئاتر است و در چند سال آینده به این خواسته کاملا دست پیدا خواهم کرد.