معامله نقد

سر صبح که ایمیل هایت (رایانامه‌هایت!) را بررسی می‌کنی می‌بینی آقای الف یکی از دوستان یادت کرده و برایت رایانامه‌ای ارسال کرده است.
کد خبر: ۴۱۱۳۷۳

وقتی بازش می‌کنی می‌بینی رایانامه فوق‌الاشاره به شیوه ارسال همگانی (سند توآل خودمان) برای نیم میلیون نفر حتی برای کسی که یک بار از دم یک کتابفروشی رد شده و یک کتاب شعر خریده است، ارسال شده است!

مضمون نامه این است که نقد دوست عزیزم آقای ب را بر مجموعه شعر‌/‌ مجموعه داستان ‌/‌ رمان من در فلان نشریه چاپی یا الکترونیکی بخوانید. فردا یا پس‌فردایش رایانامه‌ای از آقای ب دریافت می‌کنی که شما را به خواندن نقد آقای الف بر کتابش دعوت کرده است. وقتی هر دو نقد را می‌خوانید می‌بینید آقای الف، آقای ب را با مهربانی ناقدانه‌ای مورد التفات قرار داده است و از ابداعات و اکتشافات در عالم شعر و داستان صحبت‌ها کرده است و متقابلا آقای ب نیز همین زحمت را کشیده است.

مچ‌گیری‌های سختگیرانه

یکی از مباحث جدی و همیشه مناقشه‌آمیز در ادبیات موضوع سرقت ادبی است. درباره این که سرقت ادبی چیست، حد و حدود آن کجاست و چگونه می‌توان تاثیرپذیری‌های ادبی را از سرقت ادبی تمیز داد همیشه بحث بوده است و خواهد بود.

اخیرا وبلاگ‌هایی در فضای مجازی ایجاد شده است که هدف آنها بنا به ادعای نویسندگانشان این است که مچ شاعران را بگیرند و سرقت‌های ادبی را افشا کنند. تا این جای کار به نظر می‌رسد کسی با اصل ماجرا مشکلی ندارد اما مساله از جایی شروع می‌شود که قضیه حالت انتقامجویی شخصی و کوبیدن یک شاعر به هر قیمتی به خود می‌گیرد. بر این اساس هر کلمه یا اشاره یا تصویری که در شعر شاعری وجود دارد و نشانه یا شباهتی از آن در شعر شاعری دیگر نیز وجود داشته باشد اتهام سرقت ادبی به خود می‌گیرد و برخی از این اتهام‌ها گاه آن قدر بعید است که باید برای کشف سرقت ادعایی به رمل و اسطرلاب متوسل شد.

از روس‌ها تقلید کنیم

خبرگزاری کتاب ایران خبری منتشر کرده بود مبنی بر این که برای دریافت جایزه «کتاب بزرگ» روسیه، 10 رمان رقابت دارند و برندگان این جایزه براساس رای خوانندگان در سامانه این جایزه معرفی می‌شوند و اسامی آنها در ماه نوامبر (آبان) و در مراسم اهدای جایزه اعلام خواهد شد. به 3 نفر از برندگان برتر این رقابت، جایزه ویژه خوانندگان اهدا می‌شود.

از ویژگی‌های امسال این جایزه این است که همراه رای خوانندگان، نظر 100 داور از نقاط مختلف روسیه نیز جمع‌آوری می‌شود. این داوران مجموعه‌ای از ادیبان، شخصیت‌های سیاسی و دولتی و روزنامه‌نگاران را در بر می‌گیرد.

به نظر می‌رسد بد نیست یک بار به این شیوه در انتخاب کتاب‌های ادبی در جایزه‌های رسمی کشور که هر سال
به دلیل ناتوانی داوران در تشخیص کتاب برتر به هیچ کتابی اهدا نمی‌شود، تاسی شود، شاید افاقه کرد.

آرش شفاعی
جام‌جم

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها