در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
سال گذشته در مازندران دوره مسابقه بینالمللی به نام او و دیگر اعجوبه تاریخ کشتی جهان عبدالله موحد برگزار و از این بزرگواران تجلیل شد. امامعلی حبیبی هماکنون در اطراف قائمشهر در مازندران زندگی میکند و مدتی از سال را نیز برای دیدار با خانواده به خارج میرود.
او قهرمانی در المپیک را مهمترین اتفاق ورزشی خود میداند و در این مورد میگوید: آرزوی هر ورزشکاری است که مدال طلای المپیک را به دست بیاورد که من موفق شدم با شکست تمام حریفانم این مدال خوش رنگ را به دست بیاورم.
هر روز که از آن زمان میگذرد به این نتیجه میرسم که چه کار بزرگی کردم که برای مردم کشورم مدال کسب کردم و هیچگاه خاطره آن پیروزی را فراموش نخواهم کرد. بد نیست بدانید من در مسابقات المپیک 1956 بشدت تب داشتم و حتی به من گفتند کشتی نگیرم، اما غیرت ایرانی نگذاشت این کار را بکنم و روی تشک رفتم و تمام رقیبان را شکست دادم، بعد از کسب مدال طلا تا چند روز از تخت نمیتوانستم تکان بخورم. به قول قدیمیها جوانی کجایی که یادت بخیر.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: