نذرم را می‌گیرم و قهرمان المپیک می‌شوم

مدال طلای گوانگجو را مدیون توانایی و روحیه‌ای می‌دانم که از ارادت به اهل بیت عصمت و بویژه حضرت زینب(س) برای من حاصل شده است. سال گذشته نذر خود را ادا کردم و همزمان با این که مدال طلای قهرمانی جهان را به ضریح ایشان تقدیم کردم، مدال طلای گوانگجو را هم طلب کردم. شرط وفای به عهد این بود که امسال هم نذرم را ادا می‌کردم و در عین حال‌ نذر کردم مدال طلای المپیک را بگیرم و نزد حضرت ببرم.

خرداد ماه آینده باید در رقابت‌های قهرمانی جهان که در کره جنوبی برگزار می‌شود، طلای خود را تکرار کنم و به فاصله کوتاهی یعنی یک‌ماه بعد از آن‌ باید با انتخاب کادر فنی، دو نفر از اعضای تیم ملی به رقابت‌های کسب سهمیه المپیک در باکو اعزام شوند تا دو سهمیه ممکن المپیک را برای ایران به ارمغان آورند. بعد از آن نیز با سعی و تلاشی بیشتر از قبل و برنامه‌ریزی کامل‌تر از گذشته، باید خود را مهیای حضوری قدرتمندانه در لندن کنیم. البته اگر خدای ناکرده در باکو موفق به کسب یک یا هر دو سهمیه نشویم، آخرین فرصت ما برای المپیکی شدن، مسابقه‌های گزینشی است که پاییز سال بعد در آسیا برگزار خواهد شد.

وزن چهارم یکی از دو وزن المپیکی ماست و خوشبختانه مدت‌هاست به عنوان نفر نخست وزن چهارم جهان معرفی می‌شوم. با توجه به این ‌که وزن طبیعی‌ام حدود 70 کیلو است و برای شرکت در این وزن تنها 2 کیلوگرم کم می‌کنم، امید زیادی دارم با حفظ آمادگی خود و ارتقای آن، سهمیه المپیک بگیرم و با کسب طلای لندن، کلکسیون افتخاراتم را تکمیل کنم. ضمن این که المپیک با وجود کیفیت ممتازش خوشبختانه ترافیک و کمیت پایین‌تری نسبت به رقابت‌های جهانی و حتی قهرمانی آسیا دارد و من می‌توانم با 4 پیروزی پیاپی مدال طلا بگیرم.

خوشبختانه حریف کره‌ای که در فینال بازی‌های آسیایی گوانگجو برای سومین بار به من باخت در مسابقه‌های انتخابی کشور کره، برنده مدال طلای المپیک را با قاطعیت شکست داده بود که این اتفاق نشان‌دهنده سطح ممتاز فعلی تکواندوی ایران در جهان است ولی از این نکته غافل نیستم که اگر در شرایط آرمانی قرار نداشته باشم در وهله اول همان حریف یا تکواندوکاران دیگر کره و سایر تکواندوکاران آسیایی و جهان برایم مشکل‌ساز خواهند شد.

فکر می‌کنم با ظهور جوانانی مثل میثم باقری که در نخستین حضور خود صاحب برنز جهانی شد و نقیب‌زاده که در اولین حضورش نقره دانشجویان جهان را گرفت، باید به آینده اوزان پایین هم امیدوار باشیم. خوشبختانه این گونه جوانان در مسابقه‌های لیگ هم بر این امیدواری‌ها می‌افزایند.

بله این درد در جریان مسابقه‌های گوانگجو به وجود آمد و در بازی‌های لیگ بدتر شد، ولی خوشبختانه زیارت اخیر، شرایط روحی و جسمی مناسبی برایم به وجود آورد و درد پهلویم کاملا از بین رفت تا بتوانم بدون هیچ مشکلی در خدمت تیم دانشگاه آزاد باشم.

قبل از شروع بازی‌های آسیایی بدون هیچ دلیلی و از طریق مطبوعات متوجه شدیم من و حسین تاجیک از دانشگاه اخراج شده‌ایم. بعد از این که چنین موضوعی رسانه‌ای شد، به ما اعلام کردند بیایید و با سپردن تعهد به دانشگاه برگردید ولی چنین بی‌احترامی و توهینی به نماینده‌های یک کشور که برای افتخار و سرافرازی میهن خود از جان‌مایه می‌گذارند برای من بسیار سخت و غیرقابل هضم بود و به همین دلیل‌ تصمیم گرفتم از دانشگاه تهران انصراف دهم و برای تحصیل در رشته خودم (کارشناسی تربیت بدنی) به دانشگاه آزاد برگردم که تعامل بسیار بهتری با قهرمانان مشغول به تحصیل خود دارد. ان‌شاءالله دوباره در دانشگاه آزاد درسم را آغاز می‌کنم و تا بالاترین مقطع ممکن ادامه خواهم داد.

من از سال 1380 که در ورزش قهرمانی حاضرم و مدال‌آوری می‌کنم هیچ مراسم تقدیر و اعطای پاداشی را از سوی مسوولان استانی خود به یاد نمی‌آورم و از این حیث قهرمانان تهرانی واقعا محرومند.