مهمانیحاجیخلیفهها درشهرشیرینی
وقتی صحبت از یزد به میان میآید، شاید نخستین تصویریکه به ذهن هر ایرانی برسد شیرینیهای یزد باشد؛ از قطاب و باقلوا بگیریم تا پشمک و کیک یزدی و حاجی بادام و... اصلا شما به سراسر ایران هم که سفر کنید، متوجه میشوید که در بیشتر شهرهای بزرگ همواره یکی از معتبرترین و بهترین شیرینیفروشیهای آن شهر حتما پسوند «یزدی» را یدک میکشد.
اما برای خوردن و تهیه این سوغات هم از هر یزدی با انصافی که بپرسید، به شما نشانی بافت قدیم و شیرینی حاجیخلیفه علی رهبر را میدهد؛ اگرچه وقتی پا به بافت قدیم و میدان امیرچخماق میگذارید متوجه میشوید که در یزد اکثر شیرینی فروشیها همه حاجیخلیفه هستند درست مانند قم که همه حاجحسین و پسران هستند!
داستان از این قرار است که حاجیخلیفه در اصطلاح یزدی به قنادیهایی گفته میشود که شیرینیهای محلی را تولید میکنند و میفروشند برای همین هم الیماشاءالله در همان میدان امیرچخماق و محوطه اطرافش مانند خیابان امام و خیابان قیام ، شاهد مغازههایی هستید که تابلوی حاجیخلیفه دارند.
خلاصه کلام این که اگر کمی زحمت به خودتان بدهید، مطمئن باشید قطاب حاجیخلیفه علی رهبر را در همان حوالی پیدا میکنید و سوغات اورژینال(اصلی) میخرید و میبرید و میل میکنید.
از مهارت و تجربه یزدیها در پخت شیرینی که بگذریم، کارشناسان و خود مردم عزیز یزد در پاسخ به این پرسش، یک پرسش دیگر مطرح میکنند تا شما جوابتان را به صورت کاملا اما غیر مستقیم بگیرید؛ آنها میگویند معروفترین و مرغوب ترین قند کشور در کجا تولید میشود؟
در پاسخ به این پرسش اگر شما بخواهید 3 شهر را نام ببرید، قطعا یکی یزد خواهد بود و البته از سوی دیگر باید این نکته را هم در نظر گرفت که یزد به دلیل خشکی آب و هوا و اندک بودن میزان بارندگی، اراضی کشاورزی بسیار کمیدارد و عمده محصولات کشاورزی این شهر هم شامل خرما، پسته و گندم است که هر سه به نوعی در شیرینیهای یزدی سهمی انکارناپذیر دارند.
یک نکته غذایی دیگر که شما هنگام بازدید از بناهای تاریخی یزد بخصوص در فصلی که مثل الان هوا هم گرم شده باشد، باید در نظر بگیرید فروش شربتهای سنتی مثل بیدمشک، کاسنی، بید و شاتره، فالوده یزدی و.. است که اگر حوصله کنید میتوانید آنها را بخرید و نوشجان کنید تا جگرتان در آن هوای گرم خنک شود و بهتر بتوانید در دل تاریخ سفر کنید.
به قول یکی از دوستان، باید در خیابان امام فالوده یزدی را اول دید، بعد هوس کرد؛ سپس در گرمای سوزان یزد در تابستان کنار یک گردشگر (ترجیحا خارجی) نشست کاسه را دو دستی گرفت و سرکشید.
تازه این دوست ما تاکید هم داشت که باید این فالوده را از فالوده فروشیهای کوچک و سنتی تهیه کرد آن هم زیر نسیم خنک کولر دستی، پشت نیمکتهای آهنی و داخل همان کاسههای استیلی که از خنکی عرق کردهاند!
اما از شیرینی که بگذریم میرسیم به غذا؛ اگرچه من معتقدم یزد در مقایسه با بسیاری از شهرها و مناطق دیگر ایران تنوع غذایی کمتری دارد و اصلا کسی تا به حال نشنیده که یک غذای معروف و متفاوت و لذیذ را در شهر یزد امتحان کرده باشد؛ خود ما هم هرچه گشتیم به غیر از نوعی آش که به آن «شولی» میگفتند غذای سنتی و محلی دیگری پیدا نکردیم.
درباره شولی هم باید عرض کنم که غذایی است شبیه آش؛ مثل آش رشته خودمان البته بدون رشته که کمی رقیق و ترشش کرده باشند و بندرت و در برخی رستورانهای یزد شما میتوانید شولی را امتحان کنید اما اگر تبلیغ نشود و سردبیر یزدی و مهربان «جامجم» اجازه دهند و برای این که طعم سفر به یزد زیر زبانتان «ماندگاری» بیشتری پیدا کند؛ جایی که خودم برای اولین بار شولی را چشیدم خدمت شما معرفی کنم؛ یعنی هتل 4 ستاره «مشیرالممالک» که خودش به دلیل بافت سنتی و تاریخی که دارد یک جاذبه توریستی تمام عیار است و 2 طوطی فوقالعاده زیبا، رنگارنگ و بزرگ هم دارد و رستوران این هتل هم معمولا غذاهای سنتی یزد را طبخ میکنند.
سینا علیمحمدی
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
