موسیقی اعیاد مذهبی فقیر است

ماه رمضان با عید بزرگ فطر پایان می‌یابد. موسیقی متناسب با چنین روزی چه جایگاهی دارد؟

عید فطر در کنار عید قربان بزرگ‌ترین جشن اسلامی است. برای همین در چنین روزهایی باید مدیران فرهنگی کشور تمام تلاش خود را به کار گیرند که از تمامی هنرها برای پرشور برگزار کردن اعیاد دینی استفاده کنند. باید این دو عید را به علاوه روز غدیر خیلی جدی‌تر برگزار کنیم و تنها به تعطیل کردن آنها بسنده نکنیم.

به نظر من تمامی رشته‌های هنری باید خودشان را ملزم به ساخت اثری در این رابطه کنند و تنها منتظر سفارش دادن نهادها و سازمان‌ها نباشند؛ چه زمانی بهتر از عید فطر برای ارائه آثار هنری و شاد کردن مردم وجود دارد؟

متاسفانه ما از گذشته تا به امروز در این زمینه فقیر بوده‌ایم و شاید صداوسیما تنها نهادی بوده که طی این سال‌ها با ساخت سریال‌های مناسبتی پا به عرصه گذشته است.

در کنار این رسانه، نهادها و سازمان‌های دیگر باید به شکل خیابانی یا صحنه‌ای و سالنی، برنامه‌های ویژه‌ای را تدارک ببینند. تئاتری‌ها و نقاشان نیز در عید فطر باید در قالب ایستگا‌ه‌های خیابانی هنر خودشان را ارائه دهند و گروه‌های موسیقی محلی و آیینی نیز به اجرای برنامه بپردازند.

در همه جای دنیا برای برگزاری برنامه‌های هنری، این شهرداری‌ها و نهادهای دولتی هستند که پیشقدم می‌شوند.

نمایش‌های خیابانی و ارائه هنرهای گوناگون در ایستگاه‌های مختلف می‌تواند یکی از برنامه‌های ویژه چنین روزهایی باشد. فکر می‌کنم برای پیوند دادن هنر با مناسبت‌های دینی، یک نهاد مستقل باید مسوولیت اصلی را به عهده بگیرد و با دیگر سازمان‌ها و اداره‌ها هماهنگ باشد.

در گذشته در ماه رمضان درهای سینماها بسته می‌شد و کمتر از فیلمی استقبال صورت می‌گرفت، اما طی سال‌های گذشته سئانس‌های سینماها را افزایش داده‌اند و فیلم‌ها تا سحر به نمایش درمی‌آیند. تئاتر و هنرهای تجسمی نیز از انفعال گذشته خارج شده و در ماه رمضان بسیار فعال شده‌اند. حال این اتفاق می‌تواند برای موسیقی نیز کم و بیش اتفاق بیفتد.

اما به نظرم هنرمندان و بویژه جوان‌ها نباید منتظر کمک نهادهای دولتی بمانند. هنر باید خودش راهش را در جامعه پیدا کند و در صحنه‌های مختلف حضور یابد. اهالی موسیقی علاوه بر اجرا در سالن‌های مهم و بزرگ می‌توانند هنرشان را در پارک‌ها، میدان‌ها و خیابان‌ها به مردم عرضه کنند.