الهه احمدی ، تیرانداز مدال‌آور کشورمان:

با برنامه‌ریزی 2 ساله به مدال رسیدیم

در مسیر تحول ورزش کشورمان در بازی‌های‌ آسیایی گوانگجو ، فدراسیون تیراندازی هم سهم بسزایی داشت.
کد خبر: ۳۷۰۰۲۰

 پیش از شروع مسابقات وقتی هاشمی، رئیس این فدراسیون با امیدواری وعده کسب مدال می‌داد کسی تصور نمی‌کرد تیراندازان ایرانی که از نظر امکانات نسبت به رشته‌های دیگر در مضیقه بودند، بتوانند در رقابت با بهترین‌های آسیا سربلند بیرون بیایند، اما این اتفاق افتاد، بخصوص در بخش بانوان با کسب 2 مدال برنز و نقره تیمی و یک نقره انفرادی کارنامه قابل قبولی از این تیم به جای ماند.

الهه احمدی ، تیرانداز ملی‌پوش کشورمان که در رقابت‌های تیمی موفق بود، در بخش انفرادی نیز در فینال 50 متر تپانچه 3 وضعیت در رقابت با 7 تیرانداز دیگر با کسب 688 امتیاز در رقابتی نزدیک با حریف چینی خود به مدال نقره دست یافت. با این بانوی تیرانداز موفق کشورمان در بازی‌های آسیایی گوانگجو درباره این رقابت‌ها و راهی که تا کسب مدال نقره پیموده گفت‌وگو کردیم، ما را همراهی کنید:

با حریف چینی رقابت نزدیکی برای کسب مدال طلا داشتی، فکر می‌کنی چه اتفاقی افتاد که تیراندازی ایران توانست در بازی‌های آسیایی کسب مدال را تجربه کند، اتفاقی که قبلا رخ نداده بود.

به نکته خوبی اشاره کردید، مدال نقره‌ام فقط حاصل تلاش من نبود، علتی که باعث شد تیراندازی ما شگفتی‌آفرین ظاهر شود زمینه‌سازی‌هایی بود که فدراسیون تیراندازی انجام داد وگرنه استعدادها که همان استعدادهای سال‌های پیش هستند که البته تعدادشان در ایران کم نیست اما برنامه‌ریزی و بسترسازی مناسب باعث شد که ما تحول را تجربه کنیم.

گفته می‌شود امکانات تیراندازی نسبت به رشته‌های دیگر کمتر بوده، این برنامه‌ریزی‌ها و بسترسازی‌ها شامل چه مواردی بود؟

ملی‌پوشان ما 2 سال است که در اردو هستند، در تورنمنت‌های مختلف بین‌المللی و اردهای برون‌مرزی شرکت کردند و همه این مسابقات به عنوان تدارکات بازی‌های آسیایی بود. شاید ما از نظر تفنگ و تجهیزات کمی مشکل داشتیم اما سالن‌های خوبی در سطح جهانی داریم که با بهترین کشورها در تیراندازی برابری می‌کند.

ظاهرا مربی خارجی تاثیر زیادی در آماده‌سازی شما داشت؟

خیلی، 2 سالی هست که ما از حضور «سوچک» مربی مجارستانی بهره می‌بریم که تجربه قهرمانی جهان و المپیک را دارد و کمک مربی ما خانم هاشمی که خودش عضو تیم ملی بوده، در مجموع به نظر من برای کسب این مدال‌ها یک برنامه‌ریزی جمعی صورت گرفته بود، فقط پول و بودجه نبود بلکه همه عوامل مثل دانه‌های زنجیر به هم پیوسته بودند.

چند سال برای کسب این مدال تلاش کردی؟

من 10 سال پیش وقتی فقط 19 سال داشتم در حالی که فکر نمی‌کردم در آینده آن را به‌طور حرفه‌ای ادامه دهم در کلاس‌های تیراندازی ثبت‌نام کردم، آن هم به واسطه حضور پدرم. او عضو تیم ملی بود و بعد هم در باشگاه نیروی زمینی ارتش سال‌ها مربیگری کرد. بنابراین به صورت تفریحی وارد این رشته شدم و بعد که مشخص شد استعداد هم دارم ادامه دادم. از سال 82 عضو تیم ملی هستم و شاید بتوانم بگویم که در این مدت منتظر چنین روزی بودم.

مهم‌ترین عنوان بین‌المللی که در این سال‌ها کسب کردی چه بود؟

خرداد امسال در مسابقات جهانی در همین رشته 3 وضعیت مدال برنز گرفتم.

سطح مسابقات گوانگجو چطور بود؟

این رقابت‌ها از سطح بالایی برخوردار بود و گواه آن رکوردهای ثبت شده است که چیزی کمتر از رکوردهای جهانی نداشت، ما از نظر تیمی خیلی خوب ظاهر شدیم و خوشبختانه با چین که قهرمان جهان و المپیک است اختلاف امتیازی کمی داشتیم، در بخش انفرادی هم که با اختلاف ناچیزی در فینال دوم شدم و در مجموع فکر می‌کنم مسابقات گوانگجو در تیراندازی فصل جدیدی را بویژه برای بانوان کشورمان باز کرد و اگر این توجه ادامه داشته باشد در آینده شاهد موفقیت‌های بیشتری خواهیم بود.

بازتاب این موفقیت‌ها صددرصد بانوان بیشتری را به تیراندازی علاقه‌مند می‌کند، در حقیقت در بازی‌های گوانگجو بانوان ناکامی‌های گذشته را به دست فراموشی سپردند. با این نظر موافق هستی؟

ببینید الان حدود یک سال و نیم است که در این زمینه اطلاع‌رسانی می‌شود، البته زمانی که من تیراندازی را شروع کردم این رشته، تنها رشته‌ای بود که در مسابقات برون‌مرزی در قسمت بانوان نماینده داشت، اما شناخت تا این حد نبود. نکته‌ای که خیلی باعث خوشحالی من است همین اطلاع‌رسانی است، مثلا دیدار فینال ما از تلویزیون پخش مستقیم شد، باور کنید این موضوع برای خود ما تعجب‌آور بود، اما همین مساله باعث ایجاد علاقه بین مردم می‌شود چون تا دیدن نباشد شناخت به وجود نمی‌آید، از نکات دیگر باید به تاثیری که روی مسوولان گذاشت اشاره کنم. آنها هم باور کردند که بانوان چیزی از آقایان برای رقابت کمتر ندارند، حتی بعضی از آنها بعد از کسب مدال نقره به من گفتند ما تازه فهمیدیم تیراندازی چقدر مشکل است که همین توجه باعث می‌شود به این بخش توان و بودجه بیشتری اختصاص بدهند.

بزرگ‌ترین آرزوی زندگی ورزشی‌ات بعد از کسب این مدال چیست؟

برای هر ورزشکاری حضور در المپیک جهانی بالاترین هدف است، اما در حال حاضر هدف مشترک ما، فدراسیون و مربیان موفقیت در 4 کاپ جهانی از اسفند 89 تا تیر 90 است که در صورت موفقیت می‌توانیم سهمیه حضور در المپیک را کسب کنیم.

سارا احمدیان 
جام‌جم

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها