دستان آلوده فرزند ناخلف

چرا پدرت را کشتی؟

مدت‌ها بود که با او مشکل داشتم و به قول معروف آب‌مان توی یک جوی نمی‌رفت. هر بار که پدرم را می‌دیدم نمی‌توانستم با او به خوبی و خوشی صحبت کنم، همیشه با هم دعوا می‌کردیم. او مدتی بود من را تحت فشار گذاشته بود و همین هم باعث شد دیگر نتوانم او را تحمل کنم.

پدرم2 همسر داشت و همیشه با همه درگیر بود اما مشکلش با من خیلی بیشتر بود. او می‌گفت من باید تحت نظر و گوش به فرمان او باشم و قبول نمی‌کرد روی پای خودم بایستم و برای خودم کار کنم. او می‌خواست من را مطیع خودش کند.

وقتی پدرم ازدواج مجدد کرد من پسری 7 ساله بودم و او می‌گفت نباید ما در زندگی‌اش دخالت کنیم اما همیشه با مادرم مشکل داشت و این آتش دامن ما را هم گرفت.

مادرم زنی مهربان بود و پدرم را هم دوست داشت اما پدر می‌گفت یک زن برای او کافی نیست.

وقتی بزرگ شدم به خانه آنها می‌رفتم. همسر دوم پدرم هم از مادرم پیرتر بود و هم از پدرم اما نمی‌دانم چرا پدرم با او ازدواج کرد. من چند خواهر و برادر از آن زن دارم و تا وقتی آزاد بودم مرتب به آنها سر می‌زدم.

او مغازه فروش لوازم یدکی ماشین داشت. درآمدی که پدرم داشت کفاف 2 خانواده را می‌داد. البته ما خودمان کار می‌کردیم.

من ماشین داشتم و با ماشینم کار می‌کردم. صبح‌ها به یک شرکت می‌رفتم و در آنجا مشغول بودم، بعد از ظهر‌ها چند ساعتی استراحت می‌کردم و بعد دوباره سر کار می‌رفتم. من در شیفت شب یک آژانس کار می‌کردم اما پدرم اصرار داشت به مغازه او بروم. سعی می‌کردم پدرم را قانع کنم که ما نمی‌توانیم با هم کار کنیم اما او روی حرفش
اصرار داشت.

او فکر می‌کرد مادرم می‌خواهد من را از او جدا کند در صورتی که این طور نبود من خودم می‌خواستم کنار مادرم باشم و چون پدرم با ازدواج مجددش باعث رنجش مادرم شده بود نمی‌توانستم پدرم را ببخشم. دوست نداشتم با او کار کنم.

پدرم می‌گفت با این کاری که تو داری نمی‌توانی زندگی خوبی داشته باشی، نمی‌دانم او واقعا به خاطر این‌که من را دوست داشت این کار را می‌کرد یا لجبازی با مادرم باعث می‌شد چنین خواسته‌ای داشته باشد. به هر حال این کارش من را به شدت آزار می‌داد.

نه آن طور که شما فکر می‌کنید. قبل از این‌که پدرم برای خرید به بندرعباس برود از من خواست موقع برگشتنش دنبال او بروم. من هم آن شب با خودم گفتم کار را تمام می‌کنم. نوشیدنی خریدم و برای این‌که پدرم را مسموم کنم مقداری سم در آن ریختم.

در فرودگاه وقتی پدرم را سوار کردم آبمیوه را به او دادم اما همین که آن را خورد پشیمان شدم و تصمیم گرفتم او
را نکشم.

آن شب وقتی پدرم را سوار ماشین کردم او دوباره به من گفت باید در مغازه او مشغول شوم اما من قبول نکردم و گفتم باید سر کار خودم باشم. پدرم یک بار دیگر تهدیدم کرد و همین موضوع من را عصبانی کرد. تصمیم گرفتم او را بکشم. نوشیدنی مسموم را به او دادم وقتی پدرم آن را نوشید از حال رفت.

بعد از این‌که دیدم پدرم رنگش پریده است ناراحت شدم، تصمیم گرفتم او را نجات دهم. او را به بیمارستان بردم و کمک خواستم اما کسی حاضر نشد کمکم کند. بعد از یک ساعت که پدرم در ماشین مانده بود او را با کمک 2 نگهبان روی تخت بیمارستان گذاشتم.

دکتر اورژانس هم وقتی آمد که کار از کار گذشته بود. آن بیمارستان حاضر نشد به پدرم کمک کند و در نهایت پزشک اورژانس گفت پدرم در حال مرگ است و من باید او را به بیمارستان دیگری ببرم.

او را دوباره سوار ماشین کردم تا به بیمارستان دیگری برویم اما با خود گفتم اگر این کار را بکنم حتما بعد از این‌که حالش خوب شد من را به عنوان کسی که قصد داشت او را بکشد معرفی می‌کند و شرایط برایم سخت می‌شود. چاره‌ای نبود بجز این‌که او را بکشم.

چون می‌ترسیدم برایم دردسر درست شود. با خود گفتم اگر در زیر زمین خانه نامادری‌ام او را بکشم کسی نمی‌فهمد که کار من بوده است، به همین خاطر هم وقتی پدرم را به زیرزمین بردم کیسه‌ای دور سرش پیچاندم و او را به قتل رساندم.

خیلی وضعیت بدی داشتم نمی‌توانستم کاری بکنم و وقتی خواهرم به زیرزمین آمد خیلی ترسیدم.

هر آنچه رشته بودم پنبه شده بود. چاره‌ای نداشتم جز این‌که او را بکشم. اما خدا را شکر او داد و فریاد کرد و نامادری‌ام آمد و من مرتکب قتل دیگری نشدم.

اگر ترس بر من غلبه نکرده بود من تبدیل به یک جنایتکار نمی‌شدم، ای کاش می‌توانستم خودم را کنترل کنم و این موضوع پیش نمی‌آمد. من از خواهران و برادرانم خجالت می‌کشم مخصوصا از آن خواهرم که سعی کردم بکشمش. من این کار را کردم و او از گناه من گذشت و این بزرگ‌ترین مجازات برای من بود.