رقابت اتمی پایان نیافته است

به عنوان مثال ژاپن اعلام کرده است دیگر رآکتور اتمی نخواهد ساخت. آلمان هم از یک سری اقدامات در آینده‌ای نزدیک خبر داده که براساس آنها بتدریج رآکتورهای اتمی خود را از کار خواهد انداخت. سوئیس نیز اعلام کرده است دیگر برنامه‌ای برای جایگزین کردن رآکتورهای قدیمی‌اش ندارد و ایتالیا به عنوان آخرین کشوری که در این زمینه خبرساز شده اعلام کرده که علیه برنامه‌های اتمی حرکت خواهد کرد.

با در نظر گرفتن این موضعگیری‌ها این پرسش مطرح می‌شود که آیا رقابت بزرگی که طی یک دهه اخیر وارد فازهای بزرگی شده است، به این راحتی متوقف می‌شود؟

از آنچه از سوی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی مطرح می‌شود، می‌توان نتیجه گرفت که چنین تصوری درست نیست. براساس آمار و ارقام منتشر شده در این زمینه هم‌اکنون 65 رآکتور اتمی در سراسر جهان در حال ساخت است و البته باید به این نکته نیز توجه داشت که این رقم تنها نوک یک کوه بزرگ یخی است و بخش قابل توجهی از آن در زیر آب است.

کافی است نگاهی به امارات و عربستان بیندازیم. این کشورها برنامه‌های گسترده‌ای را برای طراحی و ساخت رآکتورهای اتمی آغاز کرده‌اند، حال آن که این دو کشور ازجمله کشورهای طراز اول جهان در زمینه برخورداری از منابع غنی نفت و گاز محسوب می‌شوند. عربستان اعلام کرده است که تا سال 2030 بالغ بر 16 رآکتور اتمی می‌سازد. کمی بالاتر یعنی ترکیه، این کشور نیز خبر ساختن 2 رآکتور جدید را داده است.

از این رو به نظر می‌رسد که کشورهای زیادی در سراسر جهان بر آن شده‌اند تا با ساخت رآکتورهای اتمی، برق مورد نیاز خود را به این شیوه تولید کنند. با توجه به این نگرش، مهم‌ترین نکته‌ای که به نظر می‌رسد، لزوم توجه به تأمین امنیت این نیروگاه‌هاست تا در صورتی که حادثه‌ای مشابه فوکوشیما روی داد، جامعه جهانی دچار نگرانی‌های عمیق نشود.