ضرورت رقابت برای هنرمندان تلویزیونی
در حال حاضر با توجه به تنوع محصولات نمایشی تلویزیون شامل سریالها، تلهفیلمها و... بیشتر از همیشه جای خالی جشنوارهای احساس میشود که با سیاستی درست و اصولی، در شأن تلویزیون به عنوان رسانه ملی، برگزیدگانش معرفی کند. البته باید گفت که منظورمان از «فقدان یک رویداد» این نیست که هیچ برنامهای برای تجلیل از برنامهسازان تلویزیونی وجود ندارد (مثلا جشنواره دوسالانه برای تله فیلم ها را داریم) بلکه میخواهیم بگوییم جشنوارهای استاندارد که در تاریخی مشخص و ثابت برگزار شود، داوران زبدهای در آن حضور داشته باشند و کل محصولات سالانه تلویزیون را پوشش دهد، در واقع نیست.
بهتر است موضوع را از زاویهای دیگر بررسی کنیم تا اهمیتش بیش از پیش مشخص شود. در حال حاضر بسیاری از فیلمسازان مهم و توانای سینما و تئاتر، در تلویزیون مشغول فعالیت هستند.
برخی از آنها در تجربههای تلویزیونیشان گامهایی مهمتر از عرصههای دیگر برداشتهاند ـ مثل کیانوش عیاری که با سریال «روزگار قریب» بسیار بیشتر از فیلمهای اخیری که ساخته اعتبار یافت ـ و برخی دیگر ناکام بودهاند.
با این حال اگر فرض کنیم یک بازیگر یا کارگردان مطرح حاضر میشود یک تلهفیلم کار کند، آیا تأثیر این تلهفیلم باید در همین حد باشد که یک یا دو بار از تلویزیون پخش و سپس به آرشیو سازمان منتقل شود؟
ضرورت برگزاری جشنوارهای برای ارزیابی کموکیف تلهفیلمها ـ که تعدادشان در سال بسیار بیشتر از فیلمهای سینمایی است ـ از آن روست که سازنده یک فیلم تلویزیونی بداند کارش علاوه بر این که قرار است از فلان شبکه در ساعتی مشخص پخش شود، از سوی کارشناسان و داوران نیز دیده و داوری خواهد شد.
در حال حاضر یک بحث انحرافی در مجامع و برخی نشریات مطرح است که میگویند اهالی سینما برای زنگ تفریح به تلویزیون میآیند و بیشتر آنها انگیزهشان از کار در تلویزیون، انگیزه مالی است. به فرض این که چنین دیدگاه بدبینانهای را هم بپذیریم باید توجه داشته باشیم در صورت داشتن جشنوارهای منسجم، آنگاه کسی که در فرصت بیکاریاش در سینما با انگیزههای مالی به تلویزیون آمده همواره حواسش است که فیلمی خواهد ساخت در کنار مجموعه آثار دیگر آن سال مورد داوری قرار خواهد گرفت.
در ایام دهه فجر، مهمترین رویداد سینمایی کشور برگزار میشود. همین سابقه و نظمی که در برگزاری سالانه جشنواره فیلم فجر وجود دارد، بسیاری از اهالی سینما را درحین کار، با شرایطی کاملا حرفهای روبهرو میکند که در هر لحظه از کارشان بدانند در عرصه یک رقابت فعالند.
آیا فکر میکنید فیلمساز، بازیگر، تدوینگر یا آهنگسازی باشد که در زمان کارش روی یک فیلم، اعتنایی به جشنواره نکند؟ خب با وجود تأثیرگذاری بسیار بیشتر تلویزیون و نیز اهمیتی که در عرصه فرهنگسازی دارد، چرا نباید جشنوارهای معتبر و منظم وجود داشته باشد؟ جشنوارهای در بررسی و مرور محصولات سالانه تلویزیونی در چند نوبت برگزار شد که با همه نارساییها و کاستیهایش تا مدتها خبرساز بود.
حال تصور کنید در تقویم سالانه تلویزیون، زمانی مشخص برای ارزیابی آثار نمایشی باشد. چقدر در آن صورت این رویداد فرهنگی میتواند ثمرات خیری داشته باشد؛ از دعوت هنرمندان تلویزیون به یک عرصه رقابتی گرفته تا بالا بردن کیفیت و استاندارد محصولات و البته مهمتر از همه احترام به جایگاه تلویزیون با میزان تأثیرگذاری بیشتر
بر مردم.
امان جلیلیان
