ارزش این مدالها زمانی دوچندان میشود که بدانیم، تیراندازی بیشتر از سایر رشتهها از بابت تحریم ناحق مجامع بینالمللی علیه ایران متضرر شده است.
اسلحههایی که ملی پوشان ایران از آنها استفاده میکند قدیمی هستند و جالب آنکه تا قبل از اعزام، هیچ فشنگ مرغوبی هم در اختیار آنها قرار نگرفت تا با آنها تمرین کنند. هر چه بود همان فشنگهای ایرانی بود که به لحاظ کیفی اختلاف زیادی با آنچه در بازیهای آسیایی استفاده میشود، داشت. به عبارتی تیراندازان کشورمان در همین چند روزی که در گوانگجو مستقر بودند شانس تمرین با فشنگهای استاندارد بازیها را به دست آورند، البته آن هم با همان تفنگهای قدیمی شان.
اهمیت موضوع اینجاست که هر تفنگ با فشنگ خاصی هماهنگی دارد، اما این حساسیت را فقط حریفان ما داشتند و بچههای ما بهواسطه تحریم ها، فقط متکی بودند به همت و غیرتشان و آن توانمندی که در وجودشان داشتند.
مهدی هاشمی که احساس رضایت از موفقیت تیراندازان، در چهرهاش موج میزد، در گفتوگو با خبرنگار اعزامی جامجم گفت: «همه تعجب کردهاند از نتایج ایرانیها و از من میپرسند تیراندازان شما چطور با این محدودیتها مدال میگیرند و رتبههایشان در رده بندیها اکثرا تک رقمی است؟ واقعیت این است که ورزشکاران ما بیشتر از بقیه تلاش میکنند، انگیزه بالایی دارند و برخوردی اعتقادی با قضیه دارند. جهانیان باید بدانند ما با وجود همه این فشارها باز هم میتوانیم موفق باشیم و سربلند. این حقیقتی بود که ورزشکاران ما با مدالهایشان به زبان آوردند.»
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم