اگر آبی پیدا شود پاروزن ماهری هستم

هر چند کمتر کسی انتظار طلای مرا داشت ولی برای خودمان و کادر فنی تیم، محتمل و قابل پیش‌بینی بود که در کایاک 1000 متر یک نفره و 2 نفره، صاحب مدال باارزشی شویم. البته متاسفانه در 1000 متر 2 نفره، این اتفاق نیفتاد.

برایمان قابل پیش‌بینی بود که در 500 متر نخست مسیر مسابقه پیشتازی نکنم. در حقیقت مربی‌ها براساس مزیت نسبی بچه‌های ایرانی که برخورداری از غیرت و استقامت بالاتر است برنامه‌ریزی می‌کنند و من طبق برنامه‌ای که بارها آن را در تمرین‌هایم تکرار کردم، مسافت پایانی را با قدرت بالایی پارو زدم تا با اختلاف محسوسی قهرمان شوم.

بله تخصص من در 1000 متر است. البته مسابقه 500 متر کایاک در گوانگجو برگزار نشد.

البته این افتخار، به لطف زحمات بچه‌هایی به دست آمد که با کمترین دستمزد و چشمداشت ماه‌ها زحمت کشیدند و تمرین کردند و به اتفاق، از خط پایان گذشتیم.

بین 5/3 تا 4 ساعت.

لوتار شفر آلمانی در طول یک سالی که با تیم‌های ملی کانو و کایاک ایران کار کرد زحمات زیادی را متحمل شد. او از لحاظ ذهنی هم با بهره‌گیری از روان‌شناسان، مرا مهیای روبه‌رویی با شرایط متفاوت کرده بود و من برای متر به متر مسیر مسابقه‌ها، تصویر ذهنی داشتم.

3 دقیقه و 34 ثانیه که تابستان امسال در رقابت‌های قهرمانی جهان در کشور لهستان به دست آوردم.

من در رقابت‌های جهانی، نوزدهم شدم.

باید در مسابقه‌های زیر 23 ساله‌های جهان که در اسپانیا برگزار خواهد شد به میدان بروم و سپس خود را مهیای مسابقه‌های قهرمانی جهان کنم که ورودی المپیک لندن هم به شمار می‌رود.

هر چند تمرین‌ها و انگیزه‌های مشابهی با شادی دارم ولی همیشه از تجربه و روحیه ورزشکارانه او کمک گرفته‌ام.

نه برخلاف شادی، موفقیت‌های من کاملا تدریجی و مرحله به مرحله بوده است. برادران من از قهرمانان کانوپولو بودند ولی من چون علاقه‌ای به این رشته نداشتم، قایقم را عوض کرده و سوار کایاک شدم. بعد از قهرمانی در مسابقه‌های استان اصفهان به مسابقه‌های کشوری راه پیدا کردم و بعد از قهرمانی ایران،‌ قهرمان آسیا شدم.

البته 5 سالی است در تهران به همراه سایر ملی‌پوشان در اردوهای دریاچه آزادی تمرین می‌کنم. به هر حال، اگر زاینده‌رود آب داشته باشد، آنجا هم محل خوبی برای قایقرانی است و من هم پاروزن ماهری هستم. (با خنده)‌

در مسابقه‌های قهرمانی جهان، کسب سهمیه المپیک را دنبال می‌کنم. در المپیک هم تمام تلاشم را برای حضور در جمع 9 نفر فینالیست خواهم کرد. البته برای رسیدن به چنین توفیقی، فکر می‌کنم نیازمند رسیدن به رکوردی زیر 3 دقیقه و 30 ثانیه باشم که با کار و تمرین فراوان، چندان دور از دسترسم نیست. عزمم را کاملا جزم کرده‌ام و با وجود آن‌که به ملی‌پوشان، استراحتی یک ماه و نیمه تعلق گرفته است و لوتار شفر قرار است بعد از محرم به کشور برگردد ولی برنامه‌های شخصی تمرینی خود را آغاز کرده‌ام.

رشته ما هم سرعتی، هم قدرتی و هم استقامتی است و این بدنسازی بسیار دشواری را الزامی می‌کند.

2 سال لیگ قایقرانی برگزار شد ولی به دلیل در پیش بودن اردوهای بلندمدت رشته قایقرانی، این لیگ لغو شد. البته نمی‌شد به آن مسابقه‌ها به معنای واقعی نام لیگ گذاشت چون درآمدی برای قایقران‌ها نداشت و هر کسی به صرف عرق و تعصب استانی خود، تلاش می‌کرد.

اگر قایقرانی مدالی آسیایی یا جهانی دریافت کرد مثل سایر ورزشکاران جایزه و پاداش می‌گیرد در غیر این صورت هیچ درآمدی نخواهد داشت. البته ملی‌پوشان در زمان اردو، حقوق‌های ماهانه‌ای دریافت می‌کنند.

من و شادی ماهانه 400 هزار تومان دریافت می‌کردیم و بقیه زیر 300 هزار تومان. تعدادی مثل اعضای تیم 4 نفره کایاک که صاحب مدال برنز شدند نیز حدود 75 تا 100 هزار تومان دریافت می‌کردند.