فصل غم

ذوالجناح

در فرهنگ مردمی عاشورا «ذوالجناح» که نام اسب حضرت سیدالشهدا(ع) بود، مورد توجه خاص قرار گرفته است؛ به گونه‌ای که در بسیاری از سوگ سروده‌ها و آیین‌های مرتبط با کربلا مانند تعزیه، ذوالجناح جایگاهی خاص دارد. یکی از شاعرانی که غزلی زیبا و تاثیرگذار با همین رویکرد سروده؛ علیرضا فولادی است که در ششمین روز ماه محرم این غزل را با هم می‌خوانیم:
کد خبر: ۳۷۳۰۱۶

ذوالجناح آمد و آیینه زخم است تنش

هرچه آیینه به قربان چنین آمدنش

این زبان بسته، چه دیده ست که در ظهر عطش

چشمه در چشمه سرشک است زبان سخنش

بی‌سوار از سفر کرب و بلا آمده است

مثل باغی که به تاراج رود یاسمنش

وای،‌ ای وای، به خونی که حنایی شده است

جابه‌جای بدنش، یال‌ شکن در شکنش

با سکوتی به بلندای هزاران فریاد

نوحه می‌خواند و بانوی حرم، سینه‌زنش

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها