در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
خواندنی هفته
ژاک قضا و قدری و اربابش
«ژاک قضا و قدری و اربابش» کتابی است که از همان سطر ابتدایی تمام تصورات آدم را از روایت داستان به هم میریزد.کتاب با این که بیش از 200سال پیش و در قرن هجدهم نوشته شده اما با خواندنش گاهی آدم خیال میکند، دارد با یکی از همین بر و بچههای نسل سومی یکی به دو و جدل میکند.زبان طنز کتاب، طوری هست که آدم حتی اگر شب امتحانش هم باشد، سر کل بیفتد که تا ته ماجرا را نخوانده دست از سرش برندارد.
«چطور با هم آشنا شدند؟ اتفاقی، مثل همه. اسمشان چیست؟ مگر برایتان مهم است؟ از کجا میآیند؟ از همان دور و بر.کجا میروند؟ مگر کسی هم میداند کجا میرود؟»
رمان این طوری شروع میشود و سراسر داستان پر از طنز و شوخطبعی و ماجراهای خندهدار است. دنی دیدرو، نویسنده کتاب، در این رمان همه چیز را دست انداخته است و بیش از همه، خود شیوههای مرسوم داستاننویسی را، که با وجود این همه سال باز همه بدیع و غافلگیرکننده است. این رمان 4 شخصیت اصلی دارد؛ ژاک، اربابش، نویسنده و خواننده رمان، یعنی خود ما! سراسر داستان دیدرو خواننده را به بازی میگیرد.
آن هم نه به این صورت که گاهی توی قصه یادی هم از مخاطب خود بکند و داستان را برایش تعریف کند؛ بلکه خواننده در داستان کاملا فعال است و گاهی حتی با نویسنده سر ماجرای قصه و شخصیتها جر و بحث میکند و چانه میزند.
رمان «ژاک قضا و قدری و اربابش» زبان خیلی سادهای دارد اما با همان زبان ساده و وسط غشغش خندههایی که ایجاد میکند تمام ساختارهای ذهنی و اصول و ارزشهای آدم را به هم میریزد.
در حال حاضر چاپ دوم کتاب (1387) باز هم جزو کتابهای پرطرفدار است. شک نکنید که صرف هزینه و زمان برای این کتاب ارزشش را دارد.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
