سمانه ششپری، تکواندوکار وزن سوم تیم ملی کشورمان در حالی که پیش از آغاز رقابتها امیدوار بود نخستین نشان طلای تکواندو بانوان را برای ایران به ارمغان بیاورد در دیدار نیمه نهایی مقابل «اینگوین» از ویتنام 16 بر 13 شکست خورد و نتوانست در فینال شانس خود را برای کسب مدال طلا بیازماید، اما به هر حال صاحب مدال برنز شد. گفتوگوی ما با این ملیپوش کشورمان را بخوانید.
برای کسب مدال طلا خیلی امیدوار بودی، قبل از شروع مسابقات حتی قول مدال طلا هم داده بودی، چه شد که به فینال نرسیدی؟
امیدواری ما واقعا به خاطر اعتماد به نفسی بود که پیدا کردیم، تا چند سال پیش تکواندو بانوان حرفی برای گفتن نداشت، اما حالا واقعا وضع فرق کرده و حریفان از نام ایران هراس دارند. البته ما با کمی بدشانسی و ناداوری برای رسیدن به مدال طلا مواجه شدیم. در هر صورت فکر میکنم که این کارنامه هم برای ما موفقیت محسوب میشد و میتوانیم امیدوار باشیم که در دورههای بعدی این مدالها را به طلا تبدیل کنیم.
چه چیز باعث شده تا حریفان، تکواندو ایران را در بخش بانوان بیشتر از قبل قبول داشته باشند؟
ببینید سطح بازیهای آسیایی خیلی بالاست، هیچ تیمی زنگ تفریح نیست، شاید تعداد مسابقات برای رسیدن به مدال کمتر باشد، اما کیفیت بیشتر است، ما هم در مسابقات بینالمللی مختلف پیش از بازیهای گوانگجو رشد کیفی تکواندو را در کشورمان نشان دادیم و حریفان تکواندو بانوان را باور کردند.
برای رسیدن به این هدف چقدر تمرین کردید؟
2 سال مداوم در اردو و تمرین بودیم، تمرینات واقعا سختی داشتیم، فشرده و سنگین، به نظر من تیمی که تکواندو به گوانگجو اعزام کرد از بهترین تیمهای اعزامی چند سال اخیر بود، همانطور که گفتم حتی شایستگی کسب مدال طلا را داشتیم و سعی خودمان را کردیم، اما در این زمینه موفق نبودیم.
از این به بعد برای پیشرفت بیشتر به چه امکاناتی نیاز است، به هر حال سطح توقع مردم افزایش پیدا کرده و علاقهمندی هم قطعا بیشتر میشود.
تمرینات مشترک با کشورهای صاحبنام در تکواندو و اردوهای برونمرزی به کسب شناخت بهتر حریفان و ارتقای سطح کیفی تکواندو ما موثر است، در این مدت هم با همین روشها توانستیم فاصله تکواندو ایران را با بهترینهای آسیا کم کنیم. باور کنید اگر این توجه ادامه داشته باشد ما توانایی خودنمایی در المپیک را هم داریم.
از نظر مربی و دانش فنی آنها کمبودی احساس نمیشود؟
این موفقیت مدیون یک سلسله فعالیت برنامهریزیشده و موثر بود، از سازمان تربیت بدنی گرفته که آقای سعیدلو واقعا حمایت و توجه خوبی داشتند تا فدراسیون که امکانات را فراهم کرد. مربیان هم سهم بسزایی داشتند، من قبلا هم گفتم که مربیان ایرانی در تکواندو از نظر دانش فنی چیزی از مربیان خارجی کمتر ندارند، ضمن این که این مربیان به خاطر آشنایی با زبان و فرهنگ ایران راحتتر با ملی پوشان ارتباط برقرار میکنند، ما واقعا مربی خوبی داریم و لازم است که از وی تشکر کنم.
برای کسانی که حالا با دیدن این رقابتها به تکواندو علاقهمند شدند توصیهای داری؟
تکواندو رشته سختی است، از این نظر که واقعا پشتکار میخواهد، اما زمینه پیشرفت هم هست، در تکواندو واقعا کسی که توانایی فنی و فیزیکی بالاتری دارد پیروز میشود، اما رشته هیجانانگیزی است که اگر علاقه باشد پیشرفت هم هست.
اولین هدفی که بعد از بازیهای آسیایی داری؟
مسابقات جهانی کره را در پیش داریم، هدف بعدی ما این رقابتهاست که امیدوارم بتوانم برای اولین بار در بخش بانوان مدال کسب کنم، بعد از آن هم که باید برای انتخابی کسب سهمیه المپیک آماده شویم.
حرف پایانیتان را میشنویم.
این دوره از بازیهای آسیایی نشان داد که اگر توجه و حمایت در ورزش بانوان وجود داشته باشد به این اعتمادها پاسخ داده میشود، امیدوارم که باز هم به بانوان ورزشکار اعتماد شود تا پیشرفت بیشتری را شاهد باشیم.
سارا احمدیان / جامجم
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم