پرواز با میلوش فورمن بر فراز...

فورمن برای یک فیلم دیگر هم کاملا در یادها مانده و آن فیلم «آمادئوس» است. فیلمی کاملا شاعرانه و رمانتیک که در نقطه مقابل آن فیلم رئال، عصیانی و پرتنش قبلی قرار می‌گیرد و البته این تنها سینما دوستان نبودند که از این دو فیلم لذت بردند که اعضای آکادمی اسکار هم به احترام این دو فیلم کلاه از سر برداشتند و جایزه بهترین کارگردانی را هر دو بار با خاطری آسوده به او تقدیم کردند. و باز هم البته؛ این تنها اعضای آکادمی اسکار نبودند، که این دو فیلم به عنوان فیلم‌های محبوب مردم هم انتخاب شدند. فورمن جایزه گلدن گلوب، جشنواره کن، برلین، بفتا، سزار، آکادمی فیلم اروپا و شیر چک را در کارنامه‌اش دارد.

پرواز بر فراز آشیانه فاخته سال 1975 با اقتباس از رمان تحسین‌برانگیز کن کیسی ساخته شد و جزو معدود فیلم‌هایی است که خوره‌های ادبیات که از هیچ فیلمی به اندازه کتاب آن لذت نمی‌برند، آن را در عین وفاداری کامل به کتاب، بازگوکننده حس و فضا و روح رمان دانستند. به همین دلیل جای تعجب ندارد اگر بدانیم که او جایزه اسکار برای بهترین فیلمنامه اقتباسی را هم در آن سال گرفت. قدرت فیلم آنقدر بود که جایزه بهترین بازیگر مرد را برای جک نیکلسون و بهترین بازیگر زن را هم برای لوییس فلچر به ارمغان آورد.

فیلم آمادئوس هم که به زندگی موتسارت موسیقیدان بزرگ اتریشی نگاهی داشت سال 1984 سروصدای زیادی در جهان به پا کرد. او سال 1999 هم برای فیلم «مرد روی ماه» که بر مبنای زندگی بازیگر مشهور نقش‌های کمدی اندی کافمن ساخت، جایزه گلدن گلوب را نصیب جیم‌کری کرد. سال 2006 هم در «اشباح گویا» با نگاهی به زندگی فرانسیسکو گویا، نقاش اسپانیایی با درخشش ناتالی پورتمن نشان داد که می‌توان کم و گزیده گفت.

مازیار متانت / جام‌جم