پاسخگویی صادقانه

در پاسخگویی مسوولان به مردم ، شاخص و معیاری لازم است تا عملکردها براساس آن ارزیابی شوند.

کد خبر: ۳۹۱۰۵

مهمترین شاخص برای ارزیابی مفید بودن عملکردها چشم انداز جمهوری اسلامی است . چشم انداز ابلاغ شده برگرفته از اصول و آرمان های انقلاب اسلامی است و همه مسوولان و مدیران کشور با موارد آن آشنا بوده اند و طبیعی است که می باید رفتار خود را بر آن منطبق کرده باشند. بر این اساس ، میزان توفیق را می توان براساس انطباق عملکردها با چشم انداز، توصیف و ارزیابی کرد. همینطور میزان ناکارآمدی و عدم توفیق را می توان متناسب با میزان واگرایی از چشم انداز ارزیابی نمود. به همین دلیل مسوولان محترم بایستی در ارائه عملکرد خود علاوه بر ارائه اطلاعات و آمار، بحثی هم درباره انطباق رفتار و مواضع خود نسبت به چشم انداز (اصول و آرمان های جمهوری اسلامی) داشته باشند و صادقانه میزان توفیق و یا عدم توفیق خود را به مردم اعلام کنند. این موضوع فرصت خوبی را برای نشان دادن میزان صداقت مسوولان به مردم نیز بدست می دهد که مغتنم است . اما درباره اصل پاسخگویی ذکر یکی دو نکته لازم است . در مقوله پاسخگویی ، افراد به 2 دسته تقسیم می شوند: دسته اول کسانی هستند که تمامی رفتارهای خود را به منابع درونی نسبت می دهند. به عبارت دیگر منبع کنترل رفتار و اسنادهای آنها درونی است . این دسته از انسان ها حتی شرایط و موقعیت های تاثیرگذار بیرونی را نیز درونی کرده و به خود نسبت می دهند. در مقابل انسان هایی هستند که اسنادها و منبع کنترل آنها، بیرونی است . آنها تمامی رفتارهای خوب خود را به درون و تمامی رفتارهای نامناسب خود را به شرایط و موقعیت های درونی نسبت می دهند. ملاحظه می شود که هر 2 دسته در افراط و تفریط بسر می برند و انسان های متعادل در حد وسط قرار دارند. به عبارت دیگر کسانی که در حد وسط قرار دارند معتقدند که در مجموع، انسان مسوول و پاسخگوی تمامی رفتار خویش است و باید نتایج و عواقب خوب و بد رفتار خویش را بپذیرد. انسان متعادل و صادق پس از آن که این اصل را درباره رفتار خویش می پذیرد، به موانع و موارد تسهیل کننده عملکرد خویش نیز توجه خواهد داشت . طبیعی است در این صورت ضمن آن که خود را پاسخگو می داند، شدت و ضعف رفتار خود را با توجه به منابع درونی و بیرونی ، به طور واقع بینانه ای تبیین می کند. بر این اساس ذکر این نکته لازم است که همه مسوولان باید توجه داشته باشند که باوجود شرایط بیرونی و تاثیرگذاری آنها، مسوول تمامی رفتارهای خود هستند. آنها نمی توانند عدم توفیق خود را در برخی از زمینه ها به دیگران نسبت دهند و جمله ((نمی گذارند)) را تکرار نمایند و در مقابل ، توفیقات خود را صرفا به خویش نسبت دهند. انصاف اقتضا می کند که در ارزیابی رفتار و عملکرد خویش ابتدا مسوولیت همه آن را بر عهده بگیریم و سپس موانع و عوامل پیشرفت را با دلایل متقن مورد توجه قرار دهیم . متاسفانه برخی عادت کرده اند که هر گونه ناکامی و ناکارآمدی را به دستگاه ها و افراد دیگر نسبت دهند، غافل از آن که مردم در ارزیابی های خویش براحتی میان متغیرهای گوناگون رابطه برقرار می کنند و میزان رابطه و یا عدم رابطه بین متغیرهای گوناگون را می سنجند. مردم هر گونه ادعایی را برای تبیین و توجیه رفتار مسوولان نمی پذیرند و سریع آن را مورد ارزیابی قرار می دهند و میزان صداقت و اخلاص افراد را درباره ارزیابی خویش تعیین می کنند. راه صحیح آن است که با پذیرفتن مسوولیت تمامی عملکرد خویش ، صادقانه و مطابق با واقعیت و استدلال منطقی ، شرایط درونی و بیرونی را مورد توجه قرار دهیم و همبستگی آنها را با نتیجه رفتار خویش مشخص کنیم و به سهولت نتایج رفتار خویش را به دیگران نسبت ندهیم . همه مسوولان در قبال مواضع و رفتارهای فردی و اجتماعی خویش مسوول و پاسخگو هستند و باید چگونگی و چرایی رفتار سیاسی ، اجتماعی و فرهنگی خود را در محضر خداوند متعال به مردم توضیح دهند. مردم داوران خوبی برای ارزیابی رفتار مدیران هستند و خداوند بزرگ نیز عالم به اسرار خفی و آشکار است.