پایان3 روز ضیافت الهی در مساجد کشور

پرسش درباره مبداء و معاد، اصلی‌ترین مسائل زندگی هر انسان است، اما غالب انسان‌ها آگاهانه یا ناآگاهانه سعی در فراموشی این مسائل دارند و خود را با مسائل و دغدغه‌های روزمره؛ مسائلی چون درآمد بیشتر، زندگی مرفه‌تر، گذراندن واحد‌های درسی دانشگاه، سفرهای تفریحی، پرداختن به مشغله‌های سیاسی، ورزشی و... سرگرم می‌کنند، چرا که پاسخ مسائل بنیادینی چون مبداء و معاد، پاسخی سهل و آسان نیست، بلکه این مسائل قادرند ذهن و روح انسان را برای همه ایام عمر مشغول خود گرداند.

اعمال مستحب و واجب دینی ای چون نماز، روزه، اعتکاف و... اساسا یک فراخوان و دعوت است؛ دعوت انسان‌ها به دقایقی، ساعاتی یا ایامی بیرون آمدن از این چرخه مسائل روزمره و تامل پیرامون مسائل بنیادین.

البته تامل و تفکر – که در دین محمد(ص) بالاترین عبادت‌ها دانسته شده- در باب مسائل بنیادین بستر و زمینه مطلوب خود را می‌طلبد؛ دمی آسایش و ایامی مفارقت از ازدحام فیزیکی و فکری دنیا و مافیها و حضور در ضیافت الهی. 3 روز اقامت در خانه خدا، در حال روزه، به معنای کامل، تحقق این ضیافت است.

هرچند عبادات با صرف اعمال جسمانی و بدون حضور قلب چندان مطلوب تلقی نمی‌شود، اما نباید منکر این شد که حضور فیزیکی در عبادتگاه، خود مقدمه‌ای است برای توجه و حضور قلب و وقتی این حضور جسمانی با دل کندن از لذایذ جسمانی از جمله خوردن و نوشیدن ـ‌ به واسطه روزه داری ـ همراه شد، قلب هرچه بیشتر آماده دریافت نور معرفت الهی می‌گردد.

ایام البیض ماه رجب دیروز به فرجام رسید. این ایام به لحاظ تعداد، 3 روز بیشتر نبود، ولی درون آنان‌که با فراخوان الهی در این ضیافت حاضر شدند، تحولی ایجاد شد که در روند روزمره زندگی، شاید طی یک‌سال نیز میسر نبود.

حسین برید/ جام جم