به گزارش ایسنا، این بیماری که در اکثر نقاط دنیا به استثنای قاره افریقا رخ داده است نوعی بیماری جهان گستر و فراگیر میباشد که تاکنون در بیش از 40 گونه از ماهیان دریایی و پرورشی جهان گزارش شده است.
این بیماری از سال 1382 و به دنبال وقوع تلفات عدیدهای که در ماهیان کفال دریای خزر مشاهده شده بود مورد توجه دقیق و بررسی محققان و کارشناسان موسسه تحقیقات شیلات ایران قرار گرفته و بررسیهای لازم در قالب یک طرح ملی در پژوهشکدههای سه استان شمالی کشور از سال 1385 به مرحله اجرا درآمده است.
نتایج این طرح ملی نشانگر وجود این عامل بیماریزا در منطقه بوده و به جز ایران در آبهای دریایی کشورهای منطقه مدیترانه همچون یونان، ترکیه، ایتالیا و فلسطین اشغالی نیز ردپای این بیماری به اثبات رسیده است.
با توجه به طبیعت ویروس عامل این بیماری، هیچگونه درمان موثری علیه آن در ماهیان مبتلا وجود ندارد لذا اجرای اقدامات اساسی در خصوص رعایت مدیریت بهداشتی و کاهش بار آلودگی دریا و استرس ناشی از آن اجرای برنامههای کنترل وپیشگیری از بروز بیماری و تلاش درجهت جلوگیری از انتقال آن به سایر گونههای اقتصادی دریای خزر،اساس و مبنای برنامههای اجرایی کشور باید قرار گیرد.
بی خطر بودن مصرف کفال ماهیان صید شده
بنابر اعلام محققان بخش بهداشت و بیماریهای آبزیان موسسه تحقیقات شیلات، در خصوص امکان انتقال این بیماری به انسان از طریق خوراکی و مصرف ماهیان مبتلا، مطالعات و بررسیهای انجام شده توسط محققان دنیا، تاکنون بیانگر آن است که در حال حاضر امکان انتقال بیماری به انسان از طریق خوراکی وجود ندارد زیرا سلولهای انسانی فاقد گیرندههای لازم جهت استقرار عامل بیماری در بدن انسان میباشند لذا در صورتی که ماهیان صید شده سالم بوده و فاقد علائم بالینی همچون اتساع محوطه شکمی، خونریزی جلدی و یا لاغری مفرط باشند و ویژگیهای ماهیان سالم همچون سلامت ظاهری و استحکام فلس ها، فقدان زخم وخونریزی، شفافیت چشم و آبششها و قوام گوشت در آنها مشاهده شد، مصرف ماهیان زنده صید شده برای مصرف کنندگان بلامانع خواهد بود.
همچنین مطالعات تکمیلی در خصوص ساخت کیت تشخیص سریع بیماری و نیز بررسیهای اپیدمیولوژیک برای شناخت بیشتر این بیماری توسط محققان موسسه تحقیقات شیلات ایران در دست اقدام میباشد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم