وقتی فواید سیستم فایل لینوکسی مشخص می‌شود!

پارتیشنی بین 12 تا 20گیگابایت برای سیستم‌عامل که به عنوان «/» (ریشه) خوانده می‌شود.

پارتیشن کوچک‌تری برای حافظه مجازی که معمولا 2 برابر حجم حافظه RAM بوده و SWAP نام دارد.

پارتیشن بزرگی برای مصارف شخصی که home/ نام دارد.

معمولا 20گیگابایت برای دایرکتوری ریشه کافی است، حتی اگر نرم‌افزارهای زیادی روی سیستم نصب کنید. از آنجا که سیستم فایل‌های ext3 و ext4 ـ که امروز سیستم فایل‌های معمول توزیع‌های لینوکسی هستند ـ از مکانیزم خودکار تمیزکردن استفاده می‌کنند، نیازی به defrag پارتیشن نیست. هر چند برای کارکرد صحیح، بهتر است همواره 25 تا 35 درصد از پارتیشن خالی باشد.

دایرکتوری home/ هم برای این منظور به کار می‌رود که داده‌های شخصی از جمله تصاویر، فیلم‌ها، موسیقی و... در آن قرار داده شود. این دایرکتوری مشابه دایرکتوری Users در ویندوز است. بهتر است این دایرکتوری را در پارتیشنی غیر از پارتیشن اصلی سیستم‌عامل خود قرار دهید تا در صورتی که مجبور به نصب دوباره سیستم‌عامل شدید، داده‌های شخصی از بین نروند. بنابراین گرفتن پشتیبان پیش از نصب برای این فولدر نیاز نیست.

در استفاده‌های بیشتر تجاری، از جمله وب سرورها، می‌توان باقی دایرکتوری‌های شلوغ و پرحجم را هم به پارتیشن‌های مختلف متصل کرد. به عنوان مثال، دایرکتوری usr/ برای برنامه‌ها، دایرکتوری var/www/ برای محتوای سرور وب، دایرکتوری tmp/ برای داده‌‌های موقت و دایرکتوری var/log/ برای سیاهه اعمال انجام شده در سیستم را می‌توان به پارتیشن‌ها و حتی دیسک‌های مختلف نسبت داد.