گفت‌وگو با محسن ایمانخانی، سرپرست نویسندگان گل‌آموز

ریتم و محتوا برای ما خیلی مهم است

محسن ایمانخانی متولد سال 1353 است. در رشته ادبیات نمایشی از دانشکده هنر و معماری فارغ‌التحصیل شده و حرفه اصلی‌اش طراحی و ساخت عروسک و کارگردانی نمایش‌های عروسکی است و از سال 71 به‌طور حرفه‌ای فعالیت خود را در این زمینه شروع کرده. در برنامه «گل‌آموز» علاوه بر طراحی عروسک، سرپرستی نویسندگان را نیز بر عهده دارد.
کد خبر: ۴۱۲۰۹۷

از کی به این گروه پیوستید؟

من در دوره نوروزی گل‌آموز به عنوان صداپیشه و سازنده عروسک به برنامه اضافه شدم. در سری اردیبهشت و خرداد به عنوان سرپرست نویسندگان فعالیتم را ادامه دادم.

چگونه شد که سرپرستی نویسندگان گل‌آموز را قبول کردید؟

در سری نوروز با نویسندگان مختلف کار کرده بودم و با توجه به آشنایی که با فضای کار پیدا کرده بودم، خانم روستاپور این مسوولیت را به من سپردند که هماهنگی بین نویسنده‌هایی که قرار است بنویسند را برقرار و ایده‌ها را یکدست کنم، تا فضای کار یکپارچه‌ای داشته باشیم.

اعضای گروه نویسندگان این برنامه چه کسانی هستند؟

خانم‌ها غزاله مرادیان و اکرم اصغری، آقای مجتبی معاف و خود بنده.

آیا سرپرستی شما فقط حالت نظارتی دارد یا خودتان هم در نویسندگی متن‌ها مشارکت دارید؟

در نویسندگی هم مشارکت دارم. من بیشتر سعی می‌کردم در جلساتی که با بچه‌های نویسنده داریم، ایده‌ها را بیاورم و به عنوان سرپرست، فضای کلی کار را به آنها منتقل کنم. چون برنامه یک کار آموزشی است و در آن محتوا و ریتم برای ما خیلی مهم است بیشتر سعی می‌کردم این خط‌و‌خطوط را مشخص کنم تا برنامه از آن فضا خارج نشود.

آیا برای نویسندگی این برنامه تحقیقات هم صورت گرفته است؟

بله. چون منابع ما کتب درسی دانش‌آموزان در دوره ابتدایی است ما مجبور بودیم در تمام قسمت‌ها جلوه‌ای از خود کتاب‌های درسی داشته باشیم و در داستان‌هایمان سعی کردیم به صورت غیرمستقیم به مفاهیم داخل کتاب‌ها اشاره کنیم. در کنار سرفصل‌های درسی اشاره به نکات اخلاقی هم مدنظر بوده، اما با توجه به این که هدف برنامه بیشتر مباحث درسی کودکان بوده بر همین مورد بیشتر معطوف شده است.

نویسندگی برنامه گل‌آموز چه تفاوتی با کار‌های دیگری که انجام داده‌اید، داشت؟

یکی از ویژگی‌هایی که داشت این بود که فاصله نگارش متن با اجرا خیلی کم بود. گروهی که با آنها کار می‌کردیم خیلی در پرورش یافتن متن‌ها دست داشتند. ما سیناپس را به گروه می‌دادیم و در یک تعامل گروه، متن‌ها پرورش پیدا می‌کرد و در واقع این چیزی که شما می‌بینید حاصل همکاری گروه بعد از نگارش متن است.

در نویسندگی این برنامه با محدودیت یا مشکلاتی هم مواجه‌بودید؟

یکی از محدودیت‌هایی که داریم این است که فضا فقط یک لوکیشن دارد که همان محله گل‌آموز است و نمای خارجی یا لوکیشن مختلف نداشتیم. مشکل دیگری که هست، ما محدود بودیم به کتب درسی و به‌همین خاطر یک مقدار دست گروه در نویسندگی بسته بود.

در این سری از برنامه چه تغییراتی در کاراکتر‌های برنامه رخ‌داده است؟

نوآوری که در این دوره از برنامه کردیم ورود کاراکتر سامان بود که خواهرزاده خاله ساراست و یک شخصیت عروسکی به نام مویز که از توی نقاشی‌های خاله سارا بیرون آمده است.

نویسندگی برای عروسک‌ها چگونه است. آیا اول متن نوشته می‌شود و بر اساس آن عروسک ساخته می‌شود یا طور دیگری است؟

دو کاراکتر از عروسک‌ها که از برنامه نوروز اضافه شدند به نام خانم پاک کن و آقای مداد که خب جا افتاده بودند و همراه خاله سارا به محله جدید آمدند. در فضای جدید چون دکور گسترده‌تری داشتیم خواستیم تا یک کاراکتر انسانی و یک شخصیت عروسکی هم داشته باشیم تا بتوانیم هم تنوع در متن‌هایمان به وجود بیاوریم و هم تنوع حرکتی داشته باشیم.

به همین منظور شخصیت سامان را طراحی کردیم که به دلایلی مدتی مجبور شده با خاله سارا زندگی کند و عروسک مویز را آوردیم و مبنا را بر این گذاشتیم، چون شخصیتی است که از توی نقاشی‌های بچگی خاله سارا بیرون آمده و خیلی چیز‌ها را نمی‌داند، بر همین اساس می‌توانیم خیلی از مسائل را به شکل غیرمستقیم به بچه‌ها آموزش دهیم.

پس طرح کلی را که مشخص کردیم داستان‌ها را بر اساس این کاراکتر‌ها چیدیم. کار ساخت عروسک و نوشتن متن هم تقریبا به صورت همزمان صورت می‌گرفت.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها