تئاتر دینی به جشنواره محدود نشود

با این که نخستین جشنواره غیر رقابتی تئاتر حقیقت با اجرای ده‌ها نمایش صحنه‌ای، مجلس شبیه‌خوانی و آیین‌های نمایشی فردا به پایان می‌رسد، اما بحثی که هنوز پایان نگرفته، ضرورت و چگونگی برگزاری آن است.

اولین پرسش مطرح شده درباره تئاتر حقیقت، معنا و مفهوم آن است. وقتی از علی موذنی، دبیر جشنواره این سوال را پرسیدیم، پاسخ شنیدیم: نمایش‌هایی که در آن‌ها به مفاهیم قرآنی و زندگی و اندیشه‌های پیامبر گرامی اسلام(ص) و ائمه اطهار (ع) پرداخته می‌شود، همه در دایره تئاتر حقیقت جای می‌گیرند. سعید شاپوری، نویسنده و کارگردان تئاتر هم با اشاره به این که هدف تمام پیامبران هدایت انسان به سوی خداوند بوده است، در گفت‌وگو با «جام‌جم» می‌گوید: وقتی از تئاتر حقیقت یاد می‌کنیم، نمی‌توانیم هدفی جز این برایش در نظر بگیریم. در واقع تئاترهای دینی همه یک رویکرد دارند که بهتر است شاخه‌بندی نشوند و در دل یک جشنواره روی صحنه بروند.

از پاسخ شاپوری بر می‌آید که او با ادغام جشنواره‌های دینی که برای چند سال در گوشه و کنار کشور برگزار می‌شدند، موافق است؛ نظری که همراهان زیادی هم دارد. از جمله عبدالحی شماسی، دیگر نویسنده و کارگردان تئاتر کشور که در این باره می‌گوید: جمع شدن جشنواره‌های دینی در قالب جشنواره تئاتر حقیقت، اتفاق بسیار مثبتی است که علاوه بر فواید هنری و فرهنگی، باعث صرفه‌جویی در هزینه‌های هنرهای نمایشی کشور نیز می‌شود.

سیروس همتی، کارگردان جوان تئاتر نیز که با نمایش «ح دو چشم» در جشنواره تئاتر حقیقت حضور دارد، درباره تجمیع جشنواره‌های دینی می‌گوید: با این کار فضای جشنواره‌زدگی در تئاتر کشور کمرنگ می‌شود و امید می‌رود با اختصاص بودجه مناسب، در سال‌های آینده شاهد رشد کمی و کیفی جشنواره تئاتر حقیقت در کنار جشنواره فجر باشیم.

البته او بر یک وجه مثبت دیگر جشنواره تئاتر حقیقت نیز انگشت می‌گذارد و آن حمایت از اجرای عمومی نمایش‌های این رویداد است.

اما سعید تشکری، هنرمند مشهدی که با نمایش « تو آمدی که ارشیا شدم» در این جشنواره شرکت کرده است، آن خوشبینی سیروس همتی را ندارد. او می‌گوید: متاسفانه جشنواره تئاتر حقیقت آن بضاعتی را که انتظار می‌رفت، ندارد و این که چند جشنواره دینی را تعطیل کنیم تا به این رویداد برسیم، چندان توجیه‌پذیر نیست.

این نویسنده و کارگردان در حالی که از تعبیر شهید کردن برای تعطیلی جشنواره تئاتر رضوی یاد می‌کند، ادامه می‌دهد: حال که این کار انجام شده، حداقل باید به میزان جشنواره‌هایی که از دست داده‌ایم، سرمایه‌گذاری کنیم و بیشتر به سمت تولید نمایش‌های مذهبی و اجرای عمومی آنها برویم. سعید شاپوری هم دراین‌باره عقیده دارد: باید سعی کنیم تولید و اجرای آثار دینی و مذهبی را به ایام خاص و جشنواره حقیقت محدود نکنیم و آن را به جریانی مداوم در طول سال تبدیل کنیم.