باید کتابم را دوباره بخوانم

به نظر من، داوران پولیتزر در انتخاب‌های خود همیشه به شیوه التقاطی عمل کرده‌اند. مثلا، سال گذشته کتابی را برگزیده بودند ـ رمان کم حجم دوره‌گرد‌ها اثر پل‌ هاردینگ ـ که توجه چندانی را به خودش جلب نکرده بود و از برخی جهات رمان بی‌سر و صدایی بود، هرچند البته رمان خیلی خوبی بود. جونو دیاس هم که نویسنده شناخته‌شده‌ای است، برنده جایزه پولیتزر شده است. پولیتزری‌ها تاکنون به طیف وسیعی از کتاب‌ها توجه نشان داده‌اند.

کمی‌ خودخواهانه است که آدم بخواهد فکر کند چون بنیاد پولیتزر اثری از او را انتخاب کرده، پس بنابراین با یک نگرش جدید دارد به ادبیات داستانی نگاه می‌کند. خیلی عجیب است که اینها جایزه پولیتزر داستانی را به من داده‌اند. بیشتر امیدوار بودم که پولیتزر روزنامه‌نگاری را به من بدهند. پولیتزر روزنامه‌نگاری هم داریم و یک روزنامه‌نگار می‌تواند با تلاش و کار سخت آن را به دست بیاورد، ولی این که پولیتزر داستانی را برده‌ام، برایم باورنکردنی است.

جایزه‌ای برای همه نویسندگان

جایزه پولیتزر (که تلفظ صحیح آن «پولیتسر» است) هر ساله علاوه بر ادبیات داستانی به رشته‌های دیگر هنری مثل نمایشنامه‌نویسی، آهنگسازی، روزنامه‌نگاری، شعر، تاریخ و کتاب‌های غیرداستانی تعلق می‌گیرد که در مجموع شامل 21 رشته اصلی و فرعی می‌شود.

در واقع این جایزه‌ای است که همه شاخه‌های نویسندگی را در برمی‌گیرد. 20 نفر از این برندگان هر یک 10 هزار دلار (معادل تقریبی 10 میلیون تومان) وجه نقد دریافت می‌کنند به جز رشته «خدمات عمومی» در بخش روزنامه‌نگاری که یک مدال طلا دریافت می‌کند و معمولا هم به یک روزنامه داده می‌شود.

امسال پولیتزر نمایشنامه‌نویسی به بروس نوریس (کلیمبورن پارک) و پولیتزر شعر هم به کی رایان رسید و ران چرنو برای نوشتن بیوگرافی جورج واشنگتن، پولیتزر بیوگرافی را از آن خود کرد و جایزه ادبیات غیرداستانی را یک نویسنده هندی‌تبار به نام سیدارتا موخرجی برای نوشتن کتاب سلطان همه بیماری‌ها: بیوگرافی سرطان از آن خود کرد.

وال استریت ژورنال / مترجم: فرشید عطایی