خدر همچنین احساسش را در مورد زندانی بودن در گوانتانامو گفت :می دانی که هیچ جا نمی توانی بروی و تحت کنترل بی چون و چرای کسی هستی که دارد از تو بازجویی می کندهمه چیز در دستان اوست.
ممکن است حداکثر همکاری را با او بکنی اما یک بار به او بگویی
«امریکایی احمق» ، یا چیزی که شخصی است ، و همین کافی است تا به وزارت دفاع بنویسد که این شخص همکاری نمی کند آن وقت انسان را 2 یا 3سال نگه می دارند.
خدر گفت: خود بازجوها این موضوع را به او گفته اند.
او گفت: اگر بعضی از زندانیان سرسختی می کردند اما بازجوها دوستشان می داشتند ، آزاد می شدند.
خدر گفت : مدت سه ماه با زندانیان دیگر می جوشید اما از این که نمی توانست از آنان حرف بکشد
چنان ناامید شده بود که یک بار می خواست خود را دار بزند.
در نتیجه او را به قسمت روانی های
زندان بروند مدتها به تقاضاهای او برای آزادی توجه نمی کردند.
«آنها همیشه می گفتند: زندگی خوبی داری ، مدت کمی اینجا هستی و بعد می روی پی کارت ، با
پول و همه چیز».
بالاخره کار به جایی رسید که به آنها گفتم :«پول را بگیرید و برای خودتان نگهدارید ، فقط بگذارید
بروم اگر در طول یک هفته آزادم نکنید موضوع را به هر کس که به اینجا بیاید ، اعضای کمیته
بین المللی صلیب سرخ ، کانادایی ها و حتی اعضای پارلمان می گویم».
گفته می شود احمد سعید ، پدر کانادایی مصری خدر ، از مقامات ارشد القاعده بود که در دهه 1980 خانواده اش را به پاکستان و از آنجا به افغانستان برد خدر گفته است که شخصا بن لادن رهبر القاعده را می شناخت.
او گفت گرچه نگران انتقامجویی القاعده یا سیا است اما معتقد است که اتفاقی جز آنچه که مقدر
است برایش رخ نخواهد داد.
زندانی سابق گوانتانامو از خشونت ها و بدرفتاری ها پرده برداشت